Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
velvet29 schreef:Heel veel sterkte met dit grote verlies.
Een echte stafford qua karakter , er elke keer , door jullie liefde er weer bovenop komen.
Heel veel reserve tijd maar toch weer de lol in het leven , en zonder jeuk
Je heb menig mens verstelt laten staan van je doorzettingsvermogen, diepe dalen maar ook mooie bergen
Sammie rust zacht ventje
Dikke knuffel van Cees en mij
och wat lief angela! wat leuk je hier tegen te komen ondanks de aanleiding!
maitestar schreef:Oh ik herken je gevoel zo erg... Ik zit zelfs met ingehouden adem als ik verderop bij totaal vreemde mensen vreemde honden zie kennis maken.
hahaha ja dat ook inderdaad. met grote ogen in jezelf denken: wat DOE je!!! Denk eens na!!!
Hehehehehehe Kom maar eens kijken dan als ik mijn honden dwars door een HUS heen laat weven
wilde al zeggen, Nanna is ook een goede om je van dat gevoel/idee af te helpen
ik ben ook van "better safe then sorry" en nog wel maar wordt oa door de wandelingen met Nanna haar roedel daar steeds relaxter in en het is ook gewoon heerlijk om die stress niet meer te hebben
Sterkte met het verlies van je kanjer. Dubbel. Om dat je hem mist maar het misschien ook een opluchting is. Omdat je straks een hondje krijgt waar je idd wel van alles mee kan wat met Sam niet ging. Ik herken wat je schrijft zo goed! Ik ben stapelgek met Max, maar er kan zoveel niet, dat hoef ik jou niet uit te leggen. Ik betrap me er wel eens op dat het me zoveel makkelijker lijkt als ik straks een keer maar een hond heb. Dan kunnen er idd gewoon weer kluifjes en speelgoedjes rondzwerven door het huis en dat vinden ze zoo leuk! Is nu geen optie.... Maar voel me dan ook een beetje schuldig dat ik dat denk, net zo goed als dat ik me ook gerealiseerd heb dat er een hoop dingen een stuk makkelijker zouden worden als Max er niet meer is. Ik hoop dat dat nog wel een tijdje duurt hoor, ik wil mijn kanjers allebei echt nog niet missen. Maar ik kijk stiekem ook wel eens uit naar later....een later met een leuke vreselijk hondsociale hond. Waarmee ik op bezoek kan gaan naar andere mensen met hond, er hondenvisite bij ons kan komen, ik in een pension altijd welkom ben of waariemand van het forum misschien wel op wil/kan passen tzt. Waar ik gewoon mee over of langs een losloopveld kan lopen zonder zenuwachtig te worden.. Het komt een keer! En tot die tijd geniet ik van mijn twee kanjers, mijn eigenwijze Gimootje en Max met de gebruiksaanwijzing!
Heb nu een hele makelijke hond die ontzettend goed luisterd.
Maar toch geef ik hem soms weinig krediet en roep ik hem en lijn ik hem aan als ik bv fietsers of andere mensen aan zie komen in de verte...en de fout gemaakt om hem in het begin echt overal mee naar toe te nemen zo dat hij nu nog steeds niet echt alleen wilt zijn.
maitestar schreef:Oh ik herken je gevoel zo erg... Ik zit zelfs met ingehouden adem als ik verderop bij totaal vreemde mensen vreemde honden zie kennis maken.
hahaha ja dat ook inderdaad. met grote ogen in jezelf denken: wat DOE je!!! Denk eens na!!!
Hehehehehehe Kom maar eens kijken dan als ik mijn honden dwars door een HUS heen laat weven
ik krijg het er spaans benauwd van.
maar als ik ooit een "normale" hond heb kom ik zoberzo een keer jouw kant op. dan weet je dat vast ik denk dat jij mij ook best goed op kan voeden
Mag ik dan ook mee
Zoals het er naar uit ziet moet ik er binnenkort ook aan geloven Kunnen we elkaar vasthouden als we het spannend vinden
Tja, als je volgende hond gewoon een normale sociale huis-tuin- en keuken hond wordt, zul je zien dat er een last van je schouders af is, en veel relaxter loopt, en ook in het dagelijks leven veel minder intensief is en veel minder stress/zorgen van overal opletten of er geen hondje of andere dieren lopen.
Nu heb je de keuze, neem je een herplaatser, hond uit het asiel, of weer een pup?
Voordeel van een hond van 2-4 jaar , je weet ongeveer wat voor vlees je in de kuip hebt.
Als je een pup wil, kun je hem goed begeleiden en socialiseren in jouw omgeving tot een evenwichtige hond?
Marco88 schreef:Tja, als je volgende hond gewoon een normale sociale huis-tuin- en keuken hond wordt, zul je zien dat er een last van je schouders af is, en veel relaxter loopt, en ook in het dagelijks leven veel minder intensief is en veel minder stress/zorgen van overal opletten of er geen hondje of andere dieren lopen.
Nu heb je de keuze, neem je een herplaatser, hond uit het asiel, of weer een pup?
Voordeel van een hond van 2-4 jaar , je weet ongeveer wat voor vlees je in de kuip hebt.
Als je een pup wil, kun je hem goed begeleiden en socialiseren in jouw omgeving tot een evenwichtige hond?
Wat een bijzondere hond is Sam geweest en wat een liefde voor hem! Het afscheid is vast nog steeds niet makkelijk, maar wel mooi om bezig te kunnen zijn met de komst van een kleine opvolger. Veel sterkte met het verlies en toch ook maar gelijk plezier met het uitkijken naar een pup!
~ Hakuna matata: Ge hebt geen zorgen, zorg maar dat ge geniet! ~
maar als ik ooit een "normale" hond heb kom ik zoberzo een keer jouw kant op. dan weet je dat vast ik denk dat jij mij ook best goed op kan voeden
Mag ik dan ook mee
Zoals het er naar uit ziet moet ik er binnenkort ook aan geloven Kunnen we elkaar vasthouden als we het spannend vinden
Geloof me, het went. In het begin moest ik ook even diep zuchten en vooral doorstappen. Maar het lukt. Al heb ik nu nog steeds oren en ogen in mijn achterhoofd en krijg ik de griebels als er een hond in vol ornaat op mijn Whippets af komt lopen om even te patsen. Gelukkig is er eentje die het altijd weet om te buigen zodat ik de andere er langs kan lozen. Maar echt, het went en het is heeeeeerlijk.
Je let ff niet op en dan is Sam er ineens tussenuit gepiept...
Heel veel sterkte met het gemis en met het vinden van een leuk nieuw vriendje voor thuis.
dogo4ever schreef:
Geloof me, het went. In het begin moest ik ook even diep zuchten en vooral doorstappen. Maar het lukt. Al heb ik nu nog steeds oren en ogen in mijn achterhoofd en krijg ik de griebels als er een hond in vol ornaat op mijn Whippets af komt lopen om even te patsen. Gelukkig is er eentje die het altijd weet om te buigen zodat ik de andere er langs kan lozen. Maar echt, het went en het is heeeeeerlijk.
Hee Eliza,
leuk je weer eens te 'zien'. Hoe is het met jullie?
Ik denk dat het ook wel went ja en het lijkt mij ook echt heerlijk. Kleine in fietsmand en lekker er op uit met het gezin.
Oh zo herkenbaar.
Ik heb het nu dubbel. Gentle is heel makkelijk en snauwt en grauwt wel eens maar kan het altijd wel vinden.
Gimmick moet ik altijd aan gelijnd laten en bij alles en iedereen weg houden. ik loop nooit met ze samen. Maar als ik met Gentle loop moet ik toch af en toe even denken ja jo dit kan echt wel laat het maar. Een paar keer diep zuchten en doorlopen.
Het kost me zeker wat moeite.
Na Gimmick dan ook nooit meer een hond waarbij de hond agressie zo duidelijk aanwezig kan zijn.
Maar ik hou enorm veel van haar.
Er komt dan ook een 3e hond waarmee ik leuk kan sporten en ontspannen kan lopen.
Have a heart that never hardens, a temper that never tires and a touch that never hurts.
Kom maar eens kijken dan als ik mijn honden dwars door een HUS heen laat weven
ik denk dat jij mij ook best goed op kan voeden
Kunnen we elkaar vasthouden als we het spannend vinden 
, veel sterkte 
(vind het zo lullig om dit topic zo off topic te laten gaan 
