Er kon nooit een oorzaak gevonden worden, bij verschillende dierenartsen geweest en steeds weer foto's gemaakt van de hele poot, maar niets..
Uiteindelijk kwam er 3 jaar geleden uit dat hij een bicepspeesontsteking zou hebben.
Dus ontstekingsremmers, fysiotherapie, chiropractie, homeapathie, alles hebben we geprobeerd.
Het hielp zo nu en dan maar er was geen pijl op te trekken waarom het de ene keer goed ging en de andere keer niet.
Hij had maanden dat hij geen enkele last had maar ook weleens tijden dat hij steeds toch wel wat mankte.
Sinds januari ging het erg slecht, het manken ging dit keer totaal niet over.
Wat vaker naar de fysio geweest maar ook dit hielp niet.
Ik wilde nog iets anders proberen en was een operatie aan die pees aan het overwegen.
Maar in de tussentijd begon ik te twijfelen.. was het wel echt die schouder??
Vorige week dinsdag ben ik weer met hem naar de DA gegaan en ik wilde weer die hele poot onderzocht hebben.
Volgens deze DA gaf hij 0 pijn aan bij zijn schouder! terwijl we vlak daarvoor nog bij de fysio waren die hem echt pijnlijk vondt aan zijn schouder.
Schouder op de foto, wederom niets te zien! volgens de DA had je ook al echt iets moeten zien op de foto als die bicepspees al jaren ontstoken was.
Dan de elleboog, dat was waar ik de laatste tijd voor vreesde..
Er was wat artrose te zien maar niet heel veel maar toch vertrouwde ik de elleboog niet en de DA ook niet.
Vandaag hebben ze de elleboog dus open gemaakt om te kijken en ja hoor! 5! zwevende stukjes kraakbeen
De operatie is gelukkig helemaal goed gegaan en alles is dus verwijderd.
Het is dat de dierenarts zag hoe vrolijk hij binnen kwam lopen want aan de hand van wat hij zag in zijn elleboog zou je denken dat hij niet meer had kunnen lopen.
Ergens wel "fijn" dat er iets gevonden is en de operatie in ieder geval niet voor niets was, de dierenarts verwacht gelukkig ook dat hij hier wel behoorlijk van zou opknappen.
Ik heb hem vanmiddag opgehaald en een gedeelte van de woonkamer voor hem afgezet want een bench is hij niet gewend dus vindt ik sneu.
Er zit nog niet veel leven in en hij geeft toch wel behoorlijk wat pijn aan.. op dit moment vraag ik me echt af wat ik die arme hond heb aangedaan
Soms wordt hij een beetje onrustig en hij had ook nog niet geplast dus ik besloot net om even te kijken of hij wilde plassen op het veldje achter het huis maar dat gaat echt nog niet, hij kan gewoon echt nog niet lopen.
Ik ga het dus ook maar niet meer proberen want 35kg niet meewerkend gewicht is erg zwaar
ik krijg het gewoon nauwelijks voor elkaar om hem te tillen, dus hij moet het voor vandaag maar gewoon laten lopen want dat gezeul is ook zielig.Arme hond, ik hoop echt dat alles niet voor niets is geweest en dat hij hierna nog een mooie tijd meekan.
