Castratie. Een andere duit in het zakje.

[ranetje]

Oh, dat heb ik meerdere DA's horen zeggen hoor. En ook: "van dag 7 tot 11 uit elkaar houden en daarna is het wel voorbij, helemaal niet zo moeilijk." Als ik me daar aan had gehouden was Coda al 2 keer mamma geworden

En als ik dat had gedaan had Rana een leuk mix nestje teckel x Griffon gehad
Vreselijk.
Kijk dat eerst even in je boeken na voor je dergelijke onzin gaat spuien

je kan ook afstuderen met je hakken over de sloot hè en jammer genoeg is je diploma dan voor de buitenwereld evenveel waard .

Daar heb je gelijk in.
Toch is zo'n opmerking van een DA wel schrikken.

[Maeve]

Oh, dat heb ik meerdere DA's horen zeggen hoor. En ook: "van dag 7 tot 11 uit elkaar houden en daarna is het wel voorbij, helemaal niet zo moeilijk." Als ik me daar aan had gehouden was Coda al 2 keer mamma geworden

Nou idd Xena is altijd vrij laat dekrijp en de moeder van Xavi was dat ook. Rond dag 11 is er nog niks aan de hand..

Precies. De eerste keer was Coda dekrijp op dag 14, tweede keer dag 15. Maar goed, dat zie je gewoon zelf toch? De eerste keer sowieso, dat liet Nilo overduidelijk weten De 2e keer was hij uit logeren, maar ook dan is het echt wel te herkennen. Je zou maar blind vertrouwen op die dag 7-11

[ranetje]

Toch is zo'n opmerking van een DA wel schrikken.

ja, dat deed ik ook .

maar deze is nog harder schrikken, de teven die vóór dag 11 dekrijp zijn zijn veruit in de minderheid

En ook: "van dag 7 tot 11 uit elkaar houden en daarna is het wel voorbij,

Rana was dekrijp op dag 14

[malinois]

Oh, dat heb ik meerdere DA's horen zeggen hoor. En ook: "van dag 7 tot 11 uit elkaar houden en daarna is het wel voorbij, helemaal niet zo moeilijk." Als ik me daar aan had gehouden was Coda al 2 keer mamma geworden

Nou idd Xena is altijd vrij laat dekrijp en de moeder van Xavi was dat ook. Rond dag 11 is er nog niks aan de hand..

Precies. De eerste keer was Coda dekrijp op dag 14, tweede keer dag 15. Maar goed, dat zie je gewoon zelf toch? De eerste keer sowieso, dat liet Nilo overduidelijk weten De 2e keer was hij uit logeren, maar ook dan is het echt wel te herkennen. Je zou maar blind vertrouwen op die dag 7-11

Nou zeg, het zal je gebeuren

[Caro.]

Ik ben niet zo van het castreren, heb zelfs 3 hengsten lopen... nog nooit een reu gecastreerd behalve voor iets anders dan een medische oorzaak. Napoleon is ook nog steeds reu maar die gaat gecastreerd worden. En dan gaat het niet eens voor ons gemak hoor want ach liever niet maar de hormonen zitten het dier zo overduidelijk in de weg, hij eet niet (hooguit 3x per week) hij heeft totaal geen rust, 1 zenuwenbom. Met hem werken is niet te doen daardoor en speuren vindt hij geweldig maar hij weet met zichzelf geen raad dus hebben we toen een chemische castratie overwogen en zo'n chip laten plaatsen. Daar is hij zo enorm van opgeknapt niet normaal. Hij heeft meer rust, eet normaal en is bereikbaar. Je ziet hem opknappen. In dit geval hebben wij besloten dat castreren nog niet zo'n slecht besluit is.

Om dezelfde redenen heeft Xavi dus ook een chip gekregen.
Ik vind het heel dubbel. Ik hou niet van castratie, want die ballen en de hormonen horen er nou eenmaal bij en maken ze ook tot wie ze zijn. Kan ik daar niet mee om gaan, tsja dan ligt dat ook aan mij, wat ook wel als falen naar je hond voelt.
Maar ik heb liever een blije hond huis dan een nerveuze stesskip.

Dat bedoel ik;)

Hier dus ook
5 jaar lang een compleet hysterische onbereikbare hond buiten (en een schat van een hond binnen) en toen besloten tot een chip.
Van hysterisch loeren buiten ging hij naar redelijk ontspannen en zelfs even rennen en spelen buiten Een hond dus die al
4.5 jaar niet gespeeld had buiten omdat hij alleen maar bezig was met andere reuen en al hysterisch werd als hij alleen een andere
reu rook.
Die hormonen zaten hem afschuwelijk in de weg en uiteindelijk mij ook vreselijk in de weg, want ik had geen ideeën meer hoe dit
op te lossen. Met tranen besloten die prachtige ballen eraf te halen, maar ik heb een hond teruggekregen die 100 keer meer plezier
in zijn leven heeft en eindelijk ontspannen kan lopen buiten

[LongFields]

en dat die firma zegt dat ze het nog noooooooit meegemaakt hebben, ja, dat zal wel, die zijn waarschijnlijk ook niet doodgevallen van de eerste leugen .

Nou, inderdaad. De broer van Tapas heeft, voorzien van chip en al, een teef gedekt en die is 9 weken later bevallen van een nest van 10 pups...

[Salamor]

en dat die firma zegt dat ze het nog noooooooit meegemaakt hebben, ja, dat zal wel, die zijn waarschijnlijk ook niet doodgevallen van de eerste leugen .

Nou, inderdaad. De broer van Tapas heeft, voorzien van chip en al, een teef gedekt en die is 9 weken later bevallen van een nest van 10 pups...

Nou, nou, dan heb ik waarschijnlijk geluk gehad.
De da zei dat de chip zeker 3 weken geplaatst moet zijn om te garanderen dat ze werkt, de firma daarentegen sprak van 6 weken, gelukkig was ik zeer voorzichtig en was de chip al 8 weken geplaatst bij Amor!

[bouvierpoedel]

Welja, en dat oor is geen reden hem niet in te zetten lijkt me. Als de rest goed past? Zo groot is dat ras niet. Gewoon pakken wat kan, en niet om zoiets uitsluiten.

Nou, dat is ongeveer hetzelfde wat mijn da zei, maar ik heb ook nog zoiets, het is een schoonheidsfout en vinden mensen dat misschien niet leuk.
Bij veel fokkers worden de oren al getaped vanaf 7 weken, om zeker te zijn dat ze recht gaan staan. Bij het nest van Sally, alsook dat van Amor werd er niks getaped, dus ik weet het niet meer

Een hond bestaat uit meer dan 1 vouwoortje.
Je kunt ook teveel gaan uitsluiten en dan houd je geen fokhond meer over en geen ras.
Afwegen in wat jij vind en niet wat een ander vind.

[Miranda]

Een hond bestaat uit meer dan 1 vouwoortje.

Bovendien, als ik lees dat er volop 'preventief' getaped wordt, dan vraag ik me af hoeveel honden binnen het ras een van nature staand oor hebben

[bouvierpoedel]

Een hond bestaat uit meer dan 1 vouwoortje.

Bovendien, als ik lees dat er volop 'preventief' getaped wordt, dan vraag ik me af hoeveel honden binnen het ras een van nature staand oor hebben

Weet niet hoe het met dat ras gestelt is maar bij heel wat rassen word er cosmetisch nogal wat gecorrigeert door de DA.
Ogen ,tandjes, oren,het zijn ook net mensen ook.

[ranetje]

Een hond bestaat uit meer dan 1 vouwoortje.

Bovendien, als ik lees dat er volop 'preventief' getaped wordt, dan vraag ik me af hoeveel honden binnen het ras een van nature staand oor hebben

Weet niet hoe het met dat ras gestelt is maar bij heel wat rassen word er cosmetisch nogal wat gecorrigeert door de DA.
Ogen ,tandjes, oren,het zijn ook net mensen ook.

Precies.
En als het even mee zit hoor je ze na zo'n schoonheidsoperatie ook nog zeggen dat ze nu wel kunnen dekken/nestje krijgen ......... "want het is een mooie hond"

Zelfs plastische chirurgen hooren wel eens zulke opmerkingen als een enorme neus bij de toekomstige moeder is gewijzigd in een prachtneusje
Alsof de operatie genetische wijzigingen heeft aangebracht

En eerlijk gezegd vind ik zo'n oortje dan wel het minste van de "problemen".
Dat beïnvloedt de gezondheid niet.

[Jokkebrok]

Ik vind dat hele castratie gebabbel zo'n onzin. Alsof wel of niet castreren serieus iets is waar je als hondenbaas op afgerekend zou kunnen moeten mogen worden

Dit ook.

Die hormonen hebben gewoon nut, dat blijkt.

Poten (en bijbehorende spieren) hebben ook nut. Maar je zal de honden de kost moeten geven die die poten niet mogen gebruiken omdat ze alleen maar aangelijnd worden uitgelaten. Tanden, ook zo'n nuttig werktuig. Jammer dat vele honden een deel van hun gebit niet/nooit (hoeven) gebruiken omdat ze brokken of gemalen vlees te vreten krijgen.

Honden hebben allerlei fysieke eigenschappen die wij als bazen in meer of mindere mate willen onderdrukken. Alleen bij de ballen van een reu is iedereen ineens heiliger dan de paus. "Nee hoor, in gezonde honden snij ik niet", "alleen als ik zie dat de hond zichzelf in de weg zit".

Met name die laatste is hilarisch - alsof iemand hier het voor de hond doet. Een hond zit zichzelf niet in de weg als z'n hormonen opspelen. Als je hem (of haar) z'n gang laat gaan dan sust hij of zij die hormonen zelf wel. Maar nee, oeps nestjes willen we niet dus dat mag niet. En omdat dat van ons niet mag zit de hond thuis te janken en wil niet vreten en dan noemen we dat 'hij zit zichzelf zichtbaar in de weg'. En dan laten wij hem castreren. Maar echt alleen dan hoor. Hahahahahaha.

Maar voordat het zover is braken we nog even ons evangelie uit over al die mensen die hun hond laten castreren 'omdat ze 'em niet kunnen opvoeden'.

[ZorroMax]

Waar ik moeite mee heb, is als mensen de hond zonder meer laten castreren/steriliseren `omdat de dierenarts het zegt`, `mijn buurman zegt dat het moet`. Denk er over na, lees er iets over en wacht tot de hond volwassen is. Daarna is het je eigen beslissing.

[dagmar88]

teven zijn niet het hele jaar door loops he, dus altijd is wel een beetje overdreven

en verder vind ik nog steeds van alles van mensen die om dit soort flutredenen castreren, al dan niet chemisch, maar ben ik al sinds een tijdje opgehouden te proberen ze tot andere gedachten te brengen.
vechten tegen de bierkaai is dat en het levert geen donder op.
dus wat mij betreft castreert iedereen maar zoveel als ie wil, dat ze er maar erg gelukkig mee worden

Charlie is 3 dagen per 8 maanden dekrijp. Ze is dan een week gescheiden van Niko en een week of twee moet hij meer te doen hebben/is iets lastiger.
Op loopse teven buiten reageert hij amper tot niet; dat hoor ik vaker van mensen met een intacte reu en teef.
En sinds hij er is heb ik geen last meer van weggelopen aanbidders aan de deur.

Ik zou het altijd eerst eens aankijken in plaats van maar aan te nemen dat het te lastig zou zijn.
Als het niet zo goed ging, zou ik hem nog liever een weekje uitbesteden dan castreren.

[Lief]

Ik ben niet tegen castreren an sich, en ook niet tegen dingen doen omdat ik het leven dan voor mezelf makkelijker maak.

Hier heeft de reu zijn ballen nog, de teef is afgelopen jaar van het binnenwerk af geholpen. Die was irritant rond loopsheden en schijnzwangerschap en bovendien altijd loops als ik op vakantie wilde en dus opvang nodig had. De reu is er altijd gewoon bij geweest als ze loops was. Die kon prima de hoogtijdagen aangeven in zijn gedrag.
Alle dominante gedrag van mijn honden schaar ik niet onder hormonaal, maar onder het karakter van de hond. En heel eerlijk, het valt bij mijn reu wel mee en het is bij mijn teef na castratie niet anders geworden.

[Valerie]

Mijn vorige teef is wél veel veranderd na haar castratie. Deze 2 blijven dus puur natuur ik vind ze namelijk leuk zoals ze zijn.
Ook met een intacte reu en teef kun je nestjes voorkomen.
Ik zie trouwens zat honden veranderen door castratie. Je moet dat maar net willen.

[ranetje]

En heel eerlijk, het valt bij mijn reu wel mee en het is bij mijn teef na castratie niet anders geworden.

dat zegt zo goed als iedereen alleen blijft het een heilig moeten om mensen er voor te waarschuwen - die kunnen dan vervolgens nog een hele tijd heerlijk met zware twijfels lopen omwille van dit punt om dan uiteindelijk toch de knoop door te hakken waarna blijkt dat er niets van aan is maar hé, de 'castratiepolitie' heeft wel haar werk gedaan hoor .

Ik denk niet dat ik bij de castratiepolitie hoor
Toch waarschuw ik ook wel.
Vooral om op te letten bij honden die de neiging hebben om te dik te worden.
En bij langharige honden (en sommige andere vachten?) om je in ieder geval van tevoren goed te realiseren dat de kans ruim aanwezig is dat de vacht een complete ramp kan worden.
(gebeurt niet altijd, maar wel vaak).
Ik vind dat je dat best in je overwegingen mee mag wegen als je over castreren denkt.

Sommige honden veranderen wel van karakter na castratie.
En dat kan je niet meer terugdraaien als je dat tegenvalt.

Die overwegingen hebben mij tot nu toe niet afgehouden van castratie als me dat beter lijkt, maar ik neem het wel mee in mijn beslissing.
Ik weet dan in ieder geval waar ik op moet letten.

[ranetje]

ik had duidelijker moeten zijn maar ik dacht dat het hoger al aan bod was gekomen : ik heb het qua veranderingen alleen over het gedrag en dan nog specifieker over wat altijd beweerd wordt : dat teven agressiever zouden worden en reuen angstiger/minder zelfzeker.

Kan best Inge, zo helder staat het me niet meer voor de geest

Ik weet ook niet of het zo algemeen gesteld wordt?

Felle teven kunnen nog feller worden en een reu die van zichzelf al angstig is kan door castratie meer problemen krijgen.
Het kan.
Het hoeft niet.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee denk ik dan maar
Castreren kan dan evengoed nog, maar dan wel opletten wat er daarna gebeurt en meteen opvoedkundig ingrijpen als er iets ongewenst gebeurt?

Het enige probleem dat je niet kunt aanpakken (denk ik?) is de gecastreerde reu die voor volle reuen een aantrekkelijke teef wordt.
Het gebeurt hopelijk niet vaak, maar er zijn er bij.
Dat lijkt me echt heel naar.

[Hylos]

Elke hond is anders dus zal elke hond anders reageren.

Xavi kan met grote reuen onzeker zijn, dat was al zo. Nu met die chip de hormonen zijn platgelegd merk je dat hij daar juist nog onzekerder van wordt. Dit had ik wel verwacht want het leek me een logisch gevolg van het feit dat je de testosteron weg haalt.
Het blijft hoe dan ook gedrag wat te sturen is maar het wordt wel beinvloed door de hormonen. En ja dan is echte castratie weer een ander verhaal want dan blijfter nog wel iets van testosteron ipv helemaal niks.

[joline]

En heel eerlijk, het valt bij mijn reu wel mee en het is bij mijn teef na castratie niet anders geworden.

dat zegt zo goed als iedereen alleen blijft het een heilig moeten om mensen er voor te waarschuwen - die kunnen dan vervolgens nog een hele tijd heerlijk met zware twijfels lopen omwille van dit punt om dan uiteindelijk toch de knoop door te hakken waarna blijkt dat er niets van aan is maar hé, de 'castratiepolitie' heeft wel haar werk gedaan hoor .

Ik denk niet dat ik bij de castratiepolitie hoor
Toch waarschuw ik ook wel.
Vooral om op te letten bij honden die de neiging hebben om te dik te worden.
En bij langharige honden (en sommige andere vachten?) om je in ieder geval van tevoren goed te realiseren dat de kans ruim aanwezig is dat de vacht een complete ramp kan worden.
(gebeurt niet altijd, maar wel vaak).
Ik vind dat je dat best in je overwegingen mee mag wegen als je over castreren denkt.

Sommige honden veranderen wel van karakter na castratie.
En dat kan je niet meer terugdraaien als je dat tegenvalt.

Die overwegingen hebben mij tot nu toe niet afgehouden van castratie als me dat beter lijkt, maar ik neem het wel mee in mijn beslissing.
Ik weet dan in ieder geval waar ik op moet letten.

ik had duidelijker moeten zijn maar ik dacht dat het hoger al aan bod was gekomen : ik heb het qua veranderingen alleen over het gedrag en dan nog specifieker over wat altijd beweerd wordt : dat teven agressiever zouden worden en reuen angstiger/minder zelfzeker.

Mijn zelfverzekerde reu veranderde na de castratie (medische redenen) in een onzekere hond die andere reuen op zich liet rijden en hij verdedigde zichzelf niet meer helaas.
Misschien dat hij een uitzondering was want ik ken verder geen andere gecastreerde reuen die onzekerder zijn geworden na castratie.
Naast zijn gedragsverandering moest ik hem minder voeren omdat hij anders te dik werd, kreeg hij een plofvacht (langhaar) en verloor hij grotendeels zijn spieren ondanks dat hij veel beweging kreeg.

[Caro.]

Ik denk wel dat je er goed over na moet denken en de voor- en nadelen tegen elkaar af moet wegen alvorens
een (hopelijk) goede beslissing te maken.

Klakkeloos castreren, daar ben ik ook geen voorstander van, echter hoe het soms enorm overdreven wordt dat reuen
geen reu meer zijn, softies, vetzakken, lustobjecten en ga zo maar door, dat zie ik echt niet terug.
Wellicht als je inderdaad een hele onzekere reu gaat castreren dat zoiets gaat gebeuren, maar ik zie alleen bij Puchu
terug dat hij juist zelfverzekerder is geworden omdat hij niet meer compleet hysterisch wordt door de hormonen tov andere
reuen. Nu loop ik met een zelfverzekerde reu over straat die óók ontspannen kan snuffelen of een sprintje trekt en no way
dat een andere reu op hem zal rijden
Maar ik heb dus wel van te voren bekeken of zijn gedrag echt voortkwam uit de hormonen en wat er ging gebeuren als die
hormonen grotendeels weg zouden vallen (chip).

Door de dierenarts werd ik netjes gewaarschuwd voor overgewicht omdat hij al heel snel te dik werd (niet gecastreerd dus) en
daar heb ik meteen rekening mee gehouden en uiteindelijk overgeschakeld op ander voer en gecastreerd en wel er 3 kilo
afgekregen waardoor hij nu op een perfect gewicht zit en ongecastreerd dus wat te zwaar was.
Hij kon dus prima afvallen terwijl hij gecastreerd was, dus ook dat heb je stomweg in eigen hand.

Mijn teef, Kaya, is vanwege medische noodzaak gecastreerd. Zij was al vrij pittig en is inderdaad wel nog pittiger geworden, maar
ik zou haar absoluut niet als agressief omschreven hebben, maar wel een hond die een vrij kort lontje had wat na castratie nog wat korter
is geworden.

Dus veranderingen zie ik wel, alleen overwegend positief (reu) en bij de teef wat negatief, maar niet dramatisch.

Ik denk dat het afhangt van het karakter van de hond wat er gaat gebeuren en zeker bij een reu vind ik een chip een prima
manier om te zien wat er tijdelijk gaat gebeuren als de hormonen grotendeels wegvallen.
Maar ik heb niet de ervaring van 'dweilen' van honden die super lui zijn, moddervet worden, al helemaal niet onzeker worden en ook
niet als lustobject gezien worden.

[blacky]

Wat ik raar vind is dat juist honden die om medische redenen gecastreerd worden vaak karakterveranderingen laten zien. Zou dat ook iets met die medische reden te maken kunnen hebben?

gedragsveranderingen zijn er best. Zo is mijn reu veel makkelijker geworden naar andere honden (behalve grote honden) voor de castratie kon hij met geen enkele hond (ook geen teven)

[malinois]

Hij kon dus prima afvallen terwijl hij gecastreerd was, dus ook dat heb je stomweg in eigen hand.

Maar dat is dus echt niet zo. Dusty werd dik van lucht na haar castratie. Ze kreeg nog geen 10(!) brokjes per dag, geen tussendoortjes en dubbele beweging en ze kwam nog aan.
En dat hoor ik van veel meer mensen hier.
Het was gewoon zielig...

[nathalie]

Ik denk dat dat gewoon per hond anders is. Pasha krijgt nu met 13,5 jaar oud nog net zo veel als toen ze 5 was bv en nog intact. Ze is 3,5 jaar geleden gecastreerd.

De bouvier van mijn moeder moest van de da gelijk na zijn castratie (steeds vergrote prostaat) op rantsoen, maar viel alleen maar af. Die eet ook nog steeds hetzelfde.

Bowie werd moddervet na zijn castratie. Die kreeg hetzelfde qua hoeveelheid en beweging en kwam echt ontzettend veel aan in korte tijd.

[joline]

Wat ik raar vind is dat juist honden die om medische redenen gecastreerd worden vaak karakterveranderingen laten zien. Zou dat ook iets met die medische reden te maken kunnen hebben?

gedragsveranderingen zijn er best. Zo is mijn reu veel makkelijker geworden naar andere honden (behalve grote honden) voor de castratie kon hij met geen enkele hond (ook geen teven)

Geen idee. Hij was voor zijn castratie goed met andere honden, hij was een hele stabiele hond die zijn mannetje stond als het nodig was zonder teveel gedoe. Na zijn castratie was het mijn taak om opdringerige en vervelende honden bij hem weg te houden, ik liep toen alleen nog op plekken waar ik geen of weinig andere honden tegen kwam.

[flaneloba]

Flame is vooral aan de lijn pittiger geworden naar andere honden en werd al dik van lucht maar nu nog meer.. Wel inderdaad ook gecastreerd vanwege medische redenen anderhalf jaar terug. Ik ben niet echt pro of tegen castreren merk ik, als er een goede reden is gebeurt het, zo niet, dan niet.

[maart]

Bij Ds is er (tot nu toe) niets veranderd, ook met gewicht geen problemen.
Ze was wel pas op latere leeftijd gecastreerd natuurlijk (bijna 10 jaar).

DA heeft er wel de baarmoeder, maar niet de ballen uit gehaald

[ranetje]

Bij Ds is er (tot nu toe) niets veranderd, ook met gewicht geen problemen.
Ze was wel pas op latere leeftijd gecastreerd natuurlijk (bijna 10 jaar).

DA heeft er wel de baarmoeder, maar niet de ballen uit gehaald

Misschien is het verschil wel minder als de hond al volwassen is en het karakter zich heeft gevormd?
Zomaar een gedachte.

Bij mijn teven was er ook geen duidelijk verschil merkbaar voor wat het karakter betreft.
Gewicht heb ik direct op gelet en ook daar weinig tot geen problemen mee gehad.

Ik ken wel honden (vooral reuen) die na castratie dik werden van lucht.
Ook niet allemaal, maar wel een paar.

[maart]

Bij Ds is er (tot nu toe) niets veranderd, ook met gewicht geen problemen.
Ze was wel pas op latere leeftijd gecastreerd natuurlijk (bijna 10 jaar).

DA heeft er wel de baarmoeder, maar niet de ballen uit gehaald

Misschien is het verschil wel minder als de hond al volwassen is en het karakter zich heeft gevormd?
Zomaar een gedachte.

zeker kan dat een verschil vormen, ik geloof dat ergens ook wel.
Maar bewijzen zullen ze dat nooit kunnen natuurlijk.

[duitse herder]

Wellicht als je inderdaad een hele onzekere reu gaat castreren dat zoiets gaat gebeuren, maar ik zie alleen bij Puchu
terug dat hij juist zelfverzekerder is geworden omdat hij niet meer compleet hysterisch wordt door de hormonen tov andere
reuen. Nu loop ik met een zelfverzekerde reu over straat die óók ontspannen kan snuffelen of een sprintje trekt en no way
dat een andere reu op hem zal rijden
Maar ik heb dus wel van te voren bekeken of zijn gedrag echt voortkwam uit de hormonen en wat er ging gebeuren als die
hormonen grotendeels weg zouden vallen (chip).

Dit is mijn ervaring ook bij meerdere reuen. Soms worden onzekere reuen juist in een positie gedreven door de hormonen die ze helemaal niet aan kunnen. Na zo een chip zie je dat ze relaxter worden, ze spelen meer en hebben niet meer dat gespannen gedoe. Tot nu toe zie ik honden waar ik twijfels had of castratie/chip de oplossing was, juist heel erg opbloeien! Ik ken er vanwege mijn werk meerdere, denk stuk of 8 nu.