Beven, hijgen, opschrikken van elk klein geluidje of kraakje in het huis, paranoïde om zich heen loeren, staart tegen de buik geplakt....the works. Zo doodsbang als hij is als het onweert, zeg maar.
Nagevraagd of man een aanvaring met hem had gehad, maar nee. Na een half uurtje steun zoeken bij mij, en veel knuffels kalmeerde hij. Nu is hij weer zijn vrolijke zelf.
Ik heb dit in mijn hele honden carrière nog nooit bij de hakken gehad, maar ik heb natuurlijk ook nooit eerder zo'n zacht ei gehad. Het is gewoon een supergevoelig zieltje.
Zou hij een nachtmerrie hebben gehad? Dat is namelijk het enige wat ik kan bedenken.
Komt dit iemand bekend voor?











