Moderator: moderatorteam
Een verwilderde zwerfhond die niet bekend is met mensen zal het ook niet doen.Rinne Roos schreef: Een wolf maakt geen oxytocine aan, al zit je uren in zijn ogente turen (wat hij niet zal tolereren).
Dat is inderdaad het bijzondere. Wolven maken wel oxytocine aan, maar alleen richting elkaar, niet richting mensen, ook niet als ze al heel lang door mensen verzorgd worden. De wederkerigheid tussen honden en mensen is inderdaad bijzonder, en de onderzoekers vermoeden op grond hiervan dat tijdens de domesticatie van de hond, mens en hond hun hechtingssystemen op elkaar hebben afgestemd.Rinne Roos schreef:Het bijzondere aan de uitkomst van dit onderzoek is dat honden ook oxytocine aanmaken en er daardoor een wederkerige band onstaat tussen baas en hond.
Een wolf maakt geen oxytocine aan, al zit je uren in zijn ogente turen (wat hij niet zal tolereren).
Die wederkerigheid is juist zo bijzonder.
Dat is misschien geen nieuws, maar bijzonder is het wel, gezien het feit dat wolven dit niet doen jegens mensen, ook niet als ze veel contact hebben met mensen.Paisley schreef:Een verwilderde zwerfhond die niet bekend is met mensen zal het ook niet doen.Rinne Roos schreef: Een wolf maakt geen oxytocine aan, al zit je uren in zijn ogente turen (wat hij niet zal tolereren).
Oxytocine gaat om genegenheid en binding, en dat honden dat voor mensen voelen is toch niets nieuws.
Dat laatste durf ik te betwijfelen. Er zijn mensenkinderen groot geworden bij roedels wolven. Denk je echt dat die wolven geen bindingshormonen aanmaakten, op het moment dat ze een prooi voor het kind meenamen en het warm hielden snachts?jvanringen schreef: ook niet als ze veel contact hebben met mensen.
En dit is een nieuw onderzoek? Ik googelde even op het woordRinne Roos schreef:Het bijzondere aan de uitkomst van dit onderzoek is dat honden ook oxytocine aanmaken en er daardoor een wederkerige band onstaat tussen baas en hond.
Een wolf maakt geen oxytocine aan, al zit je uren in zijn ogente turen (wat hij niet zal tolereren).
Die wederkerigheid is juist zo bijzonder.
Dat durf ik te betwijfelen. Het is een stofje dat niet alleen door mensen wordt aangemaakt. Het kan verklaren waarom sommige dieren niet alleen eigen soort accepteren maar ook vreemde dieren groot willen en kunnen brengen.jvanringen schreef:Dat is inderdaad het bijzondere. Wolven maken wel oxytocine aan, maar alleen richting elkaar, niet richting mensen, ook niet als ze al heel lang door mensen verzorgd worden. De wederkerigheid tussen honden en mensen is inderdaad bijzonder, en de onderzoekers vermoeden op grond hiervan dat tijdens de domesticatie van de hond, mens en hond hun hechtingssystemen op elkaar hebben afgestemd.Rinne Roos schreef:Het bijzondere aan de uitkomst van dit onderzoek is dat honden ook oxytocine aanmaken en er daardoor een wederkerige band onstaat tussen baas en hond.
Een wolf maakt geen oxytocine aan, al zit je uren in zijn ogente turen (wat hij niet zal tolereren).
Die wederkerigheid is juist zo bijzonder.
Er staat ook niet dat het alleen door mensen wordt aangemaakt. Het wórdt ook door dieren aangemaakt, en dieren die extra oxytocine krijgen toegediend reageren met zeer moederlijk gedrag jegens andere dieren, ook als ze nog nooit hebben gebaard. Het vermoeden bestond al dat zowel bij mensen als bij honden het oxytocine-niveau stijgt als ze elkaar aankijken, en dat vermoeden is in dit onderzoek bevestigd. Als wolven en mensen elkaar aankijken, treedt dit effect niet op.blondie schreef:Dat durf ik te betwijfelen. Het is een stofje dat niet alleen door mensen wordt aangemaakt. Het kan verklaren waarom sommige dieren niet alleen eigen soort accepteren maar ook vreemde dieren groot willen en kunnen brengen.jvanringen schreef:Dat is inderdaad het bijzondere. Wolven maken wel oxytocine aan, maar alleen richting elkaar, niet richting mensen, ook niet als ze al heel lang door mensen verzorgd worden. De wederkerigheid tussen honden en mensen is inderdaad bijzonder, en de onderzoekers vermoeden op grond hiervan dat tijdens de domesticatie van de hond, mens en hond hun hechtingssystemen op elkaar hebben afgestemd.Rinne Roos schreef:Het bijzondere aan de uitkomst van dit onderzoek is dat honden ook oxytocine aanmaken en er daardoor een wederkerige band onstaat tussen baas en hond.
Een wolf maakt geen oxytocine aan, al zit je uren in zijn ogente turen (wat hij niet zal tolereren).
Die wederkerigheid is juist zo bijzonder.
Maar daar gaat het onderzoek niet over.blondie schreef:En dit is een nieuw onderzoek? Ik googelde even op het woordRinne Roos schreef:Het bijzondere aan de uitkomst van dit onderzoek is dat honden ook oxytocine aanmaken en er daardoor een wederkerige band onstaat tussen baas en hond.
Een wolf maakt geen oxytocine aan, al zit je uren in zijn ogente turen (wat hij niet zal tolereren).
Die wederkerigheid is juist zo bijzonder.
Wiki:Oxytocine is een hormoon en een neurotransmitter. Het is net als vasopressine een cyclisch nonapeptide geproduceerd in de hypothalamus. Het wordt vervolgens getransporteerd naar en opgeslagen in Herringlichaampjes bij axon-uiteinden in de neurohypofyse en kan hier worden afgegeven. Oxytocine heeft een aantal functies, waaronder contractie van glad spierweefsel (bijvoorbeeld de baarmoeder), en het regelen van de toeschietreflex bij borstvoeding. In de hersenen lijkt oxytocine een belangrijke rol te spelen bij het verbinden van sociale contacten met gevoelens van plezier. Het speelt een centrale rol bij moederbinding, vriendschappen en romantische interacties, evenals bij seksualiteit. Ook bij het verrichten van zorgtaken wordt er meer oxytocine aangemaakt.
En toen in combi met dieren
En dan lees ik dat Marie Josée gewoon al in 2011 tot de conclusie was gekomen
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/div ... sdier.html" onclick="window.open(this.href);return false;
Weinig nieuws en nog minder wetenschap, nmm.Paisley schreef:Ik durf te wedden dat kinderen ook oxytocine aanmaken als ze met hun geliefde knuffelbeer spelen. Het gaat niet om de hond, het kind of de knuffel waarmee je speelt, maar de waarde die je er zelf aan hecht.
Ik vind het een beetje een wezeloos onderzoek, net als zoveel 'wetenschappelijke' onderzoeken. Heel veel dingen die we al lang weten moeten nog onder wetenschappelijke condities worden getest. Dat doen ze dan, maar eigenlijk is het allemaal weinig nieuws.
