Degeneratieve myelopathie, ervaringen met verloop?

[DeeDee]

Bij ons hondje Urban, een Coton de Tulear met de respectabele leeftijd van 17 jaar, ongeveer 3 maanden geleden DM vastgesteld. De ziekte zelf is al langer aan de gang, er is zeker een maand aan vooraf gegaan waarin alle andere mogelijkheden zijn uitgesloten. Er is o.a. gedacht aan een ruggemergprobleem, hij heeft als pup zijn rug gebroken (op heel jonge leeftijd, voor hij met 9 weken bij ons kwam), dit is nooit netjes geheeld en hier heeft hij zijn leven lang wat last van gehad, hoewel het hem niet bepaald beperkt heeft. Maar de foto's en scan zagen er nog hetzelfde uit als 5 jaar geleden. Er is ook gedacht aan prostaatkanker, dat kan namelijk soortgelijke symptomen geven, en hij heeft al sinds vorig jaar teelbalkanker (zeer langzaam groeiend, en aangezien hij toen al 16 was hebben we besloten niet te opereren, hij heeft er ook geen last van). Na een DNA test op het DM gen, iets waar we ruim 17 jaar geleden toen we aan Cotons begonnen niets van wisten, blijkt hij homozygoot te zijn voor het gen, eigenlijk dus nog een enorm geluk dat hij het pas op deze leeftijd heeft gekregen.
Hij is verder voor zijn leeftijd heel gezond, heeft gelukkig een behoorlijk goede conditie, netjes op gewicht en bloedtesten zijn helemaal goed. Hij is er nu dan ook nog heel redelijk aan toe, hij is vrolijk, heeft geen pijn, en hoewel hij een wat vreemde houding heeft (door de hakken gezakt, achterhand laag) en moeite krijgt met gewoon lopen, hij zwabbert en staat af en toe op de bovenkant van zijn linkerachterpootje, scherpe bochten wil hij weleens ineens omvallen (alleen achterhand, hij gaat dus niet ondersteboven), maakt hij een hele blije indruk. Hij kan overigens wel behoorlijk makkelijk rennen, dit gaat veel beter dan gewoon lopen. Door zijn goede conditie voor zijn leeftijd kan hij dit ook. Balletjes en knuffelbeesten komt hij ook nog graag brengen, en hij kan vreemd genoeg nog op lage bankjes etc. springen.
We weten uiteraard dat het een aflopende zaak is, maar hij is nu nog zo vrolijk en red zich nog goed. Kan hij niet meer vooruit komen of wordt hij helemaal incontinent (hij is nu overigens helemaal niet incontinent, hoewel verteld werd dat dat een van de eerste dingen zou zijn) dan maken we natuurlijk gelijk de juiste beslissing.

Zijn er hier mensen die ervaring hebben met honden met DM? Hoe was het verloop? Wij hadden gedacht dat het door zijn hoge leeftijd, in maart zou hij 18 worden, snel zou gaan. Wat hij nu wel gaat doen, is zichzelf kaal vreten op de plekken waar het gevoel verdwijnt, bovenop zijn achterhand aan de linkerkant en zijn linkerachterpootje. Krab je hem echter op die plekken dan reageert hij nauwelijks, waarschijnlijk dus eerder een slapend gevoel in plaats van jeuk? Hij heeft nu een hondenjasje aan zodat hij er niet bij kan.

[blondie]

Ik heb je een pb gestuurd met mijn ervaring en verloop ervan bij mijn hond.

Wat ik in de pb ook zeg is dat bij een hond die nog wel actief is en verder goed in conditie is, anabolen misschien nog wat kunnen betekenen in het proces. Het kan even een extraatje geven voor een hond die nog wel beweegt en waar de spieren op dit moment nog wel wat aanwezig zijn.
Sterkte in ieder geval het is een rotziekte.

[Marjoleine]

Als hij niet meer zoveel kan dat hij zelfstandig functioneert stop je.
Dat is het in een notendop.
En op deze leeftijd zou ik me daar ook gewoon aan houden en niet gaan dokteren.

Overigens, DM kan alleen met een punctie worden vastgesteld. Ik heb er niet eerder van gehoord bij Cotons.
Je weet dat de test incompleet is en daarom niet betrouwbaar is? Ik geef het maar even mee.