Nou. Dat was ineens wel heel snel
Maandag kreeg ik een telefoontje. Het ging slecht. Hij had al vanaf zaterdag niet gegeten.
Nu mag Fodor altijd alleen zijn prins brokken ivm gevoelige darmen maar omdat hij niet wilde eten hadden ze hem wat anders gegeven -logisch- waar hij slecht op reageerde dus diarree. Er zat bij de diarree een hoop bloed. Ik schrok er een beetje van zelfs. Hij kon wel eens slijmerig bloed hebben als zijn darmen zo van slag waren maar nu leek het op een plas bloed. Ze hadden hem nog nooit eerder wat anders gegeven dus schrokken van de reactie. Ook heb ik maandag de uitslagen van de scan gezien... Het was echt een flinke tumor.
Omdat hij niets wilde eten en bijna niet wilde drinken zijn ze maandag naar de DA gegaan om hem een prik voor de pijn te geven. Hij was er helemaal van van de wereld. Omdat de tumor niet uitgezaaid was en zijn darmen dus eigenlijk niets met de tumor te maken kon hebben wilde ze het nog even aankijken.
Zijn oren waren gloeiend heet dus hij had waarschijnlijk ook veel koorts. We hadden afgesproken dat ik hem vandaag op zou komen halen omdat ze moesten werken zodat hij niet alleen thuis zou zijn.
Maar gisteren belde ze weer. Het ging echt slecht en ze wilde hem in laten slapen.
Ik heb zsm oppas geregeld en ben er naartoe gegaan. Ik wilde nog -als fo het wilde- met hem wandelen om afscheid te nemen. Dat vond ze geen probleem.
Toen ik er was heb ik gevraagd of we niet samen konden gaan. Het waren ook hun laatste momenten met hem. Ik ben uiteindelijk met zijn bazinnetje en fo lekker naar het Veerse meer geweest waar ik altijd kwam met Fodor. Het was een heerlijke wandeling. Hij was nog lekker actief en heeft nog gek gedaan in het water zoals hij dat altijd deed. Blafte 'stoer' tegen het water wat bewoog tegen een boomstam om er vervolgens van weg te rennen

De grote stoere hond.
Ik heb nog wat mooie foto's gemaakt en wat mooie foto's van hem en z'n bazinnetje. Op de terugweg nog tonijn in water gekocht maar dat wilde hij niet. En nog Smuldier meegenomen. Daar heeft hij voor de naar de dierenarts gingen nog van gegeten! Daar ben ik blij om. Toch nog wat lekkers.
En gisteravond belde ze op...
Het is zo'n gek idee. Want hij was gewoon doodziek en ze hebben hem veel pijn bespaard maar hij was zo actief ook nog.
Hij zag er wel slecht uit. Dat wel. Maar voor de rest was het gewoon Fodor. Als je dan even egoïstisch mag zijn dan heb je gewoon liever dat hij niet meer opstaat van ellende en hem dan laat inslapen. Maar hij heeft een prachtige dag gehad. Een mooi afscheid.
Aan de telefoon zei zijn bazinnetje ook nog hoe fijn ze het had gevonden om nog even met hem weg te gaan.
Ze gaan hem laten cremeren en ik heb aangeboden mee te betalen. Dat vonden ze ontzettend lief! En ik ben blij dat ik dat kan doen. Dat voelt ook gewoon heel fijn.
Vandaag wordt hij opgehaald. Een mooie foto laat ik nog voor ze afdrukken. Arme Fo... Wat een stom einde voor zo'n mooie imposante trotse hond.