Jachthond en lopen in wildrijk bos, hoe gaat dat bij jullie?

[Zamunda]

Ik heb een kruising ridgeback, dus verre van een gespecialiseerde jachthond, maar wel eentje die én op zicht, én op geur jaagt. Het appél staat er steeds beter op ( ), daarnaast 'lijnt' ze zichzelf geregeld aan als ze het moeilijk vindt (ze weet dan dat ze niet weg mag, maar de verleiding is dan erg groot en dan komt ze (vaak) naast me lopen ), verder loopt ze vaak aan de flex.

In het bos hier bij huis leven veel reëen en mijn 'jachthond' kan dan weleens een groot deel van de wandeling gefocussed zijn op de geur van gepasseerde reëen (waarbij ze dus steeds de verleiding voelt om de ree op te zoeken). Dan kan ik haar aan de flex doen (waarbij ik steeds moet vertellen dat ze 'op het pad' moet blijven), ik kan haar onder appél 'naast' laten lopen (los of aangelijnd) en evt. oefeningetjes laten doen om haar af te leiden, of ze lijnt zichzelf aan waarbij ze bedeesd naast me loopt. Op zich werkt dat goed en voor een stukje vind ik dat prima, maar als het een heel lang stuk is dan maakt het de wandeling voor mij wel wat minder leuk. Klinkt misschien stom en het is ook een luxeprobleem hoor, maar ik zou veel liever zien dat ze lekker snuffelt, wat heen en weer rent, koekjes komt halen, muisjes zoekt en Mister plaagt... zoals ze doet als ze geen ree ruikt (of ziet ).


Nou kun je dus zeggen: 'dan moet je maar geen jachthond nemen'. Op zich hartstikke gelijk natuurlijk en het is voor mij godzijdank ook helemaal niet onoverkomelijk. Maar toch denk ik dat het ook anders kan, óók met die jachthond; en ik vraag me af hoe dat 'anders' eruit ziet en wat daarvoor nodig is (meer speuren bijv.?).
Als ik namelijk aan een baas als Tara denk dan kan ik me niet voorstellen dat die op mijn manier met haar honden loopt. Maar ik weet ook dat zij met haar honden jaagt (toch?), dus hun jachtbehoefte wordt meer bevredigd. Maar misschien mijdt een baas als Tara ook gewoon dat wildrijke gebied hoor, dat kan natuurlijk ook gewoon .

Nou goed, hoe gaat dat bij jullie met die jagers en hoe bereiken jullie dat?

[Zamunda]

Maar in haar jonge jaren joeg ze wel, op konijnen. Reeën interesseren haar niet. Maar ze liep nooit weg, was altijd in de buurt.
Kwam af en toe met een hijgbek en schitterogen langsflitsen Ving maar weinig, af en toe een ouwe lap van een konijn.

Lais is bij mij twee keer achter een ree aangegaan (bij de vorige bazen elke boswandeling geloof ik, dus ze kent het erg goed) en die überblije bek, met grote ogen en de tong op de grond als ze terugkwam vond ik onbetaalbaar. Een prachtig gezicht, zichtbaar met volle teugen genoten (ik zou haar dan ook dolgraag laten gaan hoor als ze weer eens een ree in de neus heeft). Ze zal er nooit één te pakken krijgen lijkt me en terugkomen doet ze ook wel denk ik.
Maarja, het mag niet en al zou het mogen, dan nóg zou ik willen bepalen wanneer ik het veilig genoeg acht.

Mijn Puli's en Collie rennen overigens ook achter een konijn aan als ze hem zien, dat is echt niet voorbehouden aan jachthonden.

Nee, dat snap ik . Mister ging ook achter een ree aan toen dat ree op zo'n 10 meter afstand van ons overstak (en ik te flabbergasted was om te reageren ). Maar dat komt gelukkig nét wat minder vaak voor dan die geurtjes.
Mister is er ook gewoon niet op gefocussed, dat ree moet ook echt voor z'n snufferd langsrennen wil hij erachteraan gaan. Levensgroot verschil.

[Valerie]

Hier vliegen de reeën, vossen en konijnen je om de oren. Jigzy loopt dus met een sleeplijn van 30m achter zich aan. Als het allemaal te spannend wordt hou ik de lijn vast.
Kiyoshi kan wel gewoon loslopen.
Ik heb voor deze oplossing gekozen omdat ik gewoon ontspannen wil wandelen en hier echt letterlijk soms reeën voor je voeten lopen en Jigzy kan dat psychisch gewoon niet aan.

[Lunatic]

Bij mij is het een combi van appèl en aanleren.
Bij m'n vriendin in Limburg hebben ze in het bos de konijnenheuvel, zo word het genoemd iig daar zitten echt duizende konijnen, daar gaan we dan oefenen met de jonge honden, eerst aangelijnd volgen dwars door de konijnen heen, reageren op de konijnen is een simpele rustige nee, niet reageren op de konijnen is een super beloning
Gaat dit goed dan doen we hetzelfde maar dan los, zo leren ze, net als met andere honden, dat ja ze bestaan, maar nee je hoeft er niks mee

En het appèl is gewoon heel belangrijk, ik doe dat met de fluit en die word nooit genegeerd!
Ik had het een paar weken geleden nog, hier kom je regelmatig reëen tegen, zo ook toen, ik was met Doran en een patsende reu bezig, dus had het niet in de gaten, tot ik in m'n ooghoek ineens iets voorbij zie flitsen en ik Zinzi er achteraan zie gaan één keer fluiten en ze stopt en dan terug fluiten wat ze ook meteen keurig deed daarna is het het knapste meisje van de wereld die lekkers verdiend en waar ik een feestje mee ga vieren

[Zamunda]

Bij mij is het een combi van appèl en aanleren.
Bij m'n vriendin in Limburg hebben ze in het bos de konijnenheuvel, zo word het genoemd iig daar zitten echt duizende konijnen, daar gaan we dan oefenen met de jonge honden, eerst aangelijnd volgen dwars door de konijnen heen, reageren op de konijnen is een simpele rustige nee, niet reageren op de konijnen is een super beloning
Gaat dit goed dan doen we hetzelfde maar dan los, zo leren ze, net als met andere honden, dat ja ze bestaan, maar nee je hoeft er niks mee

Ik zat inderdaad een beetje die kant op te denken: dat het toch mogelijk zou moeten zijn om ook die jachthond te kunnen aanleren dat die niets met die geurtjes moet/mag/kan . Maar hoe, daar kwam ik nog even niet op .
Dus we moeten eens naar een reëenpark en tussen de reetjes gaan lopen . Mocht er nog eens een (jachthond)pup komen dan ga ik daar zeker op die manier aandacht aan besteden!
Bij Lais is dat een extra uitdaging lijkt me, omdat ze de lol van het (zelfstandig) jagen heel erg goed kent. Maar goed, dan kom je weer uit bij Tara, want haar honden kennen de lol van het jagen ook goed.

En het appèl is gewoon heel belangrijk, ik doe dat met de fluit en die word nooit genegeerd!
Ik had het een paar weken geleden nog, hier kom je regelmatig reëen tegen, zo ook toen, ik was met Doran en een patsende reu bezig, dus had het niet in de gaten, tot ik in m'n ooghoek ineens iets voorbij zie flitsen en ik Zinzi er achteraan zie gaan één keer fluiten en ze stopt en dan terug fluiten wat ze ook meteen keurig deed daarna is het het knapste meisje van de wereld die lekkers verdiend en waar ik een feestje mee ga vieren

De fluit/noodrem moet ik me toch ook maar eens in gaan verdiepen en op gaan trainen. Maar zoals het nu is komt ze elke paar meter weer in de verleiding, dus dan kom je eerder op het stuk 'aanleren' hierboven uit.

[Rebble]

Hier alleen klein wild, hazen en konijnen. Daar kan ik haar tegenwoordig prima op terugroepen Reigers en katten zijn nog wel een probleem, dan lijn ik haar aan. Ooit op vakantie een vos en een ree tegen gekomen maar daar was ze zo verbaasd over dat ze stil bleef staan Eenden, meerkoeten en waterhoentjes op de kant wil ze in periodes nog wel eens opjagen, mag niet van mij en ik meld dat ook altijd even als ik ze zie zitten en dan laat ze ze met rust. Soms ben ik daar te laat mee of laat ze ze maanden met rust en dan ineens jaagt ze ze weer op maar dan roep ik haar terug en kan ze de eerste 5 minuten weer even aan de lijn.

[Lunatic]

Bij mij is het een combi van appèl en aanleren.
Bij m'n vriendin in Limburg hebben ze in het bos de konijnenheuvel, zo word het genoemd iig daar zitten echt duizende konijnen, daar gaan we dan oefenen met de jonge honden, eerst aangelijnd volgen dwars door de konijnen heen, reageren op de konijnen is een simpele rustige nee, niet reageren op de konijnen is een super beloning
Gaat dit goed dan doen we hetzelfde maar dan los, zo leren ze, net als met andere honden, dat ja ze bestaan, maar nee je hoeft er niks mee

Ik zat inderdaad een beetje die kant op te denken: dat het toch mogelijk zou moeten zijn om ook die jachthond te kunnen aanleren dat die niets met die geurtjes moet/mag/kan . Maar hoe, daar kwam ik nog even niet op .
Dus we moeten eens naar een reëenpark en tussen de reetjes gaan lopen . Mocht er nog eens een (jachthond)pup komen dan ga ik daar zeker op die manier aandacht aan besteden!
Bij Lais is dat een extra uitdaging lijkt me, omdat ze de lol van het (zelfstandig) jagen heel erg goed kent. Maar goed, dan kom je weer uit bij Tara, want haar honden kennen de lol van het jagen ook goed.

En het appèl is gewoon heel belangrijk, ik doe dat met de fluit en die word nooit genegeerd!
Ik had het een paar weken geleden nog, hier kom je regelmatig reëen tegen, zo ook toen, ik was met Doran en een patsende reu bezig, dus had het niet in de gaten, tot ik in m'n ooghoek ineens iets voorbij zie flitsen en ik Zinzi er achteraan zie gaan één keer fluiten en ze stopt en dan terug fluiten wat ze ook meteen keurig deed daarna is het het knapste meisje van de wereld die lekkers verdiend en waar ik een feestje mee ga vieren

De fluit/noodrem moet ik me toch ook maar eens in gaan verdiepen en op gaan trainen. Maar zoals het nu is komt ze elke paar meter weer in de verleiding, dus dan kom je eerder op het stuk 'aanleren' hierboven uit.

Mijne kennen de lol van het jagen ook, maar jagen is niet achter levende dieren aanrennen, hooguit een keer een ziek geschoten dier halen, maar dan nog pas als ik het zeg verder bestaad het hoofdzakelijk uit wachten en iets mogen doen als de baas het zegt

[Lunatic]

Ik zat inderdaad een beetje die kant op te denken: dat het toch mogelijk zou moeten zijn om ook die jachthond te kunnen aanleren dat die niets met die geurtjes moet/mag/kan

Het gaat om contextgebonden leren hè. De honden mogen alleen op mijn uitdrukkelijk bevel jagen, dat betekent dat dat dus alleen maar daar en wanneer mag waar ik het zeg. Daarbuiten, in hun eigen tijd mag het gewoonweg nooit. Dat onderscheid kennen ze wel hoor. Als ze er toch voor kiezen om het wel te doen, dan krijgen ze daar van mij wel voor op hun kop.

Bij Lais is dat een extra uitdaging lijkt me, omdat ze de lol van het (zelfstandig) jagen heel erg goed kent. Maar goed, dan kom je weer uit bij Tara, want haar honden kennen de lol van het jagen ook goed.

Contextgebonden dus. Als er geweren in de buurt zijn worden het gewoon heel andere honden. Op wedstrijden zijn ze ook weer anders dan tijdens een praktijkjacht, en thuis op de wandeling zijn ze ook weer heel anders. De situaties zijn dan gewoon verschillend, en daar anticiperen ze op. Dat mag, want in de basis blijven het wel altijd dezelfde gehoorzame honden.

Jij krijgt het beter uit je vingers dan ik

[-Lilo-]

Lola werkte in het verleden ook hele sporen uit van hazen die s nachts de weg over waren gestoken. Bij haar veranderde dat met de tijd heel erg, hoe langer ze hier was en hoe vaker we samen aan het werk waren op de hondenschool, hoe beter het ging. Ze ging mij steeds meer als baas respecteren en dat was in dit geval toch wel handig.

Ik heb thuis ook veel zelfbeheersingsdingetjes gedaan met dr. Helemaal volbouwen met stukken worst bijvoorbeeld en dan zonder praten zorgen dat dat a. lukt en b. ze wacht met eten op mijn commando. Die zelfbeheersing heeft erg veel geholpen vwb jagen moet ik zeggen.

Daarnaast is het een kwestie van heel erg goed je hond lezen, ook iets dat met de tijd steeds beter wordt.

Tenslotte zoek ik de verleidingen niet op. Rond schemering loopt Lola niet los en in de Veluwse bossen mág ze niet los. Daar heb ik soms een 20mtr lijn aan dr tuig hangen. Ik heb genoeg veilige losloopplekken om naar uit te wijken, dus in mijn geval maakt het verder niet uit. Op andere plekken loopt ze aan de 8meter flex en dat werkt op zich ook prima.

In jouw geval zou ik met een sleeplijn werken, lekker samen veel trainen op van alles en nog wat en daarnaast specifiek op hier komen oefenen.

[Irisz]

Ik heb heel veel met de jachtfluit getraind en met een bus slagroom in het bos gelopen om dit aan te leren.
Die van mij trekken wel een sprintje als er voor onze neus een ree of haas weg schiet, maar komen direct terug als ze de jachtfluit horen (vaak wacht ik 2-3 seconden met fluiten).
Ik heb dus ook altijd grote beloningen bij me als ik in gebieden loop met veel wild.

Er is 1 plek hier in de buurt, waar Focus niet los kan. Dat is echt maar 2 paden in het bos, waar we nu een keer of 5-6 herten hebben gezien. Die prikkel is zo groot, dan moet hij ze zoeken.
Daar lijn ik hem dus gewoon aan, loop die twee paden uit en dan kan hij weer los.
Aan de riem is hij gewoon rustig en het is zo'n zelfbelonend gedrag, dat ik dat risico niet neem.

[jip007]

Ik heb Pom ook met een fluitje getraind, want ze ging overal achter aan.
Als ze nu een merel, konijn , vos of iets ziet, dan kijkt ze mij aan

[nathalie]

Ik kan gewoon in wildrijke gebieden lopen, ze komen altijd terug als ik fluit. Loop ikin een polder, dan wordt het wel lastiger. Dan zijn ze zo ontzettend gefocust op hazen enz en dan luisteren ze toch minder goed. Nadat ze laatst eens een gezonde haas te pakken hebben gekregen (ik was kwaaaaaad!!) loop ik gewoon niet meer daar. Plekken zat.

Ze krijgen hier altijd een stembeloning als ik heb gefloten en vaak ook nog snoep.

[runninggirl]

Hier ook een die op geur en zicht jaagt.
Veel blijven oefenen, op tijd bijsturen, etc.... op de paden leren blijven. 2 jaar geleden een tijd aan de lange 10 meter lijn gehouden totdat ik haar zelf ook beter kon lezen en sturen. En haar eten laten verdienen tijdens de wandelingen (tijdelijk ook even over op brokken toen voor ons gemak) heeft ook gezorgd voor beter appel.

Bij herten moet ik haar nog steeds aanlijnen, ze is één keer achter eentje aangegaan waar we echt niet eentje hadden verwacht (vlak naast een drukke wijk & weg) en gelukkig meteen teruggekomen. Die blik heb ik toen ook gezien inderdaad....

Bij hazen kan ze heel lang spoorzoeken (mooi om nu met die sneeuw ook zelf te zien) als ik haar er af en toe bij haal dan doet ze niks, ze gaat niet opjagen. Dat kon ze eerst echt niet! In een jaar tijd zijn we daar heel ver mee gekomen dus en hoef ik lang niet altijd aan te lijnen. Ze vliegt ook niet meer een weiland op als ze ze ziet zitten.

Fazanten wijst ze voor ons aan, dan wordt ze flink beloond en loopt ze er weer bij weg.

Het blijft enorm opletten en rekening houden en kijken naar de hond vind ik. En als ik twijfel, gaat ze gewoon weer aan de lange lijn.

[Zamunda]

Oeh, het gaat snel ineens . Ik reageer even op Irisz en plak zo nog even een reactie aan Tara in een bericht, dan ga ik daarna weer even teruglezen .

Ik heb heel veel met de jachtfluit getraind en met een bus slagroom in het bos gelopen om dit aan te leren.
Die van mij trekken wel een sprintje als er voor onze neus een ree of haas weg schiet, maar komen direct terug als ze de jachtfluit horen (vaak wacht ik 2-3 seconden met fluiten).
Ik heb dus ook altijd grote beloningen bij me als ik in gebieden loop met veel wild.

Er is 1 plek hier in de buurt, waar Focus niet los kan. Dat is echt maar 2 paden in het bos, waar we nu een keer of 5-6 herten hebben gezien. Die prikkel is zo groot, dan moet hij ze zoeken.
Daar lijn ik hem dus gewoon aan, loop die twee paden uit en dan kan hij weer los.
Aan de riem is hij gewoon rustig en het is zo'n zelfbelonend gedrag, dat ik dat risico niet neem.

Dat zijn hier voor Lais dus best veel paden. We zien ook vaak reëen op allerlei paden, ook overdag. Ze zijn dus vrijwel altijd in de buurt of in de buurt geweest, wat voor Lais dus een erg grote verleiding is.
Misschien is het voor ons ook gewoon nog te hoog gegrepen hoor, maar ik kan er toch op z'n minst naar streven .

[Zamunda]

Tara, bedankt voor je reactie . Het is een fijn stukje, maar voor mij wel wat minder grijpbaar. Zou je naar aanleiding van onderstaande nog wat kunnen toelichten, of kunnen zeggen hoe jij dat aan zou pakken?


Appel: dat is flink verbeterd en daar ben ik best trots op, maar het kan nog veel beter dus daar blijf ik aan werken.
Heel duidelijk aangeven waar de reikwijdte van vrij scharrelen stopt: ik weet niet of ik dat heel duidelijk doe ? Als ik vind dat ze te ver gaat roep ik haar terug (maar hoever 'ver' is hangt van de omstandigheden af), daarnaast wil ik niet dat ze van het pad afgaat (want dat is toch meestal voor wild) dus als ze dat doet dan krijgt ze een 'op het pad'. Doe jij dat anders/duidelijker?

Hond lezen: ik ben altijd erg alert, vooral op Lais. Ik zie direct aan haar loopje dat ze op het pad iets op het spoor is, ze heeft dan een andere draf dan normaal, doelgerichter ofzo. Verder staat ze vaak het bos in te turen met haar kop omhoog, neus de lucht in (zoals ik het interpreteer is het haar doel om de ree zo mogelijk te vinden middels geur, maar tegelijkertijd kijkt ze ook of ze er op zicht achteraan kan jakkeren).
Maar goed, zij ruikt dus dat er een ree in de buurt is (geweest), ik zie dat en roep haar terug. Als ik haar dan weer vrij geef dan staat ze een paar meter verder direct weer dat bos in te turen en zo kan dat een hele tijd doorgaan. Ik kan haar dan wat langer onder appel naast houden, maar zolang de geur in haar neus zit zal ze er bij een 'vrij' weer achteraan willen en dat kan soms echt een flink eind duren. En dat is dus precies wat ik jammer vind.

Ik gooi ook geregeld met een voerdummy (met lekkers erin) en zolang er geen wild in haar neus zit vindt ze dat prachtig, maar heeft ze wild in de neus dan kijkt ze even naar dat ding en laat hem dan links liggen. Dat is voor mij een duidelijk teken om aan te lijnen overigens.
Ik ben, net als jij, ook veel met haar bezig tijdens het wandelen, ook als ze niet bezig is met wild. Geregeld even bij me roepen voor een koekje, aai, braaf en soms even een oefeningetje (wat ze leuk vindt om te doen). Ze komt zich ook vaak zelf melden zoals jouw honden, dan krijgt ze altijd een enthousiast onthaal met of zonder koekje. Als ik dat niet zou doen dan zou ze volgens mij altijd op zoek gaan naar iets om op te jagen.

Trouwens, over die context: in jouw geval vind ik het duidelijk. Maar Lais heeft vroeger al geleerd om op wandeling zelfstandig en dus zonder bevel te 'jagen', dus voor haar ís 'wandelen in het bos' de context waarin gejaagd kan worden. Dat probeer ik er dus uit te krijgen, maar ik vind het wel retemoeilijk moet ik bekennen. Voorkomen dat ze echt gaat lukt redelijk, maarja ze loopt dan ook veel aan de flex.


Nouja, zoals ik net ook schreef in reactie op Irisz, misschien is het voor ons ook nog even te hoog gegrepen .

[marian*]

Eigenlijk zoals Tara zegt: er mag veel maar wel binnen kaders.

[Irisz]

Oeh, het gaat snel ineens . Ik reageer even op Irisz en plak zo nog even een reactie aan Tara in een bericht, dan ga ik daarna weer even teruglezen .

Ik heb heel veel met de jachtfluit getraind en met een bus slagroom in het bos gelopen om dit aan te leren.
Die van mij trekken wel een sprintje als er voor onze neus een ree of haas weg schiet, maar komen direct terug als ze de jachtfluit horen (vaak wacht ik 2-3 seconden met fluiten).
Ik heb dus ook altijd grote beloningen bij me als ik in gebieden loop met veel wild.

Er is 1 plek hier in de buurt, waar Focus niet los kan. Dat is echt maar 2 paden in het bos, waar we nu een keer of 5-6 herten hebben gezien. Die prikkel is zo groot, dan moet hij ze zoeken.
Daar lijn ik hem dus gewoon aan, loop die twee paden uit en dan kan hij weer los.
Aan de riem is hij gewoon rustig en het is zo'n zelfbelonend gedrag, dat ik dat risico niet neem.

Dat zijn hier voor Lais dus best veel paden. We zien ook vaak reëen op allerlei paden, ook overdag. Ze zijn dus vrijwel altijd in de buurt of in de buurt geweest, wat voor Lais dus een erg grote verleiding is.
Misschien is het voor ons ook gewoon nog te hoog gegrepen hoor, maar ik kan er toch op z'n minst naar streven .

Heb je het oefenen met jachtfluitje wel eens geprobeerd? Dat is echt de moeite waard.
Oefenen met fluitje zonder prikkels. Totdat dat er echt 100% in zit.
Ik heb dat dus gedaan met een slagroombus. De grootste beloning die ik ze kan geven.
Gewoon op willekeurige momenten even fluiten, en dik belonen als ze bij je komen.
Daarna langzaam uitbouwen naar moeilijkere situaties. Andere hondjes, katten, wild. Hier werkt het echt ontzettend goed.

[_Jules_]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

[Irisz]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Denk dat dat ook het verschil is tussen de rasgroep. Weimaraners zijn staande honden en werken met schot etc.
Ridgebacks zijn lopende honden en redelijk zelfstandige jagers. Ik denk wel dat dat een verschil maakt in de neigingen om achter wild aan te gaan of zeg ik nu iets raars?
Ik snap dat de titel van het topic 'jachthond' zegt en dat je daar heeeeeel veel rassen in kan rekenen. Denk wel dat het een andere 'aanpak' vergt.

[korthaar]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Denk dat dat ook het verschil is tussen de rasgroep. Weimaraners zijn staande honden en werken met schot etc.
Ridgebacks zijn lopende honden en redelijk zelfstandige jagers. Ik denk wel dat dat een verschil maakt in de neigingen om achter wild aan te gaan of zeg ik nu iets raars?
Ik snap dat de titel van het topic 'jachthond' zegt en dat je daar heeeeeel veel rassen in kan rekenen. Denk wel dat het een andere 'aanpak' vergt.

Dat scheelt zeker. Dat voorstaan / pointen en wachten maakt het een ander type hond.
Kijk maar eens bij het veldwerk van de Staande Hond in de openklasse, hoe gedisciplineerd een Staande Hond onder wild kan zijn.

[Sas]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Denk dat dat ook het verschil is tussen de rasgroep. Weimaraners zijn staande honden en werken met schot etc.
Ridgebacks zijn lopende honden en redelijk zelfstandige jagers. Ik denk wel dat dat een verschil maakt in de neigingen om achter wild aan te gaan of zeg ik nu iets raars?
Ik snap dat de titel van het topic 'jachthond' zegt en dat je daar heeeeeel veel rassen in kan rekenen. Denk wel dat het een andere 'aanpak' vergt.

Dat scheelt zeker. Dat voorstaan / pointen en wachten maakt het een ander type hond.
Kijk maar eens bij het veldwerk van de Staande Hond in de openklasse, hoe gedisciplineerd een Staande Hond onder wild kan zijn.

maakt enorm veel verschil, hier 2 fauven. Ook wel een uitdaging

[_Jules_]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Denk dat dat ook het verschil is tussen de rasgroep. Weimaraners zijn staande honden en werken met schot etc.
Ridgebacks zijn lopende honden en redelijk zelfstandige jagers. Ik denk wel dat dat een verschil maakt in de neigingen om achter wild aan te gaan of zeg ik nu iets raars?
Ik snap dat de titel van het topic 'jachthond' zegt en dat je daar heeeeeel veel rassen in kan rekenen. Denk wel dat het een andere 'aanpak' vergt.

Verschilt ook per hond en hoe de opvoeding is;) die van mij heeft aardig wat uren training per week dus die wil wel luisteren, zijn er ook genoeg die hun neus achterna gaan die ik ken. Maar met wat opvoeding luisteren ze over het algemeen volgens mij best aardig

[Irisz]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Denk dat dat ook het verschil is tussen de rasgroep. Weimaraners zijn staande honden en werken met schot etc.
Ridgebacks zijn lopende honden en redelijk zelfstandige jagers. Ik denk wel dat dat een verschil maakt in de neigingen om achter wild aan te gaan of zeg ik nu iets raars?
Ik snap dat de titel van het topic 'jachthond' zegt en dat je daar heeeeeel veel rassen in kan rekenen. Denk wel dat het een andere 'aanpak' vergt.

Verschilt ook per hond en hoe de opvoeding is;) die van mij heeft aardig wat uren training per week dus die wil wel luisteren, zijn er ook genoeg die hun neus achterna gaan die ik ken. Maar met wat opvoeding luisteren ze over het algemeen volgens mij best aardig

Ja uiteraard, dat hou je altijd. Iedere hond moet je trainen. Maar ik denk dat het wel uitmaakt of je een Ridgeback wil leren om niet op jacht te gaan, of een Weimaraner. De een is gefokt om met een jager te werken en dus te 'wachten' en de ander is gefokt om te verjagen, zelfstandig. Dat zit er nog wel in.
Ik denk niet dat het een makkie is dat jij jouw honden onder controle hebt hoor. Maar meer voor TS, dat jachthonden een breed begrip is en dat bij de ene jachthond het zelfstandig op pad gaan er meer in zit dan bij de andere jachthond. Uiteraard verschilt dat ook weer per individu. Mijn mannen heb ik echt moeten trainen op controleren van de jachtpassie en Luna had 0,0 jachtpassie.

[Sas]

ik herken me volledig in Tara`s verhaal, zo gaat het hier ook. Er mag enkel gejaagd worden ( en graag zelfs als de zweetband om is èn de zweetlijn eraan vast zit

[Marjoleine]

Verschilt ook per hond hoor.
De wetters zijn heel erg braaf. Die zien een ree, gaan 10 meter, tegen die tijd heb ik "uh-uh" gezegd en dan staan ze wat bedremmeld stil: O, mocht niet he?

Willemijn is dan al 25 meter verder en die kan ik alleen stoppen met de fluit. Dat zit zo in hun systeem, dat train ik vanaf 4 weken en dan loopt ze tegen een soort onzichtbare muur: Oh, shit

Fien stuitert wat op de plaats: Oh, een ree, een ree, een ree!!! en dat is het ongeveer.

En ik heb wel draadharen meegemaakt die gingen en waar niks aan te trainen viel. Plaat voor de kop.

Moge duidelijk zijn trouwens dat hier gewoon niet gejaagd mag worden.

[Zamunda]

Bedankt voor de vele uitgebreide reacties en het meedenken, leuk om te lezen hoe het bij jullie gaat.


@Valerie: als het te spannend wordt hou je Jigzy vast lees ik, maar dan blijft ze ondertussen wel gefocussed op wild denk ik? Loopt dat dan toch ontspannen voor jou? Ik vind dat namelijk niet echt lekker lopen.

Mijne kennen de lol van het jagen ook, maar jagen is niet achter levende dieren aanrennen, hooguit een keer een ziek geschoten dier halen, maar dan nog pas als ik het zeg verder bestaad het hoofdzakelijk uit wachten en iets mogen doen als de baas het zegt

Ja, daar heb je een punt (alhoewel dat voor de ridgeback weer niet opgaat lijkt me?) en dat is dan ook gelijk een groot verschil tussen de honden van jou en Tara en die van mij. Lais zichzelf namelijk iets anders kunnen leren: voor haar is de lol van het jagen wél achter levend wild aanrennen. En als ik het goed begrepen heb heeft ze die hobby élke boswandeling kunnen uitoefenen van 8mnd oud tot 22mnd oud. Dus dat flink zelfbelonende gedrag zal er diep inzitten bij haar.

Ik heb thuis ook veel zelfbeheersingsdingetjes gedaan met dr. Helemaal volbouwen met stukken worst bijvoorbeeld en dan zonder praten zorgen dat dat a. lukt en b. ze wacht met eten op mijn commando. Die zelfbeheersing heeft erg veel geholpen vwb jagen moet ik zeggen.

Dat doe ik ook inderdaad en hier pluk ik ook de vruchten van, maar dat kan ik nog wel meer uitbouwen .

Daarnaast is het een kwestie van heel erg goed je hond lezen, ook iets dat met de tijd steeds beter wordt.

Nou kan dat altijd beter natuurlijk, maar ik heb het idee dat dat hier het punt niet is. Ik zie namelijk wel wanneer ze wil gaan en dan kan ik haar tegenhouden, maar dán... ze blijft dan steeds weer getriggerd door de geur van wild die er hangt. Totdat die geur weer minder aanwezig is. En ik vraag me af of ik daar iets in kan doen.
Die sleeplijn die je noemt, daar heb ik ook mee gelopen, maar ik vond dat dus heel erg irritant: ik was de hele tijd aan het tapdansen om maar niet op die lijn te staan (Lais zigzagt nogal). Ze zat ook om de haverklap weer vast aan een grote tak. Heb jij (of anderen) daar dan geen last van?

Ik kan gewoon in wildrijke gebieden lopen, ze komen altijd terug als ik fluit. Loop ik in een polder, dan wordt het wel lastiger. Dan zijn ze zo ontzettend gefocust op hazen enz en dan luisteren ze toch minder goed. Nadat ze laatst eens een gezonde haas te pakken hebben gekregen (ik was kwaaaaaad!!) loop ik gewoon niet meer daar. Plekken zat.

Dat heb ik met Lais dus met stukken hier in het bos. Misschien ís het ook wel niet te doen hoor en is het voor ons een kwestie van vermijden of aanlijnen.

Hier ook een die op geur en zicht jaagt.
Veel blijven oefenen, op tijd bijsturen, etc.... op de paden leren blijven. 2 jaar geleden een tijd aan de lange 10 meter lijn gehouden totdat ik haar zelf ook beter kon lezen en sturen. En haar eten laten verdienen tijdens de wandelingen (tijdelijk ook even over op brokken toen voor ons gemak) heeft ook gezorgd voor beter appel.

Ik heb inderdaad de regel dat ze op de paden moet blijven, ik merkte al snel dat ze er toch alleen maar afging om te gaan jagen. Veel oefenen en bijsturen doen we ook en ook wij zijn een heel eind verder dan anderhalf jaar geleden .

Bij hazen kan ze heel lang spoorzoeken (mooi om nu met die sneeuw ook zelf te zien) als ik haar er af en toe bij haal dan doet ze niks, ze gaat niet opjagen. Dat kon ze eerst echt niet! In een jaar tijd zijn we daar heel ver mee gekomen dus en hoef ik lang niet altijd aan te lijnen. Ze vliegt ook niet meer een weiland op als ze ze ziet zitten.

Mooi .

Heb je het oefenen met jachtfluitje wel eens geprobeerd?

Nee, nog niet; staat nog op mijn to-do lijstje . Bedankt voor je uitleg erbij .


Zo even deze alvast versturen, mijn reactie op de andere berichten komt zo nog .

[Zamunda]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Maar dat is nou net mijn 'probleem': ik roep, ze komt (superbraaf!), maar daarna is het niet klaar. Als ik haar dan vrij geef staat ze weer het bos in te turen/snuiven. Dat lees ik eigenlijk verder bij niemand. Jawel, maar dan gaat het ineens niet meer over kaders/lezen/appel. Zoals bij jou (foutje: bij nathalie) met de konijnen in de polder en dat vermijd je nu. En bij Irisz met Focus op 2 paden en daar lijnt zij aan.

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Denk dat dat ook het verschil is tussen de rasgroep. Weimaraners zijn staande honden en werken met schot etc.
Ridgebacks zijn lopende honden en redelijk zelfstandige jagers. Ik denk wel dat dat een verschil maakt in de neigingen om achter wild aan te gaan of zeg ik nu iets raars?
Ik snap dat de titel van het topic 'jachthond' zegt en dat je daar heeeeeel veel rassen in kan rekenen. Denk wel dat het een andere 'aanpak' vergt.

Goed dat je het aanhaalt. Ik gaf wel aan dat het een geur- én zichtjager is, maar je hebt inderdaad natuurlijk ook nog het verschil tussen staande en lopende honden en de mate van zelfstandigheid . Misschien heb ik de titel een beetje te algemeen gesteld. De ervaringen met andere jachttypes zijn interessant een leerzaam, maar misschien moet ik het meer zoeken bij ervaringen/adviezen toegespitst op een (redelijk) zelfstandige lopende jager .
Althans, ik het zo lees dan zie ik het punt waar ik met Lais aan probeer te werken niet zo terug bij de anderen.

...je moet de keus helemaal niet laten namelijk. Het mag gewoon niet. Nooit.

Het mag hier ook niet. Nooit.
Maar misschien voelt zij het wel als keuzemogelijkheid? Ik heb niet het idee dat ik haar de ruimte geef om te denken dat het mag, maar het kan zijn dat ik daar iets laat liggen . Aan de andere kant, dat zij zichzelf (vaak) komt aanlijnen als ze het te moeilijk vindt geeft toch eigenlijk aan dat ze de regel niet wil overtreden?

Verschilt ook per hond hoor.
De wetters zijn heel erg braaf. Die zien een ree, gaan 10 meter, tegen die tijd heb ik "uh-uh" gezegd en dan staan ze wat bedremmeld stil: O, mocht niet he?

Hahaha, ik zie het al: ik had toch voor een wetter moeten gaan . Kan ik nog ruilen ?


edit: foutje hersteld.

[Zamunda]

Mijn hond gaat niet uit zicht, loopt gewoon langs de ganzen en de eenden. Hazen en konijnenluchtjes zijn wel érg interessant. Zodra ik merk dat hij te lang blijft snuffen roep ik hem. Hij komt altijd direct, krijgt iets lekkers en zodra ik merk dat hij afgeleid blijft pak ik een tennisbal of dummy. Dan is er echt altijd alleen maar aandacht voor mij.

Ah, mooi om te lezen . Vriend blijft dus ook weleens afgeleid (of gefocussed op wild). Wat doe je dan met de bal/dummy? Is enkel vasthouden genoeg of doe je er dan ook spelletjes/oefeningen mee?

Hier is een dummy of eten dan niet meer interessant, maar oefeningen doen werkt bij ons wel. Ik laat haar dan afwisselend links en rechts van me lopen (waarbij ze dus op commando zelf moet wisselen van positie) en dat vindt ze erg leuk om te doen. Maar ik vind het zelf gewoon jammer dat dat dan een heel eind kan duren. Ik zou haar dan gewoon graag weer 'vrij' geven om lekker rond te lopen.
Is het bij Vriend ook vaak een heel eind en hoe ga jij daar dan mee om?

[Zamunda]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Maar dat is nou net mijn 'probleem': ik roep, ze komt (superbraaf!), maar daarna is het niet klaar. Als ik haar dan vrij geef staat ze weer het bos in te turen/snuiven. Dat lees ik eigenlijk verder bij niemand. Jawel, maar dan gaat het ineens niet meer over kaders/lezen/appel. Zoals bij jou met de konijnen in de polder en dat vermijd je nu. En bij Irisz met Focus op 2 paden en daar lijnt zij aan.

Als ik de honden bij me roep omdat ik vermoed dat er iets is waarvan ik niet wil dat ze zich er mee bemoeien, dan moeten ze het verder met rust laten. Even de neus in de lucht is prima, maar we gaan wél gewoon doorlopen. "Dénk errrrom hè meiden!"
Ze moeten ook echt niet blijven teuten, want dan kom ik ze ophalen en dat vinden ze heel terecht niet zo tof.

Bedankt voor deze bewoording, dát is namelijk precies wat ik nou graag zou bereiken . En het is kennelijk precies het punt waar ik het laat liggen. Ik kan haar bij me roepen (en doe dat ook), maar vervolgens staat ze weer dat bos in te turen. Ik maak haar dus niet duidelijk dat ik dat getuur niet wil hebben.
Hm, eens kijken hoe ik dat vorm kan geven .

[_Jules_]

Die van mij gaat nooit uit zicht... En als ik merk dat ze wat ruikt dan roep ik ff en klaar. Heb nooit met zakken vol koekjes gelopen eigenlijk, ze is gewoon best een brave ze weet gewoon het verschil tussen de jachttraining en het wandelen en andere trainingen.

Maar dat is nou net mijn 'probleem': ik roep, ze komt (superbraaf!), maar daarna is het niet klaar. Als ik haar dan vrij geef staat ze weer het bos in te turen/snuiven. Dat lees ik eigenlijk verder bij niemand. Jawel, maar dan gaat het ineens niet meer over kaders/lezen/appel. Zoals bij jou met de konijnen in de polder en dat vermijd je nu. En bij Irisz met Focus op 2 paden en daar lijnt zij aan.

?

Ik heb niks gezegd over konijnen hoor;) als Ivy een konijn ziet dan kan ik haar gewoon terug roepen.. Alleen als het van mij mag gaat ze er achteraan.