Lós, riep ik nog, en zeer beheerst liet Oll het kipje weer vrij, waarna hij op z'n gemakje terug kwam zwemmen en het kipje in kwestie ongedeerd (doch waarschijnlijk wel geschrokken) weer weg kon zwemmen. We stopten ooit met jachttraining omdat ie geen game aanpakt, heb MAANDEN een paar dooie vogels in m'n vriezer gehad en er tevergeefs ontzettend veel mee getraind.. Vier-en-een-half is ie ondertussen en nou pakt ie ineens een lévende vogel?! Stiekem ben ik toch wel een heel klein beetje trots op de zachtheid waarmee ie te werk ging..
Hij houdt niet van dooie, alleen maar van zo'n verse warme.
Al is koud wild natuurlijk wel wat anders dan een levende waterkip