kipo schreef:
Die ducttape zit dus duidelijk niet direkt op het hondje geplakt.
Nee, uiteraard niet! Ik heb het snuitje geschoren, anatomisch correct dicht gedaan, paar gaasjes eromheen om speeksel + evt ander vocht op te vangen, vervolgens een dun laagje elastisch verband en daarna een soort muilbandje gemaakt van ducttape, omdat ik geen passend muilkorfje had liggen. De ducttape is dus dubbel, de eerste laag met de plakkende kant naar boven en de tweede laag met de plakkende kant naar binnen. De plakkende kant van de ducttape heeft dus op geen enkel moment contact gemaakt met het hondje. Pfffff... Intussen is de geknutselde muilband overigens vervangen door een stoffen exemplaar.
CKS heeft dit dus niet in zijn eentje zo bedacht, ook een orthopeed denkt dat dit kans van slagen heeft . Bovendien gebeurt het hier ook, dat een dier mogelijk of zelfs waarschijnlijk beter geopereerd was, maar er -vaak om financiële redenen- een andere manier geprobeerd wordt, denk aan spalken van gebroken poten.
Inderdaad plus dat de kosten niet eens meespeelden! In eerste instantie was het de bedoeling een extern fixatieapparaat te maken. Alleen na de zaak goed bekeken te hebben, en gezien de leeftijd van het hondje, hebben we besloten dat dit gewoon de betere optie was. Voor de operatie hadden we alleen wat pinnen, wat chirurgisch ijzerdraad en odontologisch acrilicum nodig, die paar tientjes aan kosten had ik graag over gehad voor de ervaring om zoiets te doen. Alleen niet ten koste van de gezondheid van het hondje dus de operatie geannuleerd en gespalkt. De suggestie dat we haar niet geopereerd hebben omdat ik de kosten er niet voor over zou hebben, zegt gelukkig meer over degeen die zoiets durft te beweren dan over mij.
Nogmaals, ik ben geen tegenstander van inslapen in dit soort gevallen, maar ik heb gemakkelijk praten, want ik hoef het niet te doen en ik denk dat als je dit maar vaak genoeg voor je kiezen krijgt, je er zo nu en dan gewoon genoeg van hebt.
Ik ook niet hoor, ik snap prima dat de euthanasie om economische redenen vaak gewoon de enige optie is. Laatst nog een volwassen hond met bekkenbreuk ingeslapen, daar was ook prima wat aan te doen maar dat zou a. te duur worden en b. er was geen eigenaar en voor een grote volwassen hond een huis zoeken is erg lastig. Dus spuitje. Dat ik dit puppie niet heb ingeslapen was omdat de functionele prognose goed is, er makkelijk een huisje gevonden kan worden voor haar, en omdat ik het een ongelovelijk schatje vind. In die volgorde.
dagmar88 schreef:
Gedrogeerd en in elkaar geplakt in een kooitje liggen staat daar heel ver vanaf.
Zou jij mij eens willen vertellen waar je deze kolder vandaan hebt? Ja, pup zit in een kooitje want ik kan haar moeilijk de ganse dag los in de kliniek hebben lopen. Maar daar wordt ze minstens 5 keer per dag uitgehaald om gevoerd te worden, ze wordt uitgelaten op het grasveldje achter de kliniek, er wordt met haar gespeeld en ze wordt half doodgeknuffeld door de co-assistenten waaraan ze is 'overgeleverd'
Er zijn dagen dat mijn eigen honden minder aandacht krijgen, die ook maar inslapen dus? Hoe jij erbij komt dat ze gedrogeerd zou zijn is me een raadsel. Alleen voor het onderzoek, het plaatsen van de voedingssonde en het stabiliseren van het bekkie is ze even onder zeil geweest, in totaal geen twintig minuten denk ik.
fes/lou schreef:Ik wel, en ik had hem in laten slapen, omdat ik niet van experimenteren houd met zo'n gecompliceerde breuk....
Nog zo'n pareltje. Het maakt in ieder geval duidelijk waarom de de ex-eigenaresse de waarheid niet kon zeggen. Loopt men hier ook al te blaten over dat wij zouden experimenteren... Spalken, en dat is precies wat hier gedaan is, wordt al duizenden jaren gedaan om bepaalde botbreuken te stabiliseren. Was dit een volwassen of oude hond geweest dan was dit alleen niet genoeg geweest maar wegens de leeftijd van de pup heeft dit goede kans van slagen. Of is er met mij ook 'geëxperimenteerd' toen ik gips kreeg na een armbreuk als kind?
Verder vind ik het niveau van veel opmerkingen van bepaalde mensen (goddank niet iedereen!) hier echt opmerkelijk, om me voorzichtig uit te drukken. 'Overgeleverd aan co-assistenten'. Ja hoor, toen ik geboren werd kon ik al infusen aanleggen en daarom ben ik nooit co-assistent geweest zeker
Waar dachten jullie dat academische ziekenhuizen precies toe dienen, eigenlijk? De enigen die nog niet afgestudeerde dierenartsen zijn zijn de co-assistenten, maar die mogen alleen dingen doen onder toezicht van de interns, de residenten 1, de residenten 2, de residenten 3 en de docenten (ik ben resident 2 nu). Wat je mag doen is afhanklijk van je niveau en van je handigheid maar ooit zul je iets voor de eerste keer moeten doen. Een infuus aanleggen, of bloed afnemen et cetera is typisch iets wat een co-assistent mag doen, als het niet te ingewikkeld is.
Dat stikken is ook echte kolder. De absolute minimumbezetting is hier 2 interns, twee R1 en één R2, en dat is alleen 's nachts en zondags. Normaal loopt er iets van 50 tot 70 man rond, soms zelfs meer. De honden worden 24 per dag in de gaten gehouden (ze zijn letterlijk nooit alleen) dus zóu ze een keer overgeven dan is dat in een seconde opgemerkt en opgelost.
Maar goed. Over een dag of wat gaat het muilkorfje af, wordt ze weer even verdoofd en gaan we kijken hoe het gaat. Ben benieuwd.
Ik heb helemaal niets tegen Kees. Wordt ook moeilijk met iemand die nu nog maar een paar reacties per jaar geeft.
