Hij is bijna 14 en heeft al een paar jaar Tyroxal voor de schildklier en sinds ongeveer een jaar Carporal voor de pijnlijke gewrichtjes. Daar deed hij het prima op. Sinds een aantal weken wordt hij echter onrustiger. Hij drentelt veel rond, staat (en dat gebeurt al wel langer) zomaar middenin de kamer een hele tijd voor zich uit te staren en zoekt geen contact meer met de andere honden. Als wij op de bank zitten dan staat hij vragend voor ons. Ik nodig hem dan uit en soms springt hij er op of ik til hem er op (hij ziet ook heel slecht door staar en is vrijwel doof). Hij gaat dan meestal wel lekker liggen, tegen me aan (iets wat hij vroeger nooit deed, hij is altijd vrij onafhankelijk geweest), maar na een paar minuten of soms bijna meteen, springt hij weer van de bank en gaat me weer aan staan kijken. Heel soms trilt en hijgt hij hier ook bij, maar meestal niet. Hij volgt me ook veel meer door het huis heen, wat ik toelaat.
Dit is dus overdag en 's avonds als wij nog op zijn. 's Nachts heb ik nog helemaal niets gemerkt van onrust, angst of wat dan ook. Hij piept niet en gaat gewoon in zijn mand liggen als wij naar boven gaan. Als ik beneden kom in de ochtend is hij opgewekt en komt gewoon op me af.
Hij gaat verder nog graag mee uit, alleen loopt hij niet zo snel meer. Los kan hij alleen nog op overzichtelijke bekende plekken zonder veel andere honden, want hij hoort en ziet me nauwelijks meer. Maar een rondje polder vindt hij nog steeds heerlijk en dan kan hij e ineens ook zomaar voorbij rennen
Eten doet hij ook goed; leverdieet vanwege afwijkende leverwaardes nu sinds ongeveer een jaar. Hij is ook nog heel graag lekker in de tuin; daar lijkt hij zich het beste te voelen.Nu vroeg ik me af:
Is dementie waarschijnlijk als oorzaak voor de onrust? Ik begreep dat dit meestal begint met onrust in de nacht en verlatingsangst.
Hebben mensen vergelijkbare verschijnselen gezien bij hun hond en wat was de eventuele oorzaak en remedie?
Is iemand bekend met het gebruik van Selgian bij dit soort gedrag?
Ik heb van de week overleg gehad met de DA. Hij heeft iig de dosis Carporal iets verhoogd (mag niet meer hoger) om uit te sluiten dat het toch pijn is. Dit heeft in die zin geholpen dat ik hem niet meer zie trillen of hijgen. De onrust is hetzelfde.
Nu ben ik van mening dat ik niet te veel meer wil 'dokteren' aan Boyke. Hij is gewoon oud en een heel eind op en hoeveel verdriet het me ook doet, ik denk dat ik hem geen plezier doe met allerlei onderzoeken etc. Maar als er een pilletje is dat hem zich beter kan laten voelen, wil ik dat natuurlijk proberen.
Mijn plan nu is om eerst zijn leverwaardes weer te laten testen. Dat is inmiddels best een tijdje geleden. Als die erg zijn verslechterd kan dat misschien ook een verklaring zijn. Nog andere ideeën? Nieren? Ik wil wel een beetje voorbereid bij de DA komen
Ik hoop voor je dat de Selgian aan gaat slaan en iedereen weer wat rust kan krijgen. Ik houd jouw topic ook in de gaten voor je ervaringen met Selgian!
). Ik hoop dat het met jouw hond ook nog een hele tijd goed zal gaan 