Nadat ze een paar uur had liggen slapen liep ze gisteravond tijdens het laatste rondje wel iets beter, vanochtend begon ze ook redelijk, maar na een minuutje of tien was het weer niks. Toen er ook nog een andere hond tegen haar aan duwde (niet eens heel hard) gaf ze echt een piep van pijn.
Vanmiddag dus naar de DA, maar toen trippelde ze eigenlijk weer redelijk mee. De DA heeft haar overal bevoeld en beknepen (tot op het punt dat ik zei van "Ho nu maar, als je door wil gaan tot ze piept moet je gaan schoppen want dit werkt niet."), want Lilo is geen pieperd, en die DA draaide haar nek bijna achterstevoren.
Maar goed, neurologisch leek er niks mis, reflexen waren allemaal goed, geen koorts, longen goed, hartruisje zat er al en was er nog, en Lilo gaf nul pijn aan, aldus de DA. Dat laatste had ik zelf ook al herhaaldelijk gezegd, dat Lilo dus nooit pijn aangeeft. Dat is erg lastig, maar als ze wel piept, is er dus echt iets aan de hand. Wat er aan de hand is, dat weten we dus niet. Ze zit nu op pijnstilling, en vanavond liep ze weer gewoon kwispelend het rondje, dus de pijnstilling helpt. Ik vind haar nog niet 100% okee, maar dat is alleen omdat ik weet hoe hoog ze haar kop normaal gesproken houdt en omdat ik zie dat ze wat voorzichtig doet met gaan liggen.
Ik heb filmpjes gezien van honden met een nekhernia en dat lijkt wel op hoe ze liep toen het op z'n slechtst was, maar dan zou ze wel wonderbaarlijk snel herstellen. Voor alle zekerheid loopt ze nu wel aan een tuigje in plaats van halsband. En verder maar even kijken hoe ze het op die pijnstilling blijft doen, en een beetje kalm aan met wandelen.
Iemand die dit herkent en wel een diagnose kan stellen?
Ze zit heel diep in mijn hart hoor, en ik wil haar nog lang niet kwijt, dus levenslange pijnstilling vind ik ook een prima idee als ze daar nog een paar jaar prettig mee door kan. 
Misschien is het wel iets heel anders, en onschuldigs, een verrekte spier of zo. Fijn dat zij bijna weer normaal loopt en haar houding weer verbeterd is.
