Afscheid

[malinois]

Het klinkt mij niet als gvs eigenlijk... wat doen zn ogen?

[malinois]

Xena kon echt geen stap verzetten... die kon niet meer op haar poten staan... t zwalken kwam eigenlijk pas in de herstelfase

[marian*]

Xena kon echt geen stap verzetten... die kon niet meer op haar poten staan... t zwalken kwam eigenlijk pas in de herstelfase

Bij Max ook, die kon in eerste instantie helemaal niet opstaan maar het herstel kwam ook snel op gang bij hem.

@Tara, wel heel akelig hoor. Ik zou het even aankijken en dan beslissen wat te doen.

[Rosita Compagner]

Floris heeft bijna drie dagen plát gelegen.
Ze zijn beroerd en misselijk. Rust en reisziektemedicatie kan helpen (cerenia)

Herstel is meestal goed, soms met restverschijnselen.
Dierenartsen staan rap met de spuit klaar onder het mom van TIA, geen idee waarom. Ze verwachten ook een te snel herstel. Trek daar rustig weken voor uit.


Sterkte!

[kooi]

Stokoude poedel van mijn moeder heeft dit vorig jaar gehad. Die is weer helemaal opgeknapt en ook vrij snel. Ze zijn er echt wel slecht aan toe, maar het is niet uitzichtloos. Sterkte!

[Hanneke2]

Die ogen zijn volgens mij toch wel een graadmeter als het GVS is. Want juist omdat een hond met geen mogelijkheid meer kan focussen worden ze stikmisselijk en vallen ze om en durven dan niet meer op te staan.

Als het toch GVS is, dan is het een week flink lijden, ik vond het destijds met Jack werkelijk bijna niet te doen zo akelig, maar hij herstelde wel bijna volledig. Maar als Lilo het morgen zou overkomen, dan laat ik er direct een spuit in zetten. Voor een stabiele flexibele hond vol vertrouwen is het al een lijdensweg, voor een minder stabiele en minder zelfverzekerde hond is het in mijn ogen echt ondraaglijk lijden. Die hond weet niet dat het over een paar dagen beter gaat, die is op een afgrijselijke manier aan het doodgaan.

Hoe dan ook, sterkte en beterschap.

[Inge]

Maar waarom denk je dat het GVS is?

Ik heb het er even aan toegevoegd omdat ik zag dat het niet genoemd werd, maar als hij loopt, dan is het onvast. Nou loopt hij altijd onvast op zijn leeftijd, maar hij is echt aan het zwalken. Als hij staat hangt hij met zijn lijf naar links, hij neigt ook steeds één kant op tijdens het lopen.

Flitsoogjes heeft hij niet. Ik heb dat niet kunnen constateren.

Ik heb hetzelfde ooit meegemaakt met mijn eerste hond. Die had er wel flitsoogjes bij. Bleek dat ze een middenoorontsteking had. Beterschap voor Oop.

Bij een kennis van mij hetzelfde, inderdaad middenoorontsteking

[veertje]

Klinkt wel een beetje zoals Biry een tijd terug had. Die liep ook zwalkend door de kamer, niet wetende waar ze het zoeken moest. Even gaan liggen was ze veel te onrustig voor, later ging dat beter omdat ze er gewoon heel moe van was. Ze had er wel flitsende ogen bij. De DA bleef bij hersenbloeding, niet GVS. Het topic staat hier nog wel, daar staan ook filmpjes in, misschien zie je overeenkomsten. Bij haar was het met een dag of wat over. Al was ze daarna wel nog flink moe ervan.

[crutz]

Hij wil niet meer naar buiten, niet meer eten of drinken. Hij ligt al sinds gisteravond in zijn mandje en is in zichzelf terug getrokken. Tilt wel even zijn hoofd op als je langs loopt, maar maakt niet meer echt contact. Dat is zo niks voor hem. Sinds gisteravond 23.00 uur heeft hij zich nauwelijks meer verroerd. Ik ben er zo bang voor, zo verschrikkelijk doodsbang...

He bah, dat klinkt niks goed
Hoe reageren de anderen op hem?

[ellen en de birmanen]

dat is niet leuk, sterkte
ellen

[malinois]

Klinkt idd niet goed... ik neig ook meer naar een Tia dan gvs overigens.
Maar ja wat zijn de herstelkansen bij een Tia? Gvs kan best wel een tijdje duren maar een Tia?
Sterkte... ik voel je twijfel zo goed... dat had ik woensdag bij Xena ook....

[veertje]

Klinkt idd niet goed... ik neig ook meer naar een Tia dan gvs overigens.
Maar ja wat zijn de herstelkansen bij een Tia? Gvs kan best wel een tijdje duren maar een Tia?
Sterkte... ik voel je twijfel zo goed... dat had ik woensdag bij Xena ook....

Als ik ervan uitga dat de DA bij Biry gelijk had en het een tia was, was ze er met een paar dagen bovenop. De aanval zelf duurde halve/hele dag (met ups en downs) en daarna was ze vooral moe en moest bijkomen. Wel was ze daarna een stuk ouders, zo leek het. Meer kwaaltjes ook, zoals urine laten lopen.

[katerke]

Hoop dat hij snel weer beter wordt

Heel veel sterkte

[LongFields]

Ik kan me je zorgen goed voorstellen, het klinkt niet lekker.
Ik duim dat het toch iets is van voorbijgaande aard, zodat hij snel weer wat opkrabbelt. Sterkte!

[Marjoleine]

Ik denk niet dat het GVS is want dat ziet er echt anders uit.

Het klinkt alsof hij aan het afsluiten is.
Hij is oud.
De anderen laten hem met rust, ze zijn dus niet actief bezorgd.
Hij is oud. Ik denk dat je dat moet accepteren.

[fenneke]

Wat een moeilijke situatie.

Fijn dat hij weer een opleving (tje) heeft

Hopelijk zet dat zich door . Kan mij je zorgen goed voorstellen .

[Jeannettebo]

Ik denk dat dat een prima besluit is.... Hij heeft een mooi en goed leven gehad en nu het grootste deel van de tijd voelt hij zich dus niet fijn. Het is natuurlijk verschrikkelijk moeilijk, maar zijn de oplevingen dan zoals hij was? Is hij dan daadwerkelijk echt goed?

[sbientje]

We hadden vanmorgen eigenlijk al wel een besluit genomen. Maar dan komt hij toch weer zachtjes kwispelend contact maken en een beetje scharrelen. Moeten we het dan toch meer tijd geven? Maar als hij dan zo in zijn mandje ligt, dan geef je er geen cent meer voor. Hoe leuk is het dan nog voor hem? Mogen we hem dit op zijn leeftijd nog aandoen? Hoe lang mogen we hem deze ellende laten overkomen in de hoop op nog eventjes een tijdje leuk of beter?
Ik waak er voor om de grens op te rekken, want als we dit nog willen afwachten, hoe kut moet hij zich dan uiteindelijk gaan voelen voordat we wél besluiten dat het genoeg is geweest?

Dat oprekken van die grens, dat doe je natuurlijk toch wel. Als iemand 3 jaar geleden tegen jou had gezegd hoe je oude vent er nu bij zou liggen/staan, had je denk ik gezegd dat je dat echt niet voor hem zou willen. En das helemaal niet erg hoor, je bekijkt het toch van dag tot dag en ik denk dat iedereen wel in meer of mindere mate de grenzen wat verschuift. Maar hoe lang zou je dit aan willen kijken idd, en nog belangrijker, wat is het daarna? Jong en fit wordt ie niet meer, ik zal je op een briefje geven dat het vanaf nu zorgen en kwakkelen blijft met hem. Niet onaardig bedoeld, maar zo is het gewoon met een oude en versleten hond...

[Budkes]

We hadden vanmorgen eigenlijk al wel een besluit genomen. Maar dan komt hij toch weer zachtjes kwispelend contact maken en een beetje scharrelen. Moeten we het dan toch meer tijd geven? Maar als hij dan zo in zijn mandje ligt, dan geef je er geen cent meer voor. Hoe leuk is het dan nog voor hem? Mogen we hem dit op zijn leeftijd nog aandoen? Hoe lang mogen we hem deze ellende laten overkomen in de hoop op nog eventjes een tijdje leuk of beter?
Ik waak er voor om de grens op te rekken, want als we dit nog willen afwachten, hoe kut moet hij zich dan uiteindelijk gaan voelen voordat we wél besluiten dat het genoeg is geweest?

Oude Mikey heeft iets soortgelijks gehad. Ik dacht ook eerst aan GVS maar ook geen flitsoogjes . Tijdens een wandeling verkrampte hij ineens en viel om . Probeerde op te staan maar viel weer om. Ben bij hem op de grond gaan zitten en heb zo goed mogelijk geprobeerd om hem steun te geven, hij gaf me het idee dat hij doodsbang was namelijk. Na een half uur lukte het om op te staan maar in de 400 meter naar huis toe viel hij nog 3 x om en moesten we weer een tijdje pauzeren. Thuis was hij helemaal van de kaart, hijgen als een gek en het heeft ongeveer 3 uur geduurd voordat hij uiteindelijk wat rustiger werd en in slaap viel.

Ik besloot om het 48 uur aan te zien. Ik zag toen wel dat hij lichamelijk wel herstelde, heel langzaam, hij had weinig controle over zijn bewegingen, viel vaak om, liep strak tegen mij aan op straat om niet uit koers te raken, maar hij ging langzaam vooruit.

Maar geestelijk ging het helemaal niet goed met hem, hij leek de hele dag doodsbang. Zat echt tegen paniek aan. Heel akelig om te zien. Ik heb voor mezelf toen de deadline van een week gesteld, want hij zat echt helemaal niet lekker in zijn vel en dat gunde ik hem absoluut niet.

Maar ook dat werd beter. En nu, een maand of 4 later is hij weer zijn vervelend gelukkige nukkige zelf. Hij heeft zeker wat verloren, hij slaat nog steeds wat raar met zijn poten. Maar hij is weer intens tevreden en hobbelt weer met de rest mee.

Ik vond het een hele nare periode , maar ben toch heel blij dat ik het een week heb aangezien.
Ik heb hem trouwens wel pijnstillers gegeven in die week en had het idee dat hem dat wel hielp.
Mikey was ruim 12 toen hij dit kreeg.

Sterkte .

[sirene]

Ach Tara, wat verschrikkelijk moeilijk zo. Ik wil jou en de oude man veel sterkte en wijsheid wensen.

Ik kan me je twijfel heel goed voorstellen hoor. Natuurlijk weet je zelf ook wel dat hij oud is en je wil hem iet laten lijden. Maar als je al die verhalen leest van honden die na een paar dagen of een week weer helemaal opgeknapt zijn dan wil je ook niet te snel afscheid nemen. Aan de andere kant, dat te snel is vooral voor jezelf hè, de hond weet het niet. Die heeft een mooi en rijk liefdevol leven bij je gehad. Te laat is meestal erger dan te snel. Maar ik kan me dus ook heel goed voorstellen dat je even af wil wachten na zulke berichten (over dat opknappen).

[Marjoleine]

We hadden vanmorgen eigenlijk al wel een besluit genomen. Maar dan komt hij toch weer zachtjes kwispelend contact maken en een beetje scharrelen.

Het is nu nog geen lijden. Wil je dat afwachten?
Je weet wel wat ik altijd zeg: liever een week te vroeg dan een uur te laat.
Het is afschuwelijk maar hij heeft een goed leven gehad. Gun hem het respect dat hij verdient.

[Budkes]

Gun hem het respect dat hij verdient.

Dat sowieso. Het belang van de hond staat absoluut voorop, bij ons allebei.
Ik merk dat ik het moeilijk vind om mijn gedachten er over te ordenen, zodanig dat we een weloverwogen beslissing kunnen nemen waar we vrede in kunnen vinden. Alle reacties helpen daar echt bij, dankjewel daarvoor allemaal.
Ons eigen verdriet is totaal ondergeschikt aan de hond, maar dat neemt niet weg dat het natuurlijk wel enorm groot is. Daar moeten we ook een modus in vinden nu.

Lees mijn stukje nog ff weer door en zie dat het lijkt alsof Mike er 4 maanden over heeft gedaan om te herstellen. Dat is niet zo hoor. Hij was er weer met een week. Ik weet eigenlijk niet hoe oud je hond precies is, maar je bent op mij nooit over gekomen als iemand die de boel niet helder ziet.

Ik zal de laatste zijn die een hond te lang door laat lopen, maar ik vind altijd wel dat je ook niet over 1 nacht ijs moet gaan. Jij kent je hond het beste. En ziet het ook vast als eerste als het er niet meer in zit. Sterkte in deze moeilijke dagen.

[ellen en de birmanen]

Hij is 14,5 Budkes.
Tot voor kort een stramme oude hond met ouderdomskwalen, maar wel een blije hond. Dat laatste is hij op dit moment in elk geval niet meer.

dat laatste zal bij mij de doorslag geven. dan maar liever wat eerder zoals marjoleine zegt, dan een uur te laat.
makkelijk is het niet en dat wordt het ook niet.
ellen

[fenneke]

Voor mij ook denk ik.

Wat marjoleine ook zegt zo denk ik er ook wel over .
Hoewel ik mij kan voorstellen dat je het moment toch gaat verschuiven als je erin zit.

Hij heeft een pracht leven gehad . Houd dat in gedachten .

[malinois]

Hij is 14,5 Budkes.
Tot voor kort een stramme oude hond met ouderdomskwalen, maar wel een blije hond. Dat laatste is hij op dit moment in elk geval niet meer.

Dat heeft bij mij woensdag de doorslag gegeven... ze keek me aan... de twinkeltjes waren uit dr ogen en de lach van dr snuit...
Het blijft een vreselijk moeilijke beslissing...

[HillieS]

Wat lijkt me dit vreselijk moeilijk. Heel veel sterkte!

[Budkes]

Hij is 14,5 Budkes.
Tot voor kort een stramme oude hond met ouderdomskwalen, maar wel een blije hond. Dat laatste is hij op dit moment in elk geval niet meer.

Dat is inderdaad een behoorlijke leeftijd. Mikey was ook echt doodongelukkig. En ja als ik hem toen had laten inslapen was hem die rot week zeker bespaard gebleven. En dan had hij nu ook niet meer stram en met artrose rondgelopen. Dus misschien had hij daar zelf wel voor gekozen.

De andere kant is dat het nu gewoon weer een tevreden oude hond is die na een rondje langs het kanaal weer zielstevreden op zijn eigen bank kruipt. Tsja wat is wijsheid he. Konden ze het ons soms maar vertellen .

[marian*]

Hij is 14,5 Budkes.
Tot voor kort een stramme oude hond met ouderdomskwalen, maar wel een blije hond. Dat laatste is hij op dit moment in elk geval niet meer.

Dan zou ik hooguit het weekend nog afwachten en maandag beslissen.

[Lunatic]

Och wat erg sterkte met beslissen

[miriam]

Pfff, wat ontzettend moeilijk. Logisch dat je twijfelt na zoveel verhalen van herstel. Maar ik denk dat ik op zo'n leeftijd dat lange herstel niet meer zou zien zitten. Het is nou niet dat hij veel kans heeft op nog een aantal mooie jaren na het eventuele herstel. Heel, heel veel sterkte en wijsheid gewenst.