Doran liep alweer een goed aantal weken mank met zijn rechterpoot deze keer!
Mijn eigen DA was ervan overtuigd dat het LPC was, maarja die heeft een beetje tunnelvisie, een labrador die mankt heeft LPC
Tijdens het onderzoek gaf Doran weer totaal geen pijn aan, hij ligt daar dan een beetje verveeld te kijken terwijl hij uit elkaar gerukt word
Gelukkig ging de orthopeed mee in mijn denkwijze, we zouden een afspraak maken om er een spuit in te geven met ontstekingsremmer/antibiotica.....hij komt terug lopen, uh je bent met de trein toch? Ja, oke dan doen we het nu wel meteen, scheelt weer een ritje...top
Dus Doran in slaap gebracht, eerst vloeistof uit het gewricht genomen om te zien of het geen bacterieële infectie was en of het idd een ontsteking is. Normaal is die vloeistof vrij stroperig en als ze het dan op zo'n glaasje doen kunnen ze er een draad van trekken, bij Doran was het helder, dus geen beestjes! maar waterdun, wat dus aangeeft dat het een ontsteking is. Spuit depomedrol erin en dan het spul om hem weer wakker te maken.....pfff daar heeft hij toch wel erg veel moeite mee, een dik half uur zijn we bezig geweest om hem wakker te krijgen
De depomedrol moet binnen een week werken, werkt het maar word het daarna weer slechter dan kunnen we nog een keer een spuit erin doen, werkt het helemaal niet dan moeten we verder gaan zoeken. Over 3 weken hebben we iig telefonisch overleg.
De orthopeed snapt er iig helemaal niks van, niet hoe hij aan de ontstekingen komt, waarom die steeds in z'n ellebogen komen, niet waarom hij geen pijn aangeeft terwijl hij wel strompelt, gewoon niet, vandaar dus Doran de wonderdog





