Nu al hond erbij?

[Neeltje]

Bedankt voor jullie reacties. Niet dat het enig ander licht op de situatie werpt
Dit is hem

Hé, een wetterhoun! Die zie je niet zoveel in het asiel.

Idd, zou Marjoleine hem kennen?

PB tje?
Vraag me af waarom hij niet via de fokker of rasvereniging gaat....

Misschien geen boompje?

[Brindlecardi]

Ik vind het ook eerder zo'n boeren stabijna

[Manu]

Ik hou hem ook al een tijdje in de gaten. Hij is echt leuk! En het asiel is inmiddels te spreken over zijn gedrag.

Dit staat nu op ikzoekbaas:

Even voorstellen, dit is Moos een gecastreerde Wetterhoun reu. Zijn geboortedatum is 17/01/09. Moos is afgestaan omdat zijn baasje niet meer voor hem kon zorgen.

Moos was boos is misschien niet de aardigste manier om zijn verhaaltje te beginnen. Toch is het wel waar, in het begin van zijn verblijf in het asiel wilde Moos niks weten van de hondenverzorgers. Dreigend en woest blaffend probeerde hij iedereen weg te jagen die toenadering zocht. Bij de meeste honden duurt deze fase hooguit een paar dagen maar bij Moos hield dit weken aan, hij kon en wilde zich niet overgeven aan de veranderde situatie. Moos is natuurlijk een koppige Wetterhoun. Tot opeens van de ene op de andere dag Moos anders besloot, hij apporteerde voor het eerst een bal en liet zich voorzichtig aaien. Wat een opluchting van beide kanten! Nu zijn we 3 maanden verder en is Moos helemaal klaar voor de start van een rest van zijn leven.

Moos is veranderd in één van de liefste knuffelberen van het asiel. De andere kant van zijn karakter is helemaal tot bloei gekomen en hij valt niet anders te omschrijven als een zachtaardige, gevoelige hond. Voor mensen die hij vertrouwt een super lieve kameraad. Hij geniet van spelen en luieren in de zon en kan ondeugend en eigenzinnig zijn maar als het erop aankomt luistert hij prima. Moos is een fantastische hond om uw erf te bewaken zolang hij maar wel bij het gezinsleven wordt betrokken want Moos gaat heel graag een band met je aan en zal voor je door het vuur gaan. Moos heeft wel een beetje moeite met onderscheid maken tussen gewenst en ongewenst bezoek, wat hem betreft blijft iedereen weg. Hierin moet hij door zijn baas geholpen worden. Moos kan zeer pittig reageren op bezoek, maar laat zich door zijn baas wel vertellen wanneer hij het bezoek met rust moet laten.

En dan nog dat ene dingetje waar we het nog niet over gehad hebben…tja op de foto had u het vast al gezien, Moos heeft kale plekken. Na uitgebreid onderzoek door onze dierenarts blijkt hij een zeldzame huidaandoening te hebben, black hair follicle dysplasie. Dit houdt in dat de donkere haar follikels verdwijnen en niet terug groeien. Toegegeven het ziet er niet mooi uit maar doet geen pijn en jeukt niet. Kortom Moos heeft er helemaal geen last van, voor ons mensen ziet het er alleen een beetje vreemd uit. Wie biedt Moos een liefdevol thuis?

[Neeltje]

Ik hou hem ook al een tijdje in de gaten. Hij is echt leuk! En het asiel is inmiddels te spreken over zijn gedrag.

Dit staat nu op ikzoekbaas:

Even voorstellen, dit is Moos een gecastreerde Wetterhoun reu. Zijn geboortedatum is 17/01/09. Moos is afgestaan omdat zijn baasje niet meer voor hem kon zorgen.

Moos was boos is misschien niet de aardigste manier om zijn verhaaltje te beginnen. Toch is het wel waar, in het begin van zijn verblijf in het asiel wilde Moos niks weten van de hondenverzorgers. Dreigend en woest blaffend probeerde hij iedereen weg te jagen die toenadering zocht. Bij de meeste honden duurt deze fase hooguit een paar dagen maar bij Moos hield dit weken aan, hij kon en wilde zich niet overgeven aan de veranderde situatie. Moos is natuurlijk een koppige Wetterhoun. Tot opeens van de ene op de andere dag Moos anders besloot, hij apporteerde voor het eerst een bal en liet zich voorzichtig aaien. Wat een opluchting van beide kanten! Nu zijn we 3 maanden verder en is Moos helemaal klaar voor de start van een rest van zijn leven.

Moos is veranderd in één van de liefste knuffelberen van het asiel. De andere kant van zijn karakter is helemaal tot bloei gekomen en hij valt niet anders te omschrijven als een zachtaardige, gevoelige hond. Voor mensen die hij vertrouwt een super lieve kameraad. Hij geniet van spelen en luieren in de zon en kan ondeugend en eigenzinnig zijn maar als het erop aankomt luistert hij prima. Moos is een fantastische hond om uw erf te bewaken zolang hij maar wel bij het gezinsleven wordt betrokken want Moos gaat heel graag een band met je aan en zal voor je door het vuur gaan. Moos heeft wel een beetje moeite met onderscheid maken tussen gewenst en ongewenst bezoek, wat hem betreft blijft iedereen weg. Hierin moet hij door zijn baas geholpen worden. Moos kan zeer pittig reageren op bezoek, maar laat zich door zijn baas wel vertellen wanneer hij het bezoek met rust moet laten.

En dan nog dat ene dingetje waar we het nog niet over gehad hebben…tja op de foto had u het vast al gezien, Moos heeft kale plekken. Na uitgebreid onderzoek door onze dierenarts blijkt hij een zeldzame huidaandoening te hebben, black hair follicle dysplasie. Dit houdt in dat de donkere haar follikels verdwijnen en niet terug groeien. Toegegeven het ziet er niet mooi uit maar doet geen pijn en jeukt niet. Kortom Moos heeft er helemaal geen last van, voor ons mensen ziet het er alleen een beetje vreemd uit. Wie biedt Moos een liefdevol thuis?

Maar dat betekent dus, dat hij pas na weken gewend was aan het personeel van het asiel. Dat wil niet zeggen, dat als hij nu weer naar een nieuwe situatie gaat, van voor af aan begint en weer aan zijn nieuwe eigenaars zal moeten wennen. Als je daarvoor wilt gaan, prima, maar moet je denk ik wel in je achterhoofd houden, dat hij thuis misschien niet meteen weer een teddyber is.

[Caro.]

Ik denk ook dat je vooral moet beseffen dat dit het is voor de hond: hij kan zich waarschijnlijk (hopelijk) nog één keer omgooien
en zich hechten aan een nieuwe baas, maar blijft er gesleept worden met de hond dan zal hij wellicht echt voor zijn leven getekend zijn.
Honden die zich in deze mate hechten aan een baas en zo lang nodig hebben om in een nieuwe situatie weer vertrouwen te geven,
daarvoor is het een ramp om steeds te verkassen.
Dus ga je voor deze hond, ga er dan absoluut 100% voor met al zijn gebreken, want anders loopt het voor deze hond waarschijnlijk
rampzalig af.

[Alex]

Bedankt voor alle reacties.

Ik ben blij dat sommigen er even uitlichten dat hij misschien helemaal niet zo makkelijk is. Ik had eerst het filmpje gezien en heb daarna de tekst gelezen, duidelijk door een roze bril

Ik heb dus wel jonge kinderen (zeven en acht). Normaal als een hond echt niet met kinderen kan, staat dat er expliciet bij. Moos kan met kinderen vanaf 12, maar ik interpreteer dat ruim; mijn kinderen kunnen echt heel goed met dieren omgaan.

Ik denk ook dat je vooral moet beseffen dat dit het is voor de hond: hij kan zich waarschijnlijk (hopelijk) nog één keer omgooien
en zich hechten aan een nieuwe baas, maar blijft er gesleept worden met de hond dan zal hij wellicht echt voor zijn leven getekend zijn.
Honden die zich in deze mate hechten aan een baas en zo lang nodig hebben om in een nieuwe situatie weer vertrouwen te geven,
daarvoor is het een ramp om steeds te verkassen.
Dus ga je voor deze hond, ga er dan absoluut 100% voor met al zijn gebreken, want anders loopt het voor deze hond waarschijnlijk
rampzalig af.

Nou, daarom wil ik er zo lang en zo goed over nadenken. Ik zag het al een beetje voor me; hij komt hier, dan richt ik een hoekje voor hem in waar hij zich kan terugtrekken, we laten hem met rust totdat hij zich veilig voelt. Laat ik hem een beetje in de tuin scharrelen en zo, wandelen op rustige plekken. Voor mijn part duurt dat weken, of maanden. Maar misschien is dat gewoon niet genoeg. En dan? Misschien ís hij wel blijvend beschadigd...

Er gewoon naartoe en eerst met hem wandelen is wat mij betreft geen optie. Buiten dat ik hem dan sowieso meeneem, geeft het waarschijnlijk een verkeerd beeld. Wat asielmedewerkers me zullen vertellen (hoe goed bedoeld ook), hoeft helemaal niet te kloppen. En een wandeling in een, inmiddels voor hem, vertrouwde omgeving zegt ook niet veel. Ik wil me dus eigenlijk van álle haken en ogen, ingebeeld of niet, bewust zijn vóór ik hem ga bezoeken. Hem dagelijks bezoeken en uiteindelijk meenemen is in theorie een mooie optie, ware het niet dat hij in Zuidwolde (er gaat blijkbaar toch nog iets boven Groningen) en wij in de Achterhoek wonen.

[renee-uk]

het gaat er niet om dat je kinderen goed met honden kunnen of dat deze hond wel met oudere kinderen kan, maar dat de hond niet goed met bezoekers om kan gaan en daar vallen (vaak) ook vriendjes van de kinderen onder die zo links en rechts eens aan komen wapperen.
ik zou dat niet onderschatten als ik jou was.
hij kan, volgens de gegevens van het asiel, ook niet alleen zijn.

het is echt niet dat ik hem een warme mand wil ontzeggen, maar ik ben het wel heel erg met caro eens.
bij een hond als deze moet je ervoor gaan, ook als het tegenvalt en moeilijk wordt en dan helpt een roze bril niet zo heel erg bij die beslissing

[Alex]

Nou, ik hoef helemaal niks meer te overwegen, Moos is namelijk inmiddels gereserveerd.
Hij komt bij mensen die nu al bezig zijn met langzaam kennis maken en als alles goed verloopt, gaat hij daar begin december wonen. Ik ben heel blij voor hem

[renee-uk]

Nou, ik hoef helemaal niks meer te overwegen, Moos is namelijk inmiddels gereserveerd.
Hij komt bij mensen die nu al bezig zijn met langzaam kennis maken en als alles goed verloopt, gaat hij daar begin december wonen. Ik ben heel blij voor hem

oh dat is goed nieuws voor moos en eigenlijk ook voor jou al zul je dat nu mischien niet zo zien.
maar ik denk echt niet dat moos de stabiele ongecompliceerde hond is die je in gedachten had

[Alex]

Ik heb dus wel jonge kinderen (zeven en acht). Normaal als een hond echt niet met kinderen kan, staat dat er expliciet bij. Moos kan met kinderen vanaf 12, maar ik interpreteer dat ruim; mijn kinderen kunnen echt heel goed met dieren omgaan.

Ik zou als zevenjarig kind helemaal niet blij zijn met een hond waar ik de eerste maanden niet aan mag komen
Ik snap dat je op die hond valt maar ik zou nu gaan voor een hond die ook leuk is voor je kinderen.

Klopt. Ze zouden het wel kunnen, maar leuk is inderdaad anders. Ik dacht in al mijn optimisme: 'Ok, hij zal lang moeten wennen, maar daarná gaan we toch een lol hebben met z'n allen'
Maar goed, het is nu toch niet meer nodig

[Alex]

Nou, ik hoef helemaal niks meer te overwegen, Moos is namelijk inmiddels gereserveerd.
Hij komt bij mensen die nu al bezig zijn met langzaam kennis maken en als alles goed verloopt, gaat hij daar begin december wonen. Ik ben heel blij voor hem

oh dat is goed nieuws voor moos en eigenlijk ook voor jou al zul je dat nu mischien niet zo zien.
maar ik denk echt niet dat moos de stabiele ongecompliceerde hond is die je in gedachten had

Oh nee, zo zie ik dat ook. Het is fijn dat hij een plek gevonden heeft en blijkbaar was dit gewoon niet meant to be voor ons.

[DeDiana]

Fijn voor Moos dat er mensen zijn die helemaal voor hem willen gaan
In jullie situatie zou ik het ook niet hebben gedaan. Het lijkt me niet alleen een zware belasting voor jullie gezin en vooral de kinderen om om te gaan met zijn waakse/eenkennige gedrag, maar ik zou dit ook niet snel doen bij een jonge hond die nog helemaal in ontwikkeling is. Die zou dit gedrag (deels) kunnen gaan overnemen. Het hoeft helemaal niet hoor, maar ik zou dat risico niet willen nemen.

[Alex]

Fijn voor Moos dat er mensen zijn die helemaal voor hem willen gaan
In jullie situatie zou ik het ook niet hebben gedaan. Het lijkt me niet alleen een zware belasting voor jullie gezin en vooral de kinderen om om te gaan met zijn waakse/eenkennige gedrag, maar ik zou dit ook niet snel doen bij een jonge hond die nog helemaal in ontwikkeling is. Die zou dit gedrag (deels) kunnen gaan overnemen. Het hoeft helemaal niet hoor, maar ik zou dat risico niet willen nemen.

Nee, inderdaad. Het gaat zo goed nu, hij begint een beetje te puberen, maar hij is zo lekker ongecompliceerd en heerlijk met de kinderen. Ik wilde ook eigenlijk wachten tot onze hond een jaar of twee is, maar ja, toen kwam ik dus Moos tegen en ik zou er natuurlijk alles aan gedaan hebben om het te laten werken. Maar zoals het nu is, is het toch ook wel erg fijn. Ik kijk het komende anderhalf jaar niet meer op herplaatssites