teef NIET steriliseren

[Riromi]

Ik wist niet precies in welke cathegorie dit onderwerp hoorde. Dus als het verkeerd staat dan hoor ik het wel...

Mijn teef is voor de eerste keer loops (precies 1jr) geweest. Ze is mentaal wel wat gegroeid, maar nog vind ik haar soms een 'puppie'.
Eigenlijk is het hier in de omgeving heel normaal om de teef te laten steriliseren/castreren na de eerste loopsheid als je toch geen pups wilt.
Die wil ik niet.

De voordelen van het steriliseren zijn natuurlijk de tumoren op latere leeftijd en het voorkomen van baarmoederontsteking.

.... maar... omdat ik nu eenmaal geen schaap ben die braaf achter het gros van de mensen aan loopt, ben ik op zoek naar ervaringen van mensen die hun teef NIET hebben laten steriliseren.

*kanttekening: ik neig nog steeds naar WEL steriliseren na de tweede loopsheid (puur voor haar mentaal dat ik de tweede loopsheid kies). Ze kan in haar onzekerheid best fel zijn, dus daarom overweeg ik ook NIET steriliseren en ben ik op zoek naar ervaringsverhalen van NIET steriliseren/castreren van de teef in het algemeen. Niet per defenitie toegespits op gedrag, maar zowel gedrag als vacht als gezondheid etc...

Graag zuiver ervaringen delen van je eigen hond om het voor mij overzichtelijk te houden. Het is niet mijn bedoeling om een discussie op te wekken over de voors- en tegens- van het sterliseren/castreren van een teef. Want ik weet hoe die theorie in elkaar steekt. Maar ik ben puur op zoek naar ervaringsverhalen uit de praktijk.

Alvast bedankt voor jullie hulp!

[M@scha]

ik heb lola laten castreren toen ze 5 of 6 was. dit omdat ze steeds meer last kreeg van haar schijndracht.

was dat niet zo gebeurd dan had ik het nooit laten doen. ik zie er geen voordelen in om te snijden in een hond zonder duidelijke aanleiding.

[mim]

Kort en krachtig: als je je teef niét laat steriliseren wordt ze 2 keer per jaar loops. Dan even goed in de gaten houden met evt reuen.

Wél steriliseren: hoef je je over het bovenstaande geen zorgen te maken, maar krijg je meestal wel een plofvacht, in mijn geval een wat pittiger karakter.

Mijn oudste teven zijn gesteriliseerd, dat laat ik bij de jongste niet meer doen.

Het ligt ook erg aan omstandigheden. Ik heb horeca en aangezien wij honden toestaan markeren "Gast" reuen overal, ook binnen

[runninggirl]

Onze jongste teef is nu net begonnen aan haar tweede loopsheid. En ik ben niet van plan haar te castreren als het niet nodig is medisch. Ze is wel echt twee maanden schijnzwanger geweest de eerste keer, en was toen flink lusteloos. De loopsheid begint wel snel weer vind ik (4,5 maand is nu de cyclus) dus ik hoop dat de schijnzwangerschap deze keer meer mee gaat vallen. En ook hoop ik dat haar cyclus toch wat langer gaat worden, want elke 4,5 maand waarvan 2 maand in mineur vind ik best veel. En ze ruikt de volle loopsheid & schijnzwangerschap heel aantrekkelijk voor reuen en teven. Maar we kijken het nog zeker een jaar aan hoe alles loopt, ik heb geen haast met terugkomen op de beslissing van niet castreren.

[lucie]

ik heb mijn drie teven laten castreren (waren wel ouder dan 2 jaar). totaal geen gedragsveranderingen gezien, ook geen veranderingen in vacht, energie of gezondheid.

[Laura84]

hier 2 intacte teven van 5 en 7 en toch gaan ze over een paar maanden onder het mes. De oudste omdat ik als de dood ben dat ze later BMO krijgt en dankzij leeftijd zo'n operatie niet meer aan kan. De jongste omdat de oudste gaat, heb geen zin in roedel conflicten.

Ik heb gemerkt, gaandeweg de tijd verstreek, ik steeds meer onzeker werd over bmo, de jongste met een gespleten loopsheid, de oudste toch wel last van schijndracht.
Ik zie er als een berg tegenop, de vachtverandering, misschien wel karakterverandering (vermoed ik niet omdat ze toch echt wel volwassen zijn, maar wie weet) maar niet meer de onzekerheid tot bmo.

[lieke]

Ik ben niet principieel tegen castreren, maar ik ben ook niet automatisch vóór castreren. En ja, het is castreren, zowel bij een reu als bij een teef. Steriliseren is onvruchtbaar maken ('knipje' in de zaad- of eileiders). Castreren is het (deels) weghalen van de voorplantingsorganen. En dat gebeurt ook bij teven.

Ik vind het ook heel erg afhangen van het soort ras. Vuistregel is langharige honden met een gladde snuit (collies, setters, spaniels, etc.) krijgen meestal een dramavacht na castratie. Rui die niet goed meer op gang komt, dus het hele jaar door blijven verharen, veel dikkere onderwol, zachtere en dikkere bovenvacht waardoor er meer kans op klitten/vilten is en het onderhoud is vaak voor eigenaar en hond een ramp. Bij teven is aan het uiterlijk vaak niet veel veranderd na de castratie, maar veel reuen worden vadsiger en verliezen bespiering. En sowieso hebben ze meer kans om dik te worden als je niet heel goed oplet wat je ze geeft.

Verder vindt ik het erg afhangen van het feit of ze veel last van de loopsheid hebben. Mijn teven hebben zichzelf altijd goed schoon gehouden en warden sowieso maar één keer per jaar loops. En dan is drie weken aan de lijn houden prima te overzien. Ik zou persoonlijk het een stuk lastiger vinden als ze (zoals bij sommige rassen gebeurt) ze eens in de 3-5 maanden loops worden.
Wat betreft het risico op schijnzwangerschap, baarmoederontsteking, etc.: schijnzwanger gebeurt bijna altijd maar hoeft geen probleem te zijn. Baarmoederontsteking gebeurt bij een kwart van de teven. Is ook te behandelen met antibiotica en hoeft heus niet altijd rigorous de baarmoeder eruit.

Ik vind overigens karakterveranderingen van een gecastreerde hond ook belangrijk. Veel teven worden wat pittiger (= lasting als je al een pittige teef hebt) en reuen worden sloom/slomer.
't Is maar net wat je wilt, maar weeg alles goed tegen elkaar af.

[Veronique & Kyra]

Ik heb twee teven:

Eentje van bijna 8: die is gesteriliseerd na haar eerste loopsheid. Kon medisch gezien niet anders.
Of ze veel pittiger is geworden weet ik niet, ze was natuurlijk nog vrij jong toen ze geholpen is.
Nadeel: haar vacht is veranderd.


De ander is nu bijna 4: die is niet gesteriliseerd en zolang dat niet nodig is ga ik dat ook niet doen.
Ze wordt om het half jaar loops maar rolt er redelijk makkelijk doorheen. Ik zie daar dus totaal geen noodzaak in om haar onder het mes te gooien.

[malinois]

Ongecastreerde teef, nu 14.5 jaar. Netjes 2x per jaar loops en schijnzwanger. Ik zie meer nadelen dan voordelen.

1 gecastreerde teef gehad om medische redenen met 1.5 jaar gecastreerd.
Incontinent, dik van lucht, vacht was een ramp.
Heel erg zonde van die meid helaas kon t niet anders ze was letterlijk doodzien met elke loopsheid.

[Tallie]

Ik heb een ongecastreerde teef van 5 en wil niet fokken. Ze gaat prima zo, heeft geen last van haar loopsheden en als ze schijnzwanger is merk ik er amper wat van. Zolang het zo gaat blijft het mooi zo!

[Riromi]

hier 2 intacte teven van 5 en 7 en toch gaan ze over een paar maanden onder het mes. De oudste omdat ik als de dood ben dat ze later BMO krijgt en dankzij leeftijd zo'n operatie niet meer aan kan. De jongste omdat de oudste gaat, heb geen zin in roedel conflicten.

Ik heb gemerkt, gaandeweg de tijd verstreek, ik steeds meer onzeker werd over bmo, de jongste met een gespleten loopsheid, de oudste toch wel last van schijndracht.
Ik zie er als een berg tegenop, de vachtverandering, misschien wel karakterverandering (vermoed ik niet omdat ze toch echt wel volwassen zijn, maar wie weet) maar niet meer de onzekerheid tot bmo.

wat is een gespleten loopsheid?

[Riromi]

Wow... dank jullie wel voor jullie vele reacties! Ik had niet verwacht zo snel al zoveel respons te krijgen.
Hartelijk dank! Het helpt me echt wel beter om ervaringsverhalen uit de eerste hand te lezen.

* Voor bmo ben ik ook als de dood. Maar dan voornamelijk vanwege het feit: ik heb nog nooit bmo gezien (is mijn eerste teef) dus ik ben als de dood dat ik het (te) laat in de gaten heb.
- gedragsverandering: ze kan best fel uit de hoek komen uit onzekerheid. Ik ben bang dat dit erger wordt na de castratie.
- het is een aussie. De kans op een plofvacht is dus groot/aanwezig... zou ik jammer vinden. Maar is voor mij niet de hoofdreden om het wel/niet te doen. Ik zag een poos geleden een gecastreerde aussie teef op leeftijd (jaar of 10-11?) en de vacht zag er inderdaad echt mega mega lelijk uit... Kan natuurlijk wel meerdere oorzaken hebben, maar de eigenaar weet het ook aan de castratie.

Fijn dat er ook enkele zijn die geen enkele verandering hebben gemerkt!
Wellicht is er langer over nadenken (ze is toch nog jong) een optie, ze hoeft natuurlijk niet perse na de tweede loopsheid geholpen te worden als er geen sprake is van medische noodzaak.

En ook fijn om te horen dat er teven zijn op wat 'oudere' leeftijd die nog steeds 'gezond' zijn en de loopsheid van weinig probleem is. (De loopsheid op zich is natuurlijk sowieso een paar weken ongemak, maar inderdaad als dat meer één of twee keer per jaar is, is dat te overzien).
Ik heb geen idee wanneer de mijne voor de tweede keer loops gaat worden... dus ik ben benieuwd wat haar frequentie op jaarbasis gaat zijn.
Mijn gecastreerde reu (gecastreerd uit medische noodzaak) vond haar natuurlijk mega interessant tijdens de loopsheid. In de periode erna keek hij er niet naar om. Maar nu begint hij toch weer soms aan haar achterste te snuffen... geen idee wat dat betekend voor een reu. Wellicht is haar schijnzwangere periode bijna voorbij (?), want ze is nu bijna 3 maanden verder. Ze werd begin januari 4 weken loops (tot eind januari). Qua schijnzwangerheid was ze denk ik niet zo heftig. Wel vollere tepels (geen melk), en wat meer verzameldrang/nesteldrang en in de weer zijn met kleedjes. Maar qua gedrag gewoon rustig/vriendelijk/gehoorzaam en met nieuwe dingen onzeker, zoals ik altijd van haar gewend was.

[lieke]

Wow... dank jullie wel voor jullie vele reacties! Ik had niet verwacht zo snel al zoveel respons te krijgen.
Hartelijk dank! Het helpt me echt wel beter om ervaringsverhalen uit de eerste hand te lezen.

* Voor bmo ben ik ook als de dood. Maar dan voornamelijk vanwege het feit: ik heb nog nooit bmo gezien (is mijn eerste teef) dus ik ben als de dood dat ik het (te) laat in de gaten heb.
- gedragsverandering: ze kan best fel uit de hoek komen uit onzekerheid. Ik ben bang dat dit erger wordt na de castratie.
- het is een aussie. De kans op een plofvacht is dus groot/aanwezig... zou ik jammer vinden. Maar is voor mij niet de hoofdreden om het wel/niet te doen. Ik zag een poos geleden een gecastreerde aussie teef op leeftijd (jaar of 10-11?) en de vacht zag er inderdaad echt mega mega lelijk uit... Kan natuurlijk wel meerdere oorzaken hebben, maar de eigenaar weet het ook aan de castratie.

Fijn dat er ook enkele zijn die geen enkele verandering hebben gemerkt!
Wellicht is er langer over nadenken (ze is toch nog jong) een optie, ze hoeft natuurlijk niet perse na de tweede loopsheid geholpen te worden als er geen sprake is van medische noodzaak.

En ook fijn om te horen dat er teven zijn op wat 'oudere' leeftijd die nog steeds 'gezond' zijn en de loopsheid van weinig probleem is. (De loopsheid op zich is natuurlijk sowieso een paar weken ongemak, maar inderdaad als dat meer één of twee keer per jaar is, is dat te overzien).
Ik heb geen idee wanneer de mijne voor de tweede keer loops gaat worden... dus ik ben benieuwd wat haar frequentie op jaarbasis gaat zijn.
Mijn gecastreerde reu (gecastreerd uit medische noodzaak) vond haar natuurlijk mega interessant tijdens de loopsheid. In de periode erna keek hij er niet naar om. Maar nu begint hij toch weer soms aan haar achterste te snuffen... geen idee wat dat betekend voor een reu. Wellicht is haar schijnzwangere periode bijna voorbij (?), want ze is nu bijna 3 maanden verder. Ze werd begin januari 4 weken loops (tot eind januari). Qua schijnzwangerheid was ze denk ik niet zo heftig. Wel vollere tepels (geen melk), en wat meer verzameldrang/nesteldrang en in de weer zijn met kleedjes. Maar qua gedrag gewoon rustig/vriendelijk/gehoorzaam en met nieuwe dingen onzeker, zoals ik altijd van haar gewend was.

Een risico op een bmo hou je altijd. Maar goed, ik ben niet zo voor preventieve chirurgie. In mijn familie komt borstkanker vaak voor maar toch ga ik niet van te voren de boel laten amputeren. In de gaten houden en als het onverhoopt bij mij ook gebeurt, dan ren ik als een haas naar het ziekenhuis. Maar ik zit elke dag in de auto, de kans dat ik een ongeluk krijg is nog altijd groter.

Wat betreft karakterveranderingen: ik heb een aantal teven en één reu laten castreren. Een teef vanwege een gesloten baarmoederontsteking. Dat was wel lastig omdat het niet makkelijk op te merken is en er wel een spoedoperatie moet komen omdat het gevaarlijk kan zijn. Het was overigens een buitengewoon stabiele, lieve hond en haar karakter bleef onveranderd na de operatie. Haar dochter die ik heb laten castreren vanwege ernstige schijnzwangerschappen (en geloof me dat merk je echt wel!), niet meer willen eten, elk jaar een half jaar zielig en apatisch in een hoekje willen zitten. Het werd elke loopsheid erger en tegen de tijd dat ze tot 17kg was afgevallen heb ik de knoop doorgehakt. Zij was niet zo stabiel en werd juist wat stabieler.
De reu heb ik laten helpen vanwege ernstige agressieproblemen die nog erger werden toen ik vier intacte teven in huis had. Hij werd overigens iets hanteerbaarder maar niet veel.
Wel kreeg ik ontplofte viltbalen (ik heb collies) en het onderhoud werd steeds lastiger. De vachten werden ook elk jaar erger. Ik heb mijn oudste teef uiteindelijk het laatste jaar van haar leven geschoren. Ze zag er belachelijk uit , maar het was een opluchting voor haar en mij.

[Yara]

Ik heb 2 ongecastreerde teven. Een van 5 en een van bijna 11 jaar. Die van 5 wordt netjes elk half jaar loops en de oudere 1x per jaar. Ik hou het zo tenzij er medische noodzaak is dat ze geholpen moeten worden. Schijnzwanger merken we niet echt veel van en verder hebben ze ook geen problemen tot nu toe. Dus ik zou het zelf niet doen als het niet perse noodzakelijk is. Ik heb mijn reu wel gecastreerd en daar heb ik spijt van.

[Neeltje]

Kort en krachtig: als je je teef niét laat steriliseren wordt ze 2 keer per jaar loops.

Dat kun je niet standaard zeggen. Ok, statisch waarschijnlijk wel, maar er zijn teven die vaker loops worden en die minder vaak loops worden. Lotje is tot nu toe 1x per jaar loops.

[Riromi]

Dat klopt de dierenarts hier is niet echt volledig in het geven van informatie. Voornamelijk wordt er gedacht aan een gevulde portomonaie, in dat opzicht is castreren/steriliseren vrij wenselijk...

Inderdaad complicaties van de narcose, icm eventuele incontinentie zou ik zeker vervelend vinden.
Mocht dat optreden dan....

Bij mijn reu was het medisch noodzakelijk. Hem is het zowel lichamelijk als gedrag in alle opzichten ten goed gekomen. En heb ik er dus helemaal geen spijt van. Maar bij een teef vind ik het toch niet iets anders liggen. (Misschien omdat ik geen vent ben haha).

[dagmar88]

Charlie heeft wel veel last gehad van hormonale schommelingen (ronduit agressief pms gedoe), hormonale onzindelijkheid en schijnzwangerschap met alles er op en er aan; dikke buik, vreselijk honger, lethargisch, lactatie.
Zo erg dat ik naar de kosten en manier van casteren heb geïnformeerd bij mijn dierenarts. Het was me eerder afgeraden omdat ze erg fel is en castratie dat kan verergeren.
Ook wordt ze nu al snel dik en ik zou het zielig vinden haar minder te voeren.
Spontaan werd ze eerder loops en heeft nooit meer ergens last van gehad green:
Natuurlijk zijn er nog schommelingen/symptomen, maar in veel mildere vorm. Ze is maar eens per 9 maanden loops.
Nu bijna 7 en een jonge godin.
Ik vind het trouwens ook gewoon eng hoor, m'n meitie onder narcose. Als het niet moet/beter voor haar is, dan wil ik dat niet.
Ze blijft dus fijn in één stuk.

[Sulluna]

Ik heb 2 geholpen teven ( via stichtingen, dus niet door mijn keus geholpen) en een gecastreerde reu ( wegens medische redenen) en wat mij opvalt is dat veel mensen altijd zeggen dat de vacht zoveel minder wordt. Misschien heb ik dan toevallig uitzonderingen hoor.. Maar al mijn honden hebben een prachtige vacht, die glimt en gezond is. Zelfs mijn teef van bijna 14 zit prachtig in haar vacht en is net een spiegel.

Qua gedrag kan ik niet veel zeggen bij mijn teven, zij waren al gecastreerd toen ik hun kreeg. Maar qua vacht kan ik dus wel zeggen, dat dat niet achteruit hoeft te gaan. Het lijkt wel alsof sommige mensen denken dat er altijd een doffe vacht met klitten voor terug komt en dat is hier totaal niet zo.

[sjm]

Ik heb Isa laten steriliseren toen ze 3 was geloof ik. Ze had erg veel last van het loops zijn. Ze lag piepend onder de tafel als ze loops was. Nou, dat gun ik d'r niet hoor.

[dagmar88]

Ik heb 2 geholpen teven ( via stichtingen, dus niet door mijn keus geholpen) en een gecastreerde reu ( wegens medische redenen) en wat mij opvalt is dat veel mensen altijd zeggen dat de vacht zoveel minder wordt. Misschien heb ik dan toevallig uitzonderingen hoor.. Maar al mijn honden hebben een prachtige vacht, die glimt en gezond is. Zelfs mijn teef van bijna 14 zit prachtig in haar vacht en is net een spiegel.

Qua gedrag kan ik niet veel zeggen bij mijn teven, zij waren al gecastreerd toen ik hun kreeg. Maar qua vacht kan ik dus wel zeggen, dat dat niet achteruit hoeft te gaan. Het lijkt wel alsof sommige mensen denken dat er altijd een doffe vacht met klitten voor terug komt en dat is hier totaal niet zo.

Nee, dat is niet van toepassing op het type vacht van de honden die jij hebt.

[Sulluna]

Aah oke, dan is dat misschien per ras ook weer verschillend. Ik dacht ik vermeld het, omdat mijn ervaring is dat geholpen dieren ook een prachtige vacht kunnen hebben. ( Sultan ook, en die is langharig en heel veeeel haar en wol als ondervacht)
Ik hoorde ook vaker zeggen dat de vacht ook dof werd, maar dat is bij mijn kortharige teven niet het geval.

[lieke]

Ik heb 2 geholpen teven ( via stichtingen, dus niet door mijn keus geholpen) en een gecastreerde reu ( wegens medische redenen) en wat mij opvalt is dat veel mensen altijd zeggen dat de vacht zoveel minder wordt. Misschien heb ik dan toevallig uitzonderingen hoor.. Maar al mijn honden hebben een prachtige vacht, die glimt en gezond is. Zelfs mijn teef van bijna 14 zit prachtig in haar vacht en is net een spiegel.

Qua gedrag kan ik niet veel zeggen bij mijn teven, zij waren al gecastreerd toen ik hun kreeg. Maar qua vacht kan ik dus wel zeggen, dat dat niet achteruit hoeft te gaan. Het lijkt wel alsof sommige mensen denken dat er altijd een doffe vacht met klitten voor terug komt en dat is hier totaal niet zo.

Hoho, mijn meiden hadden echt geen doffe vacht. Integendeel, het was een prachtige vacht. Weelderig... nou ja, heel weelderig. Oftewel: ze leken ongeveer 75cm breed en eronder zaten hondjes van respectievelijk 22,5 en 20kg.
Maar ze zagen er zeker niet dof uit. Kyra toen ze 12 was (en na een flinke wandeling door bos en hei):



Lyndie 2 dagen voor haar dood op 12-jarige leeftijd:



Maar je ziet wat een enorme vachten ze hebben gekregen doordat ze zijn gecastreerd. Dus het onderhoud was zeer lastig, vooral voor henzelf toen ze ouder werden en voor hun artrosebotjes het intensieve borstelen echt een grote belasting werd. Ik moest ze allebei voor zo'n borstelsessie een extra pijnstiller geven (boven de dagelijkse pijnstilling die ze al kregen).
Maar ze zagen er echt niet vreselijk uit, want daar zorgde ik wel voor. Al kostte het machtig veel tijd om het zo te houden.

[lieke]

O ja, en Lyndie was de laatste maanden voor haar dood erg afgevallen vanwege spierverlies en omdat ze eigenlijk niet meer geïnteresseerd was in eten. Onder die vacht zat een hondje van 17kg.
Zou je niet zeggen, hè?

[Marjoleine]

Ik heb al bijna 30 jaar alleen maar teven en altijd meer dan twee, gemiddeld vier, nu zes.
Eenmaal op medische grond moeten castreren, ze was 8 jaar toen. Vacht werd een drama, ze kon haast niks meer eten of ze werd dik.
Ik doe het dus niet tenzij het moer. Nooit gedoe gehad.

[80564M]

* Voor bmo ben ik ook als de dood. Maar dan voornamelijk vanwege het feit: ik heb nog nooit bmo gezien (is mijn eerste teef) dus ik ben als de dood dat ik het (te) laat in de gaten heb.

Ik had twee ongecastreerde teven (van 9 en 11) toen de jongste "raar" deed. Voor de lol zou je dit topic eens moeten lezen ( http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 6&t=222101 ), want ook ik had nog nooit een bmo gezien. Daar was ik overigens ook niet als de dood voor hoor, ik hoopte wel dat ik dan op tijd aan de bel kon trekken. En zoals je in dat topic kunt lezen.... dat ging helemaal prima. De volgende ochtend is ze van haar beginnende bmo en baarmoeder verlost, en een dag later was ze weer helemaal haar zelf. Ondanks dat ze dus al 9 jaar was. D'r vacht is wel ellende geworden en af en toe verliest ze wat druppels. Maar goed, nu bijna 5 jaar later is ze er gelukkig nog.

Ook bij volgende teven zal ik ze niet laten castreren op voorhand.

[malinois]

Ik heb 2 geholpen teven ( via stichtingen, dus niet door mijn keus geholpen) en een gecastreerde reu ( wegens medische redenen) en wat mij opvalt is dat veel mensen altijd zeggen dat de vacht zoveel minder wordt. Misschien heb ik dan toevallig uitzonderingen hoor.. Maar al mijn honden hebben een prachtige vacht, die glimt en gezond is. Zelfs mijn teef van bijna 14 zit prachtig in haar vacht en is net een spiegel.

Qua gedrag kan ik niet veel zeggen bij mijn teven, zij waren al gecastreerd toen ik hun kreeg. Maar qua vacht kan ik dus wel zeggen, dat dat niet achteruit hoeft te gaan. Het lijkt wel alsof sommige mensen denken dat er altijd een doffe vacht met klitten voor terug komt en dat is hier totaal niet zo.

Hoho, mijn meiden hadden echt geen doffe vacht. Integendeel, het was een prachtige vacht. Weelderig... nou ja, heel weelderig. Oftewel: ze leken ongeveer 75cm breed en eronder zaten hondjes van respectievelijk 22,5 en 20kg.
Maar ze zagen er zeker niet dof uit. Kyra toen ze 12 was (en na een flinke wandeling door bos en hei):



Lyndie 2 dagen voor haar dood op 12-jarige leeftijd:



Maar je ziet wat een enorme vachten ze hebben gekregen doordat ze zijn gecastreerd. Dus het onderhoud was zeer lastig, vooral voor henzelf toen ze ouder werden en voor hun artrosebotjes het intensieve borstelen echt een grote belasting werd. Ik moest ze allebei voor zo'n borstelsessie een extra pijnstiller geven (boven de dagelijkse pijnstilling die ze al kregen).
Maar ze zagen er echt niet vreselijk uit, want daar zorgde ik wel voor. Al kostte het machtig veel tijd om het zo te houden.

Idd. Ik had een fox x kees met veel keesvacht. Die moest ik na haar castratie gewoon scheren want ze ontplofte gewoon... en ze had t bloedheet.. niet alleen in de zomer maar ook in t voor- en najaar.

[Habibi]

Habibi is 5,5 (richting 6 inmiddels) en niet gecastreerd.

Ik ben niet zo erg voor preventieve chirurgie. Bovendien vind ik mijn hondje prima zoals ze is, qua karakter, temperament etcetera.
.
Mocht er ooit een medische noodzaak ontstaan, dan sta ik open voor alles dat op dat moment noodzakelijk zou zijn. Maar als castreren niet hoeft, dan liever niet.

Loopsheid is prima te overzien, iedere 6 a 8 maanden ongeveer.
Schijnzwangerschap is merkbaar, maar niet storend.


Ooh, en persoonlijk wordt ik niet goed van dierenartsen die echt graag castreren. Ben recent verhuisd, heb inmiddels (voor kleinigheidjes) 2 dierenartsen in mijn nieuwe omgeving gezien. De ene wou direct ern afspraak plannen voor castratie en keek me nogal ongelovig aan toen ik nee zei.
En bij de andere kreeg ik zowat een derdegraads verhoor over het waarom ik nog niet gecastreerd had, en waarom ik dat niet wou. (zodanig dat ik haast echt kwaad werd, en dat is niet zo snel. Geloof wel dat hij dat merkte, toen bond hij in en gaf een compliment over het feit dat ik er duidelijk bewust over nagedacht had en wist wat ik wou. Maar pissig was ik al, dat veranderde niet echt meer....)

[Fotogravinnetje]

Gecastreerde Markiesjes moeten eigenlijk allemaal regelmatig naar de trimmer. Ongecastreerde Markiesjes hebben bijna geen vachtonderhoud nodig... (Eens per twee weken ofzo haal ik een kam door Elco's vacht. Alleen in de rui periode gaan we naar twee keer per week of een keer een goede wasbeurt met daarna föhnen)

[Riromi]

* Voor bmo ben ik ook als de dood. Maar dan voornamelijk vanwege het feit: ik heb nog nooit bmo gezien (is mijn eerste teef) dus ik ben als de dood dat ik het (te) laat in de gaten heb.

Ik had twee ongecastreerde teven (van 9 en 11) toen de jongste "raar" deed. Voor de lol zou je dit topic eens moeten lezen ( http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 6&t=222101 ), want ook ik had nog nooit een bmo gezien. Daar was ik overigens ook niet als de dood voor hoor, ik hoopte wel dat ik dan op tijd aan de bel kon trekken. En zoals je in dat topic kunt lezen.... dat ging helemaal prima. De volgende ochtend is ze van haar beginnende bmo en baarmoeder verlost, en een dag later was ze weer helemaal haar zelf. Ondanks dat ze dus al 9 jaar was. D'r vacht is wel ellende geworden en af en toe verliest ze wat druppels. Maar goed, nu bijna 5 jaar later is ze er gelukkig nog.

Ook bij volgende teven zal ik ze niet laten castreren op voorhand.

Bedankt, het is geruststellend dat bmo toch op tijd goed te zien is!
Dat geeft me toch weer een streepje voor op niet castreren.

[Riromi]

Habibi is 5,5 (richting 6 inmiddels) en niet gecastreerd.

Ik ben niet zo erg voor preventieve chirurgie. Bovendien vind ik mijn hondje prima zoals ze is, qua karakter, temperament etcetera.
.
Mocht er ooit een medische noodzaak ontstaan, dan sta ik open voor alles dat op dat moment noodzakelijk zou zijn. Maar als castreren niet hoeft, dan liever niet.

Loopsheid is prima te overzien, iedere 6 a 8 maanden ongeveer.
Schijnzwangerschap is merkbaar, maar niet storend.


Ooh, en persoonlijk wordt ik niet goed van dierenartsen die echt graag castreren. Ben recent verhuisd, heb inmiddels (voor kleinigheidjes) 2 dierenartsen in mijn nieuwe omgeving gezien. De ene wou direct ern afspraak plannen voor castratie en keek me nogal ongelovig aan toen ik nee zei.
En bij de andere kreeg ik zowat een derdegraads verhoor over het waarom ik nog niet gecastreerd had, en waarom ik dat niet wou. (zodanig dat ik haast echt kwaad werd, en dat is niet zo snel. Geloof wel dat hij dat merkte, toen bond hij in en gaf een compliment over het feit dat ik er duidelijk bewust over nagedacht had en wist wat ik wou. Maar pissig was ik al, dat veranderde niet echt meer....)

Ja ongelofelijk is dat he...
Hier wordt ook vergelijkbaar gereageerd door de DA.


Inderdaad, waarom eigenlijk snijden in een gezonden hond...
Ik kan me voorstellen dat het een ander verhaal gaat worden wanneer schijndracht de overhand gaat nemen, of loopsheid-bitchy-gedoe (of bmo logischerwijs).

Echt heel erg fijn om jullie respons te lezen. Het haalt bij mij de druk van het 'moeten' steriliseren er wel af. Het laat me er toch wel bewuster over nadenken over 'hoe' in de praktijk.

Ondanks dat castratie voor sommige honden ook gedragsvoordelen kan hebben, wat ik lees bij sommige, neig ik er nu vooral naar om gewoon maar te wachten. Laat haar lijf maar zijn zoals het is.
Niemand weet wat de toekomst gaat brengen natuurlijk...

Jullie reacties zijn erg behulpzaam.