Staar mogelijk onderliggende oorzaak....?

[Suuz!]

Lune is net 8 en sinds een half jaar geleden weet ik dat ze beginnende staar heeft. Tja..ouderdom hè was mijn eerste reactie.

Toch vind ik dr wel erg jong en het verontrust me dat de staar behoorlijk snel door zet. Waar ik een half jaar geleden iets blauws in haar oog zag vind ik dat nu veel extremer aanwezig en je merkt het ook in haar doen.

Ze rende in de garage tegen de kenneldeur op toen het licht uit was in de garage en in Frankrijk was ze mee naar een markt en daar schrok ze constant omdat ze dingen niet goed aan zag komen.

Nu was ik vorige week bij de dierenarts en die nog eens laten kijken , en die gaf aan dat het wel erger geworden is en het ook wel in een rap tempo lijkt te gaan.

Met hem staan brainstormen of er een andere oorzaak zoals organen kunnen zijn die dit veroorzaken maar eigenlijk lijkt het daar niet op.

Ze Is te fit voor een schildklier afwijking,
Ze Is te goed op gewicht, ze is kwiek,
Ze eet goed, tja...

Dierenarts gaf aan dat ik eventueel uit voorzorg bloed onderzoek kan doen en nu denk ik ook wel dat ik dat laat doen maar ik vraag me vooral af zijn er meer mensen met van die relatief jonge honden die al zo rap staar ontwikkelen in deze mate?

En ergens denk ik ook, zou haar ziek zijn vorig jaar er een oorzaak van kunnen zijn? Ze heeft toen een week lang met enorm verhoogde nierwaardes gezeten en had last van uitdrogings verschijnselen door diaree en braken.

Ik hoop dat er iemand wat zinnigs over kan zeggen .
En Is het verstandig om toch een oogspecialist op te zoeken? Tot 5 jaar oud Is ze jaarlijks gecontroleerd en er Is nooit iets raars gevonden .

[Feather__]

Hmm. Verhoogde nierwaardes.. Dan kan er een hoge bloeddruk zijn.
Hoge bloeddruk veroorzaakt blindheid..

Dus ik zou haar bloeddruk eens laten meten bij de da!

[Suuz!]

Thnx zal ik laten doen.
Overigens zijn die verhoogde nierwaardes maar van tijdelijke aard geweest. Na een week was ze beter maar ik ga het zeker meenemen jou tip.

[Lunatic]

Mijn Luna die in januari pas 7 is geworden heeft het precies hetzelfde! Van beginnende staar naar zo goed als niks meer zien in 2 maanden tijd en dat is puur en alleen staar, geen verhoogde oogdruk of andere gekke dingen, soms kan het gewoon heel snel gaan, ook als ze nog relatief jong zijn helaas

Luna heeft zich wel heel goed aangepast trouwens, in het begin vond ze het vooral in het donker eng buiten, dan plakte ze aan mijn been en wilde één van de andere honden naast zich hebben, maar dat werd gelukkig snel beter en nu doet ze bij a alles op haar neus. Binnen deed ze minder op haar neus, daar ben ik echt bewust mee aan de gang gegaan met spoortjes leggen e.d en ook daar gaat het nu prima, zolang ik niet ineens iets geks midden in de kamer laat staan

[Marjoleine]

Eenmaal gehad, dat was diabetes.
Ik zou het even laten checken, je weet nooit.

[Suuz!]

Mijn Luna die in januari pas 7 is geworden heeft het precies hetzelfde! Van beginnende staar naar zo goed als niks meer zien in 2 maanden tijd en dat is puur en alleen staar, geen verhoogde oogdruk of andere gekke dingen, soms kan het gewoon heel snel gaan, ook als ze nog relatief jong zijn helaas

Luna heeft zich wel heel goed aangepast trouwens, in het begin vond ze het vooral in het donker eng buiten, dan plakte ze aan mijn been en wilde één van de andere honden naast zich hebben, maar dat werd gelukkig snel beter en nu doet ze bij a alles op haar neus. Binnen deed ze minder op haar neus, daar ben ik echt bewust mee aan de gang gegaan met spoortjes leggen e.d en ook daar gaat het nu prima, zolang ik niet ineens iets geks midden in de kamer laat staan

He bah, wat vervelend dat dat zo snel is gegaan. Vind ik bij Lune de achteruitgang al snel gaan en dan spreek ik over 6 maanden.

Ik ga binnenkort het bloed onderzoek maar eens uit laten voeren en de bloeddruk laten testen, maar ik vrees dat het op het zelfde neer komt als bij jou Luna.

Gelukkig moet ik zegen dat ze in het bos geen problemen heeft met het rennen (doet alles op dr neus volgens mij, want daar ben je grand voor) en hier in en om het huis merk ik nog niet zo veel, behalve wat kleine zaken als die kenneldeur of bewegingen van andere honden waar ze ineens van schrikt terwijl ze op de bank ligt te slapen. Volgens mij denkt ze dan dat er 1 bij haar op de bank springt, maar komt er na 30 sec. achter dat de andere hond gewoon tegen de zijkant van de bank ligt en met de poten langs de bank schuurt vanwege het dromen

[Lunatic]

Mooi is dat he, die neus aan de grond en gaan met die banaan
Luna kan ook nog perfect muisjes zoeken/vangen en een zoekapport gaat ook nog prima, vind ze nog steeds geweldig

[Jacq]

Wij zijn nu ook bezig om uit te zoeken waar het probleem in casey zijn lichaam zit omdat hij ook ineens blind werd. Bloed wordt onderzocht maar hoe gaat dat bloeddruk meten bij een hond eigenlijk? Hoe doen ze dat?

[Jacq]

Vergeet ik nog je sterkte te wensen met Lune. Gelukkig past ze zich aan maar jammer is het wel hè.

[Feather__]

Jacq ze hebben gewoon zo'n apparaatje zoals bij mensen. Ze maken dat met klittenband vast aan de poot en die blaast zich dan op.

Meestal doen ze dit 3x zodat ze zeker weten dat er geen stress metingen bij zitten. (Mocht er een hele hoge bloeddruk zijn willen ze je diertje even houden zodat ze in de praktijk rustig kan worden en dan kijken ze nog eens of die nog zo hoog is.)

Bij mijn kat 2x gedaan en 2x een perfecte waarde. Dan duurt het niet langer dan 5 minuten.

[Suuz!]

Wij zijn nu ook bezig om uit te zoeken waar het probleem in casey zijn lichaam zit omdat hij ook ineens blind werd. Bloed wordt onderzocht maar hoe gaat dat bloeddruk meten bij een hond eigenlijk? Hoe doen ze dat?

Mijn dierenarts meet op deze manier :
http://www.kliniek-dieren.nl/diergenees ... rukmeting/

[Rea]

Bij de amerikaanse cockers komt het ook veel voor. Hier Teun nu bijna 13 is er al meer dan 4 jaar mee bezig. Inmiddels stekeblind, met 2 witte ogen. Maar een neus die nog prima werkt en daar werkt hij mee. Loslopen buiten met de wandelingen is geen optie meer omdat hij dan te onzeker voelt. Hij verstart en loopt steevast de verkeerde kant op. Omdat hij ook bijna doof is is roepen geen optie meer.
Hij heeft ook epilepsie al van af z'n 1 1/2 jaar, gebruikt daar geen medicatie voor.
Dus dat kan ook niet meegespeeld hebben.
Een paar jaar geleden nog een uitgebreid bloedonderzoek laten doen, alles is prima geen bijzonderheden. Hij is op zijn eigen manier nog echt happy en slaapt nu veel.
Bij mijn schoondochter woont er ook een en ook die is nu bijna blind en 7 jaar. Maar het valt mij op dat de meeste fokkers van amerikaantjes dit min of geaccepteerd hebben. Tja het is de leeftijd he.
Maar wil daar zelf niet aan. Een hond hoeft niet bij het ouder worden blind te worden. Denk dat daar nog echt wel het een en ander ligt om verbeterd te worden, met fokken en onderzoeken.
Het is gewoon erg jammer dat dit moet gebeuren, de wereld is wel klein zo.
In huis gaat het goed, zolang ik niet te veel verander. Ook buiten in de tuin geen obstakels neerzetten. En drinken doet hij nog het liefst uit de vijver, balancerend op het randje. Hij is er ooit wel ingevallen maar kwam er ook weer zelf uit. Ik kan en wil hem niet alles gaan ontzeggen, gaat het fout dan is dat zo, maar heeft hij wel gedaan wat hij altijd deed. Een tijd heb ik hem in het donker kunnen meenemen met een lampje wat ik dan voor hem scheen en knipperde als hij de weg kwijt was. Maar dat is nu geen optie meer. Merk de laatste tijd wel dat de andere honden meer moeite met hem krijgen en hem soms afsnauwen. Hij ziet hun signalen niet meer. en hoort ook geen waarschuwingen. Daar heb ik nog het meeste moeite mee. Hij zelf lijkt daar geen moeite mee te hebben.
Het is gewoon een heel vervelend iets geen zicht meer te hebben voor hun. Natuurlijk leven hun op hun neus. Maar dit had ik toch niet voor hem in petto. om zo hulp behoevend te worden.

[Gollum]

Bij Mika had de dierenarts al snel over een kunstmatige lens voor beter zicht. Maar Mika red het nog goed dus heb ik dat idee maar even in de ijskast gezet.
Hebben jullie daar iets over gehoord? En zouden jullie dat doen?

[Feather__]

http://m.ad.nl/ad/mobile/article/detail ... icleDetail

Mijn dierenarts is bekend met mensenlensen gebruiken bij beestjes.

Rea hier een cocker van 11.5 die nog prima ziet. Wist niet dat het veel voorkwam bij cockers! Wij hebben dus gewoon geluk. ^^

[Fotogravinnetje]

Ik heb gehoord over een Markiesje dat blind was geworden door suikerziekte en nu weer goed ziet met kunstlenzen. Geen idee of ik dat zou doen. Zou ik waarschijnlijk af laten hangen van hoe de hond zelf met het slechte zicht omgaat, leeftijd en gezondheid van het dier. Een Markiesje kan vrij makkelijk vijftien jaar of zelfs ouder worden. Als die met 8 jaar blind is, heeft die nog de helft van z'n leven te gaan. Dan zou het wat mij betreft zeker wel het overwegen waard zijn als de hond niet binnen een half jaar gewend is aan het navigeren op andere zintuigen dan de ogen

[gonnie]

Bij Tama gaat het heel langzaam, volgens de dierenarts wennen honden er aan als ze eenmaal blind zijn.
Tama is heel erg onzeker ze komt soms niet meer naar de keuken voor haar eten en water drinken komt ze al helemaal niet meer voor naar de keuken.

Ze schrikt al als er een grasspriet in het bos tegen haar aankomt. En als we een kastdeurtje dicht doen in de keuken raakt ze helemaal in paniek als ze in de keuken staat.

Heb pillen voor haar van Zylkene maar die helpen ook niet echt meer.
Ze wilt ook geen extra rondjes meer lopen en door deuropeningen heengaan vindt ze verschrikkelijk, als ze alleen meegaat valt dat wel mee dan kan ik haar er doorheen loodsen, maar met haar zussen erbij gaat ze 9 van de 10 keer gillen.

Ik zou dus willen dat het bij Tama ook wat sneller zou gaan misschien is ze dan wat minder schrikachtig.

In het bos gaat het de ene keer beter dan de andere keer, er zijn tijden dat ze lekker voorop loopt en het naar haar zin heeft, maar ook tijden dat ze achter me aan sjokt.

[kooi]

Staar is eiwit dat zich vast zet op je lenzen.
Soms heb je aanleg om het te krijgen en dan hoef je niet per se oud te zijn. Ik ben op mijn 46e geopereerd aan het eerste oog en dik een jaar later aan het tweede. Het werd toen jeugdstaar genoemd. Ik heb geen eigen lenzen meer maar de staar is hardnekkig en komt soms terug. Dan heet het nastaar. Dat kan alleen behandeld worden met laser.
Een operatie biedt dus geen garantie.

Ik heb zelf sterk het vermoeden dat medicijnen er invloed op hebben.
En genen natuurlijk: mijn moeder heeft MD ( macula degeneratie) en mijn zus is nog voor haar 30e verjaardag geopereerd aan glaucoom en heeft in 1 oog atypische irisatrofie. Maar ook hier gebruik van medicijnen in jonge volwassenheid.

[ranetje]

Eenmaal gehad, dat was diabetes.
Ik zou het even laten checken, je weet nooit.

Dat zou ik ook zeker meenemen bij een onderzoek