Wolfsblut schreef:Ik zie dat zeker niet als sentimenteel. Het is ook niet zomaar een baret. Het vertegenwoordigt een deel van het leven van een jonge man. Van een soldaat in den vreemde met een eigen geschiedenis. Je herkent ze. Ze zitten vaak lang voor zich uit te kijken zonder iets te zeggen. Vraag je ze iets, dan hoor je vrijwel alleen de leuke dingen. De rest wordt vrijwel nooit over gepraat.
In welk tijdperk en waar in Indië heeft je vader gediend Thea?
Zover ik weet heeft hij Gediend bij de LVT3 in 1947-1949.
Mijn vader heeft ook nooit veel losgelaten over de dingen die zij daar meegemaakt hebben.
Wij weten ondertussen wel dat dat niet al te best was maar toentertijd MOEST je.
In zijn laatste jaren heeft mijn vader er vreselijk last van gehad.
Hij leed aan godsdienstwaanzin en was doodsbang voor het laatste oordeel.
Trouwens.
Als je de JSF van dichtbij ziet lijkt het net plastic en als je je hand erop legt voelt het ook zo.
Pas als je er tegen tikt merk je dat het metaal is. Ik vond het wel uniek dat je er zo dichtbij mocht komen.
