Shima is een behoorlijk sensitieve hond en heeft het heel druk gehad gisteren. Elke keer wanneer bij Naomi haar suiker daalde of steeg, kwam Shima dat melden door haar oren plat te leggen, bij Naomi aan haar linkerarm te snuffelen en te piepen (links zit de insulinepomp). Wanneer Naomi meteen ging meten en actie ondernam was Shima daarna rustig en ging liggen, om een ongeveer kwartier later weer opnieuw aan te geven dat er getest moest worden. Elke keer wanneer zij meldde dat er getest moest worden was er iets aan de hand want dan was de waarde gestegen of gedaald, dit is haar nooit geleerd.
Naomi is zo afhankelijk van hulp dat zij niet eens haar zoontje straks alleen naar de peuterzaal of school kan brengen. Zij hoopt dat het met behulp van een hypohond straks wel kan. Ze wacht op een Shilohpup die opgeleid kan worden tot hypohond en waarmee zij dan wat meer bewegingsvrijheid krijgt. Er is een teefje gedekt, maar we wachten nog op de echo voor bevestiging van de dracht. De reu is een zoon van Shima die hopelijk deze genen geërfd heeft en ook weer doorgegeven heeft. Shima is niet de enige in haar lijn die dit uit zichzelf doet. Was best gaaf om mee te maken moet ik zeggen. Haar verwijzingen waren vrij duidelijk en heel consequent. Best trots op mijn meisje
Hopelijk is de dekking gelukt en kan ze over een maand of 3 a 4 beginnen met de training van een kleinzoon van Shima. 
Ik heb toestemming van zowel baasjes als trainers om af en toe bij de lessen aanwezig te zijn.
en wordt niet vergoed door het ziekenfonds, waar bijvoorbeeld een blindengeleidehond wel vergoed wordt. 
