Waarom een ras nemen die niet los kan...

[Magdalena1905]

Lees veel verhalen van rassen die niet sociaal zijn naar andere honden, of rassen die zo zelfstandig zijn dat ze niet los kunnen omdat ze weglopen ...
En dan bedoel ik rassen waarvan het in de rasbeschrijving eigenlijk al bekend is ...

Ik heb nu mijn 4e hond uitgezocht uitgespit en nagevraagd bij eigenaren voor ik er 1 koop .
Ik wil een hond die lief is voor mens/dier en waar ik ontspannen heerlijke wandelingen mee kan maken ,en niet een hond waar je steeds rond moet speuren of er niet toevallig een andere hond aankomt waar het fout mee zou kunnen gaan ...

Waarom beginnen mensen aan dat soort honden vraag ik me vaak af ...
En dan heb ik het niet over de honden die trauma's opgelopen hebben en daardoor niet sociaal meer zijn maar puur de ras eigenschappen .
Ook begrijp ik dat er valse labradors kunnen zijn, in ieder ras kunnen minder sociale honden zitten natuurlijk of weglopers...
Maar daar ga je niet vanuit als je voor zo een ras gaat ..

[S@ndr@]

Het zijn honden voor verantwoordelijke eigenaars, die best los kunnen alleen niet op t losloopveldje in de buurt, en ik zie mezelf best nog wel eens aan zo`n hond beginnen omdat dat sociale gebeuren met honden me wel gestolen kan worden .
Maar als je dat niet snapt ga je t ook nooit snappen, who cares
ik loop heel graag alleen, sta er vroeg voor op. kom liever geen mensen tegen ( met of zonder hond)- dus sociaal of niet is geen groot punt

Mijn cane wattes is best sociaal, maar laat t kaas niet van zijn brood afvreten
mijn Puli is ronduit asociaal, een kijfwijf - jammer dan, zijn ergere dingen in deze wereld.
Ik zou nooit een ras nemen op de criteria, van ze zijn sociaal, want dat valt meer dan eens heel erg vies tegen heb ik ervaren

[Shibby]

Zoveel mensen, zoveel wensen.
Mensen die vallen op bepaalde eigenschappen van een hond en daardoor andere eigenschappen voor lief nemen. Zo lastig te begrijpen is dat toch niet?

[dagmar88]

Omdatikhetwil en niet iedereen hetzelfde zoekt in een hond.
Wat blijft daar nou zo moeilijk aan te begrijpen?

[Mit]

Daarnaast, vergis je niet hoor. Mijn Chihuahua's kunnen prima los, maar toch loop ik te speuren of er geen andere hond aankomt.
Want bepaalde honden bij ons vertrouw ik niet en dan wil ik om kunnen lopen, andere honden zijn prima maar dan moet ik op tijd de Chihuahua's gaan afleiden om te voorkomen dat ze in de tokkenmodus schieten.
Dus ook met een ras van 1,5 kilo kan het prima zijn dat je rondspeurend en niet 100% ontspannen loopt.
Denk dat Dagmar bijvoorbeeld meer ontspannen loopt met haar hond aan de lijn dan ik met de ukken los

[maart]

ik heb honden voor mezelf, niet om (die van) andere mensen te gaan plezieren.

ben trouwens best egoïstisch op mijn dieren, ze zijn van mij en mij alleen dus het komt alleen maar goed uit dat ik geen (over)sociale dieren heb.

[Lief]

Omdat we niet allemaal hetzelfde zoeken in een hond. Wat boeit mij het dat mijn honden niet overal los kunnen? Ik woon in een woonwijk waar honden sowieso niet los mogen...
En ik geniet van hun oplossend vermogen, hun zelfstandigheid is voor mij geen slechte eigenschap, maar juist een leuke. Ook het bitchy element in mijn teef, alhoewel niet overal 100% even praktisch, kan ik wel waarderen. Het maakt hen tot honden met karakter, waar je een gesprek mee hebt (weerwoord) in plaats van dat je een monoloog staat te houden.
Ik vind veel andere honden die 'zo lekker makkelijk' zijn dan ook vreselijk saai, kleurloos etc. Kortom, niets voor mij.

[DaniBanani]

Ik ben een sucker voor dat wolfhond-uiterlijk. Dus toen we foto's van Dexter in het asiel zagen, een vermoedelijke kruising herder/husky, viel ik daar als een blok voor. En toen de karakteromschrijving ook nog eens goed paste bij wat wij zochten hebben we hem in huis gehaald. Nu ben ik onervaren dus een ander baasje had 't misschien allang voor elkaar gekregen hoor, maar ik vind betrouwbaar loslopen een flinke uitdaging bij Dexter. Hij neemt veel ruimte en is erg impulsief dus ik moet verschrikkelijk goed opletten want hij stuift zó weg naar een andere hond of gewoon een grasspriet aan de overkant van de straat. Voor de duidelijkheid: dat gebeurt niet, want daar krijgt hij de kans niet (meer) voor, maar ik moet dus wel heel alert zijn als hij los is.

En ik heb daar totaal geen probleem mee. Het houdt mij scherp, en het voelt heel tof als het dan steeds iets beter gaat. In de buurt lopen mensen met een Hollandse herder, herplaatser, die al heel snel altijd los liep omdat hij zo braaf is. Soms ben ik daar wel jaloers op. Maar laatst wilde Dexter een sprint inzetten, ik riep hem terug, hij keek het grasveld op, keek naar mij, weer naar het gras...en kwam toen toch maar naar mij gelopen. Feestje! Dat soort momenten zijn wel heel gaaf, hoor, juist omdat ik daar zo m'n best voor heb moeten doen.

[Hylos]

Ik "snap niet" waarom mensen een hond willen die alles voor hun baas willen doen en altijd maar zo braaf zijn.
Dat vind ik dus weer helemaal niks. En zo hebben we allemaal wel wat te wensen
Het zou idd leuk zijn als mijn hond los kon lopen, maar gezien zijn jacht en drijfinstinct doen we dat maar even niet want dan krijg je van die rare taferelen Maar dat heeft dus niet zoveel met zijn rasbeschrijving te maken.
Het is een ideale hond in huis en ideaal naar mensen toe. Heel erg makkelijk met erg veel dingen. Ik weet nu al dat me dat tegen gaat vallen bij een 2e hond in de toekomst.
En sommige mensen zullen never nooit zo'n hond in huis nemen. Begrijp ik helemaal.. ik hoef hun hond in dat geval vaak ook niet

[dagmar88]

Daarnaast, vergis je niet hoor. Mijn Chihuahua's kunnen prima los, maar toch loop ik te speuren of er geen andere hond aankomt.
Want bepaalde honden bij ons vertrouw ik niet en dan wil ik om kunnen lopen, andere honden zijn prima maar dan moet ik op tijd de Chihuahua's gaan afleiden om te voorkomen dat ze in de tokkenmodus schieten.
Dus ook met een ras van 1,5 kilo kan het prima zijn dat je rondspeurend en niet 100% ontspannen loopt.
Denk dat Dagmar bijvoorbeeld meer ontspannen loopt met haar hond aan de lijn dan ik met de ukken los

Eergisteren gingen Pjotr en Niko in de jachtmodus door een heel bang hondje van een kilo met een wapperend kerstmannen pakje aan Opeens was het geen hond meer, maar een prooitje.
Ging toch nog goed omdat ze meteen luisterden, maar hoe veel doen dat niet of worden veel sterker getriggerd.
Ik zou de hele wandeling met geknepen billen lopen, had na dit al een schone onderbroek nodig

Het enige waar ik met Charlie bang voor ben zijn loslopende ruziezoekers, maar dat is bij de rest eigenlijk niet anders.
Gelukkig zijn die er zelden.

[korthaar]

Heb bewust voor een jachthond gekozen om de kans een a-social-beast te treffen zo klein mogelijk te houden.

[Monique140970]

en zo heeft iedereen een voorkeur voor een ras of kruising.
Ik heb Husky's en zou niets anders willen. Ja die van mij kunnen niet los, zeker de reu niet. Die gaat er vandoor. Ze krijgen nu volop beweging doordat we nu trainen voor de wedstrijd waaraan mijn vriend deel gaat nemen. En dan gaat het niet over 5 km voor de kar maar rustig 20 tot 25 km of twee keer op een dag 15+ km's.
Hierdoor krijgen ze hun beweging en kunnen ze hun energie goed kwijt. Ik zie niet in waarom mijn honden los zouden moeten lopen.
Ik heb zelf een hekel aan loslopende honden die als een malloot op mijn honden af komen stormen. Daar zit ik niet op de wachten. En niet omdat die van mijn agressief zijn maar omdat het vaak van die opdringerige honden zijn die totaal niet luisteren.
Dat een andere zijn/haar honden los wil laten lopen prima maar hou ze dan wel bij je!

[LongFields]

Wat anderen al schreven daar sluit ik me bij aan, zoveel mensen zoveel wensen.
Ik vind het leuk om met mijn honden sportief bezig te zijn, zoals bijvoorbeeld met agility. Honden die daarbij veel drive vertonen zijn vaak honden die niet heel sociaal zijn (over het algemeen, uitzonderingen daargelaten).
Daarnaast ben ik dol op de Laekense Herder, en dat zijn van oudsher honden die voor bewaking gebruikt zijn, met de daarbij behorende aanleg/eigenschappen. Met mijn 2 meiden moet ik inderdaad goed opletten als ik ergens met ze loop en ze zijn los, aangezien ze niet op alle honden gesteld zijn en eigenlijk alleen maar met mij bezig willen zijn zonder inmenging van andere honden. Ik ben daar helemaal aan gewend en dit is voor mij ook niet echt een probleem.
Als derde hond in de roedel heb ik wel bewust voor een ander soort hond dan mijn 2 Laekense gekozen, omdat ik ook eens wat anders wilde proberen om te zien of dat inderdaad zo wezenlijk zou verschillen. Dat is wel zo en ik moet bekennen dat ik het lopen met Mojo loswel een stuk aangenamer vindt dan het lopen met de meiden los. De combinatie van de 3 honden werkt perfect, en als ik er 1 aanlijn bij naderen van andere honden dan gaat het prima en loop ik ook gewoon relaxed. Dat ik om me heen blijf kijken om te zien of er andere honden in de buurt zijn, dat zal ik ook blijven doen met sociale honden. Want je weet nooit of de andere partij net zo sociaal is en ik lijn liever tijdig aan dan dat mijn honden worden aangevallen door andere niet sociale honden zónder verantwoordelijke eigenaar.

[Lief]

en zo heeft iedereen een voorkeur voor een ras of kruising.
Ik heb Husky's en zou niets anders willen. Ja die van mij kunnen niet los, zeker de reu niet. Die gaat er vandoor. Ze krijgen nu volop beweging doordat we nu trainen voor de wedstrijd waaraan mijn vriend deel gaat nemen. En dan gaat het niet over 5 km voor de kar maar rustig 20 tot 25 km of twee keer op een dag 15+ km's.
Hierdoor krijgen ze hun beweging en kunnen ze hun energie goed kwijt. Ik zie niet in waarom mijn honden los zouden moeten lopen.
Ik heb zelf een hekel aan loslopende honden die als een malloot op mijn honden af komen stormen. Daar zit ik niet op de wachten. En niet omdat die van mijn agressief zijn maar omdat het vaak van die opdringerige honden zijn die totaal niet luisteren.
Dat een andere zijn/haar honden los wil laten lopen prima maar hou ze dan wel bij je!

Ga je zelf ook mee Monique? Tof de hussen mee met de mallen:-)

[grover]

Ja IKZELF zou daar ook niet gelukkig van worden, ik geniet immens als ik, net als gister bijvoorbeeld, lekker langs de zevenhuizerplas sjok, zonder samengeknepen billen, helemaal relaxed in het zonnetje met een hondje dat als een blij ei om me heen dartelt, hier wat neuzelt, daar even een frisse duik neemt, af en toe eens achter een balletje aanholt... Hoef me nauwelijks zorgen te maken om andere honden want 90% van de tijd heeft Oll daar nul interesse in.. Heerlijk!

Maar ik ben dan wel zo realistisch om te denken dat ik NIET de maatstaf ben. Wat ik fijn vind kan een ander totaal geen waarde aan hechten. En laten we wel wezen, het overgrote deel van de honden in Nederland woont in een dorp of stad waar ze toch aangelijnd moeten zijn. Iedereen moet toch voor zich weten wat hij fijn vindt

[noekie]

Inderdaad zoals vele zeggen; zoveel mensen zoveel wensen.
Ik heb een xlab en een lab gehad waarvan de kruising niet sociaal was maar super luisterde waardoor hij altijd losliep want 1 blik was genoeg.
De lab was supersociaal naar honden,

Nu heb ik een Xamerikaanse bulldog en die is heel sociaal naar andere honden; alleen een enkeling klikt niet.
En toen wilde ik er nog een leuke hond bij en koos een Kruising; en die is dus onzeker met andere honden waardoor hij van te voren al helemaal uit zijn plaat gaat bij het zien van een vreemde hond.
Hij loopt niet los vanwege zijn gedrag en vanwege zijn jagen achter de hazen aan hier in het dorp.

[Lunatic]

Lees veel verhalen van rassen die niet sociaal zijn naar andere honden, of rassen die zo zelfstandig zijn dat ze niet los kunnen omdat ze weglopen ...
En dan bedoel ik rassen waarvan het in de rasbeschrijving eigenlijk al bekend is ...

Ik heb nu mijn 4e hond uitgezocht uitgespit en nagevraagd bij eigenaren voor ik er 1 koop .
Ik wil een hond die lief is voor mens/dier en waar ik ontspannen heerlijke wandelingen mee kan maken ,en niet een hond waar je steeds rond moet speuren of er niet toevallig een andere hond aankomt waar het fout mee zou kunnen gaan ...

Waarom beginnen mensen aan dat soort honden vraag ik me vaak af ...
En dan heb ik het niet over de honden die trauma's opgelopen hebben en daardoor niet sociaal meer zijn maar puur de ras eigenschappen .
Ook begrijp ik dat er valse labradors kunnen zijn, in ieder ras kunnen minder sociale honden zitten natuurlijk of weglopers...
Maar daar ga je niet vanuit als je voor zo een ras gaat ..

Wat ik me nou altijd afvraag, stel nou dat je goed uitgekozen hond anders uitpakt dan je verwacht had, dus niet hondsociaal of een enorme jager, waardoor hij/zij niet los kan, doe je die dan weg of pas je je dan voor de komende 15 jaar aan?

Ik heb labradors die andere honden niet boeiend vinden, m'n reu houd niet van patsende-ruziezoekende reuen, die vreet hij het liefst op, iets wat je misschien niet verwacht van een labrador Daar is prima mee om te gaan hoor, hij staat goed onder appèl, maar als ik een patser aan zie komen maak ik hem vast. Toen ik Max kreeg als herplaatser werd mij ook verteld dat hij niet los kon, hij ging z'n neus achterna en was foetsie....nouja als dat zo is prima, daar hebben ze een lange lin voor uitgevonden! In de buurt kon hij idd niet los, dan ging hij meteen richting snackbar en bakker 300 m verderop maar in het bos bleek hij prima los te kunnen hoor maar was dat niet het geval geweest dan had ik me daar gewoon op aangepast!

Je kan dat dus met elk ras treffen, zeker met reuen die andere reuen niet zo leuk vinden, dan zit je dus eigenlijk met hetzelfde "probleem" toch?

[Lunatic]

Wat ik me nou altijd afvraag, stel nou dat je goed uitgekozen hond anders uitpakt dan je verwacht had, dus niet hondsociaal of een enorme jager, waardoor hij/zij niet los kan, doe je die dan weg

Ja. Ik ga niet 15 jaar tegen een hond aankijken waar ik geen plezier aan beleef. Ik heb Pulireu Hoppa herplaatst omdat hij Bakkie niet bliefde en sowieso geen hond voor in een groep was. Nu heeft hij een baas voor zichzelf en is een happy ventje. Ik kom hem nog regelmatig tegen.

Als het in de roedel niet klikt dan is het logisch dat je herplaatst, maar daar had ik het niet over
Ik beleef enorm veel plezier aan Doran hoor, ik heb alleen overal ogen, nouja so be it!

[josefientje]

Ik heb twee redelijk sociale honden. Sil kan niet goed in een grote groep, dan moet hij nodig dingen gaan "regelen". Ik zal dus niet gauw een groepswandeling van het hondenforum gaan lopen. Spike is heel sociaal maar ook heel klein en kwetsbaar. Gelukkig is hij ook heel slim en benadert hij nooit een minder sociale hond. Ze lopen wel bijna altijd los, behalve langs de weg of in het dorp. En dan loop ik heel relaxed, Spike is meestal in mijn schaduw te vinden en Sil doet zijn ding wel.

Willem was heel sociaal maar kon eigenlijk niet goed los ivm zijn jaaggedrag. Toch liet ik hem weleens loslopen, midden op de dag ging het meestal wel, dan is er weinig wild. 's Morgens en 's avonds ging hij niet los, dat was vragen om problemen. Op het strand kon hij wel los en dan nam hij soms ook flink afstand, maar dat kan hier gelukkig wel.

En nu met logeerhondje Happy gaat het ook prima, ze luistert goed, dus ook zij loopt lekker los.

En als ik het allemaal over mocht doen, kwam er weer een Willem, ondanks dat hij eigenlijk niet los kon. Het was een bijzondere hond, en dat was het.

[Hilly45]

Ach, ieder denk ik zijn keuze. Maar ik moet wel zeggen, ik was stapel op een bepaald hondje, met een moeilijke rasnaam, Suuz heeft ze. Nou ja, ben er nog wel lyrisch over, zo mooi vind ik ze. Maar als ik dan lees, dat ze eigenlijk altijd in een omheind gebied moeten lopen, wil je ze los kunnen laten, dat weerhoudt me dan wel.

Ik vind het dus wel fijn, dat een hond gewoon los kan lopen.

[DeDiana]

Ik zou zelf ook geen hond willen die ik niet of nauwelijks los zou kunnen laten. Maar ik snap ook best dat anderen daar veel minder moeite mee hebben en juist andere dingen in een hond zoeken. En dat sommige mensen kriegel zouden worden van een hond die eigenlijk alleen maar met de baas bezig is.
Kwestie van je in elkaar verplaatsen en niet alleen maar in je eigen straatje denken. Dan is dat toch niet zo moeilijk te begrijpen?

[Magdalena1905]

Lees veel verhalen van rassen die niet sociaal zijn naar andere honden, of rassen die zo zelfstandig zijn dat ze niet los kunnen omdat ze weglopen ...
En dan bedoel ik rassen waarvan het in de rasbeschrijving eigenlijk al bekend is ...

Ik heb nu mijn 4e hond uitgezocht uitgespit en nagevraagd bij eigenaren voor ik er 1 koop .
Ik wil een hond die lief is voor mens/dier en waar ik ontspannen heerlijke wandelingen mee kan maken ,en niet een hond waar je steeds rond moet speuren of er niet toevallig een andere hond aankomt waar het fout mee zou kunnen gaan ...

Waarom beginnen mensen aan dat soort honden vraag ik me vaak af ...
En dan heb ik het niet over de honden die trauma's opgelopen hebben en daardoor niet sociaal meer zijn maar puur de ras eigenschappen .
Ook begrijp ik dat er valse labradors kunnen zijn, in ieder ras kunnen minder sociale honden zitten natuurlijk of weglopers...
Maar daar ga je niet vanuit als je voor zo een ras gaat ..

Wat ik me nou altijd afvraag, stel nou dat je goed uitgekozen hond anders uitpakt dan je verwacht had, dus niet hondsociaal of een enorme jager, waardoor hij/zij niet los kan, doe je die dan weg of pas je je dan voor de komende 15 jaar aan?

Ik heb labradors die andere honden niet boeiend vinden, m'n reu houd niet van patsende-ruziezoekende reuen, die vreet hij het liefst op, iets wat je misschien niet verwacht van een labrador

Daar is prima mee om te gaan hoor, hij staat goed onder appèl, maar als ik een patser aan zie komen maak ik hem vast. Toen ik Max kreeg als herplaatser werd mij ook verteld dat hij niet los kon, hij ging z'n neus achterna en was foetsie....nouja als dat zo is prima, daar hebben ze een lange lin voor uitgevonden! In de buurt kon hij idd niet los, dan ging hij meteen richting snackbar en bakker 300 m verderop maar in het bos bleek hij prima los te kunnen hoor maar was dat niet het geval geweest dan had ik me daar gewoon op aangepast!

Je kan dat dus met elk ras treffen, zeker met reuen die andere reuen niet zo leuk vinden, dan zit je dus eigenlijk met hetzelfde "probleem" toch?

Natuurlijk gaat een hond niet weg omdat hij niet aan zijn ras beschrijving voldoet
Maar voor mij geen honden waarbij de kans groot is dat ze niet met andere honden kunnen ,daarom zei ik ik weet dat er ook bij de labradors honden voorkomen die niet sociaal zijn maar dat is niet iets waar je dan bij voorbaat voor kiest ...
En ik weet ieder zij keus/smaak (respecteer ik ook hoor begrijp me niet verkeerd,ik lijn mijn hond ook aan als ik iemand met een aangelijnde hond me tegemoet komt groot of klein) maar ik geniet als mijn hond lekker los kan spelen zonder conflicten.
En ik vroeg het me af verder geen veroordelingen hoor is niet mijn bedoeling met mijn vraag

[lieke]

Wat ik me nou altijd afvraag, stel nou dat je goed uitgekozen hond anders uitpakt dan je verwacht had, dus niet hondsociaal of een enorme jager, waardoor hij/zij niet los kan, doe je die dan weg

Ja. Ik ga niet 15 jaar tegen een hond aankijken waar ik geen plezier aan beleef. Ik heb Pulireu Hoppa herplaatst omdat hij Bakkie niet bliefde en sowieso geen hond voor in een groep was. Nu heeft hij een baas voor zichzelf en is een happy ventje. Ik kom hem nog regelmatig tegen.

Als het in de roedel niet klikt dan is het logisch dat je herplaatst, maar daar had ik het niet over
Ik beleef enorm veel plezier aan Doran hoor, ik heb alleen overal ogen, nouja so be it!

Ik heb altijd brave lieve Lassies gehad. Van die dociele kleurloze honden die prima bij mijn karakter passen. Kocht ik eens een colliepup die uitgroeide tot een psychopatische Cujo met het IQ van een amoebe. Trainen had dus bitter weinig zin. Ik heb dus 6 jaar lang idd. met geknepen billen rondgelopen want hij was niet alleen hondagressief maar ook mensagressief. En niet altijd, maar soms. Soms ging het een paar maanden goed en dan ging het knopje in dat domme hofd weer om en ging hij weer los.
Na zes jaar is er toch een 'ongelukje' gebeurd met een kind, nota bene in mijn eigen achtertuin. 10 seconden niet opgelet en kind kon met gaten in de hand naar de ehbo. Toen had ik het helemaal gehad en is hij herplaatst. Mazzel dat ik een goed adres kón vinden anders had ik hem laten inslapen.
Ik heb toen gezworen dat ik dit never nooit meer doe. De eerste hond die ook maar in de richting van dergelijk gedrag gaat, gaat er onverbiddellijk uit.

Ik wens daar niet mee te leven en het past ook niet in het sociale leven dat ik blief te lijden. Maar ik kan me wel voorstellen dat een ander het geen punt kan vinden al ben ik wel van mening dat je er dan verantwoordelijk mee dient om te moeten gaan.
Smaak kun je niet uitleggen. Je vindt iets leuk of je vindt iets niet leuk. Je vindt iets mooi of je vindt het afschuwelijk.
Zoveel mensen, zoveel zinnen.

[TessaThomas]

Ik heb er één die niet los kan, niet sociaal is en niet luistert. Het niet sociale wisten we en we hebben haar toch meegenomen uit het asiel. (Was wel veel minder in het asiel als dat het thuis bleek te zijn, volgens asiel was er bijna niks aan de hand behalve soms wat blaffen) Maar we gingen voor een Duitse herder, omdat we dat ras vonden passen, met de kans dat ze niet sociaal zijn. Maar wel fijn trainbaar, leuke sporthonden enzovoorts. Een hond treffen die een hekel heeft aan trainen, geen betrouwbare hier heeft en niet erg baasgericht was wel een tegenvaller. We hebben er alsnog een DH reu bijgenomen, waarbij de kans erg groot is dat het geen speelhond is. Nu was hij dat als pup al niet, houdt niet van vreemde mensen, maar luistert heel goed en kan dus wel los. Ik houd niet van drukke wandelingen waar ik tig mensen met honden tegenkom, dus zelfs als hij niet meer met reuen kan, kan hij nog steeds los. Ik kom namelijk bijna nooit iemand tegen.

Ik vind de andere karaktereigenschappen veel belangrijker en de sport die we samen doen veel leuker dan dat ik het ubersociale zou vinden. Als ik dat wel belangrijk zou vinden, zou ik een ander ras nemen.

[Tiny]

Wat ik me nou altijd afvraag, stel nou dat je goed uitgekozen hond anders uitpakt dan je verwacht had, dus niet hondsociaal of een enorme jager, waardoor hij/zij niet los kan, doe je die dan weg of pas je je dan voor de komende 15 jaar aan?

De kans dat Akira niet los zou kunnen lopen zat er dik in, en toch heb ik de gok genomen. Oefenen met een lange lijn en met een hondje die wel luisterde, en waar zij zich aan optrok, en heel baasgericht zijn, hebben gezorgd dat ze wel los kan. Was het niet geluk dan was dat jammer voor haar geweest maar ze had dan zeker gebleven.

[Lunatic]

Wat ik me nou altijd afvraag, stel nou dat je goed uitgekozen hond anders uitpakt dan je verwacht had, dus niet hondsociaal of een enorme jager, waardoor hij/zij niet los kan, doe je die dan weg

Ja. Ik ga niet 15 jaar tegen een hond aankijken waar ik geen plezier aan beleef. Ik heb Pulireu Hoppa herplaatst omdat hij Bakkie niet bliefde en sowieso geen hond voor in een groep was. Nu heeft hij een baas voor zichzelf en is een happy ventje. Ik kom hem nog regelmatig tegen.

Als het in de roedel niet klikt dan is het logisch dat je herplaatst, maar daar had ik het niet over
Ik beleef enorm veel plezier aan Doran hoor, ik heb alleen overal ogen, nouja so be it!

Ik heb een hond gehad die zowel met kinderen als met andere honden bepaald niet makkelijk was. Die heb ik niet herplaatst omdat ik er geen in mijn ogen geschikte baas voor kon vinden en ik me verantwoordelijk zou voelen als er ongelukken zouden gebeuren. Die heb ik dus 13 jaar gehad. En het zo goed mogelijk gedaan met veel schipperen om het zowel voor de omgeving als voor de hond veilig én leefbaar te houden. Ik zou het niet nog een keer doen eerlijk gezegd, het kostte bergen energie, aandacht, tijd en moeite. En, dat was dus pech, ik had deze hond bepaald niet uitgezocht op deze eigenschappen.

Ik heb ook een asielhond gehad die een enorme jager bleek te zijn, naast zijn kennelsyndroom. Dat laatste wist ik, dat eerste niet. Ook hij is gebleven, met deze hond had ik ook een enorme klik. Het bleef evengoed een zeer veel aandacht en energie vragende klus om de hond voldoende te doen te geven aan de lijn én te voorkomen dat hij ontsnapte. Dat laatste is dus uiteindelijk een keer gebeurd, de lijn brak, en Bas is op de A12 geëindigd. Tot zover mijn vertrouwen in de maakbaarheid van het leven. Ongelukken zitten in hele kleine hoekjes en zelfs de allerbeste bedoelingen en 100% inzet zijn geen garantie dat er nooit iets mis gaat.

Ik doe het dus niet meer. Ik heb de ellende er niet meer voor over. Dan maar saai, ik hou ervan. Maar dat is mijn keus en voor een ander kan dat compleet anders liggen, ook als ik me daar niks bij voor kan stellen.

Klopt hoor wat je zegt, sinds Doran een jaar of 2 is loop ik hier ook de populaire route niet meer, ik zoek wel andere stukken bos die andere mensen nog niet echt ontdekt hebben Voor die tijd liep het een stuk relaxter, maar ik kan hier prima mee leven gelukkig

[lieke]

Natuurlijk gaat een hond niet weg omdat hij niet aan zijn ras beschrijving voldoet
Maar voor mij geen honden waarbij de kans groot is dat ze niet met andere honden kunnen ,daarom zei ik ik weet dat er ook bij de labradors honden voorkomen die niet sociaal zijn maar dat is niet iets waar je dan bij voorbaat voor kiest ...
En ik weet ieder zij keus/smaak (respecteer ik ook hoor begrijp me niet verkeerd,ik lijn mijn hond ook aan als ik iemand met een aangelijnde hond me tegemoet komt groot of klein) maar ik geniet als mijn hond lekker los kan spelen zonder conflicten.
En ik vroeg het me af verder geen veroordelingen hoor is niet mijn bedoeling met mijn vraag

Jij kiest dus ook voor sociale, lieve honden. Wat als je, zoals ik, dan een pup neemt die als hij volwassen is, het liefst andere honden én mensen bijt? Ben je dan nog zo stellig in je bewering?

[-Saskia-]

Daarnaast, vergis je niet hoor. Mijn Chihuahua's kunnen prima los, maar toch loop ik te speuren of er geen andere hond aankomt.

Precies, hier ook. Mijn honden vreten geen andere honden op en gaan niet achter wild aan en toch kijk ik altijd uit mijn doppen omdat dat gewoon in mijn aard zit. Ik weet wat ik aan mijn honden heb, maar niet wat een vreemde hond van plan is.

Maar TS, jij heb een spinone lees ik? Dat zijn toch ook honden die je wat in het oog moet houden op wandelplekken met wild?

[dagmar88]

Maar TS, jij heb een spinone lees ik? Dat zijn toch ook honden die je wat in het oog moet houden op wandelplekken met wild?

Ik ken ook alleen maar jagende k*tcairns die er niet voor schromen uit te halen, maar weet niet of dat representatief is.

[Lunatic]

Klopt hoor wat je zegt, sinds Doran een jaar of 2 is loop ik hier ook de populaire route niet meer, ik zoek wel andere stukken bos die andere mensen nog niet echt ontdekt hebben Voor die tijd liep het een stuk relaxter, maar ik kan hier prima mee leven gelukkig

Ik woon hier best rustig en het komt inderdaad voor dat ik wandelingen maak waarbij ik never nooit iemand tegenkom.
Maar het is wel Nederland hè, dus die garantie heb je nooit. We lopen hier niet in de Canadian Rockies.
Dus al kom ik per 2 uur durende wandeling maar één andere hond tegen, dan nóg wil ik dat ze zich sociaal opstellen en zich niet meteen storten in het handgemeen. Ik zie trouwens ook niet waar dat op zou slaan, waarom zou je op 8 kilometer afstand van je huis gaan liggen matten met een hond die je niet eens kent?

Dat wil ik ook niet en Doran doet dat ook niet, die negeert andere honden, maar helaas lopen er hier enorm veel patsende-ruziezoekende reuen rond, met bijpassende baasjes "hij wil alleen maar spelen hoor" en dan nog doet Doran niks omdat ik hem onder appèl zet en hij heel braaf is!
Dus dan kom je weer bij het verhaal, als iedereen nou eens z'n eigen hond op zou voeden en bij zich zou houden, dan kon ik ook gewoon overal,lopen, want mijn hond doet zelf niks