Ik had zo gehoopt dat hij niet meer naar een dierenarts zou hoeven. Sinds zijn kruisband operatie raakt hij compleet in paniek als hij alleen al een behandel of trimtafel ziet. Dan zou hij zo door het raam springen als hij niet aan de lijn zat denk ik. En door zijn angst doet hij zichzelf zo'n zeer met zijn andere gammele poot dat hij dan weer dagen mank is.
Maar nu kreeg hij gister een kippenbout, ik vond al dat hij er zo lang over deed... Later in de middag was hij duidelijk niet helemaal lekker, hijgen, rillen, smakken, ik dacht dat de kip niet zo lekker was gevallen. Hij zat op andere momenten wel weer om een stokbroodje te schooien dus ik ging er niet van uit dat er iets met zijn mond was.
Uiteindelijk moest hij toch spugen en dacht ik het zeker te weten dat het gewoon de kip was geweest.
Vannacht was hij in het begin vd nacht ook nog wat hijgerig, maar spugen hoefde hij niet meer.
Vanmorgen was hij weer wat aan het smakken, zonder dat hij misselijk leek. In zijn bek gekeken, en ja hoor... een kies afgebroken.
Hij eet nog prima gelukkig, en er is verder niet veel te merken. Alleen wanneer hij net gegeten heeft loopt hij te smakken.
Heb alvast een mailtje gestuurd naar de dierenarts voor het geval ze die wel lezen vandaag, telefonisch zijn ze enkel voor spoedgevallen bereikbaar.
Dat wordt nog wat... Ik denk dat ze Cas gelijk onder narcose moeten brengen willen ze hem onderzoeken. Pfff en dat met zijn 14.5 jaar. Zit me niet lekker.
Maar door laten lopen met een zere mond ga ik ook niet doen.
Ik heb net vast even wat pakken smuldier ingeslagen. Dat eet toch wat lekkerder weg dan brokjes en Cas is het daar helemaal mee eens.
