Sinds gisteren was hij erg onrustig en kon nergens langer dan 5 minuten liggen.
Ik hield hem goed in de gaten, maar meer dan dat was er toen niet te zien, of te merken.
Onder zijn staart was ook niks geks te zien.
In de loop van vandaag verergerde dat ineens vrij snel.
Steeds heen en weer lopen, hijgen en heel veel drinken.
Daarbij kon hij ook moeilijk poepen en je zag gewoon duidelijk dat er iets mis was.
Zijn gedrag liet dat heel goed zien.
Het lopen zelf ging ondertussen ook steeds moeilijker.
Kreunen, steunen, zuchten en zo nu en dan een lichte grom en/of een piepje.
Beike voelde zich echt zichtbaar ellendig en mijn gevoel zei ook dat er iets niet klopte.
Er was duidelijk iets mis.
Ik keek nogmaals onder zijn staart omdat bijna alles erop wees dat het daar weg moest komen.
Nou,.. ik schrok me rot zeg
Hele dikke bult onder zijn kont, het leek wel een abces.
Ook verloor Beike bloed en ontlasting uit zijn kont.
Meteen de spoeddierenarts gebeld en binnen het uur kon ik al terecht met Beike.
Hij had 40.7 graden koorts.
Onderweg naar de DA was het abces al geknapt.
Plasjes met etter/bloed en ontlasting.
Ook op de vloer bij de DA lekte het nog steeds.
Het was heel goed dat ik meteen belde.
Vanwege de koorts, maar ook vanwege de pijn die hij had.
Het vele hijgen en drinken wees daar op.
Het waren inderdaad zijn anaalklieren.
Op de rechter anaalklier zat een abces en die was dus geknapt.
Deze is goed schoongemaakt.
Verder heeft hij iets zwaardere pijnstilling meegekregen en ontstekingsremmers.
Aldaar heeft hij ook een injectie gehad tegen de koorts en de pijn.
Ik heb echt zo met hem te doen, de arme ziel.
Ben zo blij dat we zo snel terecht konden.
De medicijnen beginnen nu te werken en hij voelt zich zichtbaar beter al, gelukkig.
Wat is dat een ellendig gezicht zeg,.. om te zien hoeveel pijn je hond heeft.
En hoe ellendig een hond zich kan voelen.
Gekke was dat dit alles binnen een dag ontstond, die verslechtering.
De DA bevestigde dat zo iets heel erg snel kon gaan.
Waarschijnlijk zat het van binnen al niet goed, maar was dat nog niet goed zichtbaar/merkbaar.
Vanmorgen was er nog niks te zien en nu ineens wel.
Het was in elk geval goed dat ik gebeld had.
En ik ben enorm blij dat ik zo snel terecht kon met Beike.
Eerst dacht ik dat er een tumor geknapt was, dat er van binnen iets goed mis was.
Beike heeft kanker (zie dit topic: http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 9#p6968789" onclick="window.open(this.href);return false; ).
Gelukkig stond dit voorval/gebeuren er los van.
Maar hij was wel weer wat afgevallen, dus hij staat nu extra onder controle.
Over 10 dagen moeten we terug voor controle.
Hopelijk is hij dan niet meer afgevallen en gebeuren er in de tussentijd geen andere gekke dingen met hem.
Is hij wel weer afgevallen, dan gaat er bloed geprikt worden en gaat hij verder onderzocht worden.
Erg fijn om te zien dat de medicijnen nu aanslaan en dat hij zich nu al stukken beter voelt.
Net kwam hij al weer even met een knuffel aanzetten.
Die moet ik dan pakken, maar Beike gaat dan expres zo staan dat ik er net niet bij kan, de boef
Hij heeft ondertussen al wat gegeten weer en gedronken.
Nu ligt hij achter mijn stoel te slapen, bij mijn voeten.
Edit: Typefouten verbeterd.
. 
