Miranda schreef: Vetgedrukte is héél herkenbaar. En toen ze jong was en moeite had met zelfbeheersing ging het ook nog wel eens gepaard met frustratiegilletjes. Dan ging haar tempo een tíkje omhoog, en als ik haar dan corrigeerde (met een 'eh') SPRONG ze naar achteren weer naast me met een frustratiegil. En vaak klapte daarna haar bek ook nog hoorbaar dicht
Zag er vast heel zielig uit
Dat doet Pjotr precies zo als je hem bij spanning even aanraakt.Zit geen enkele kracht achter, gewoon een hand of vinger er op zodat hij zich weer herinnert dat er nog iemand aan de andere kant van dat lijntje loopt.
Zou je die seconde missen, dan lijkt het alsof ik hem een rotlel heb gegeven
Toen ik ze al kende kwamen er allemaal indianenverhalen, van mensen die inderdaad niets anders zagen dan dat "gedrilde" en honden die niet met andere honden mochten spelen.
De herders waren of heel zielig, of vals en de baas een nare dierenbeul
Ja, de koppen omlaag als ze moeten wachten, maar dat ziet er niet gedrukt uit.
Het gilt wel bij de kleinste aanraking bij spanning en als ze los mogen.
