Wat ik heel erg moeilijk vind en ik maar niet uit mijn hoofd kan krijgen en waardoor ik me schuldig voel tegenover Beike is het volgende:
Beike is van binnen ziek ( kanker, mastceltumoren), hij heeft uitzaaiingen.
Beter worden zal hij nooit meer en momenteel is er dus een nieuwe bult/tumor welke de laatste paar dagen wel groter is geworden.
Van buiten ziet hij er voor iemand die hem niet dagelijks ziet of hem niet zo goed kent, er nog goed uit.
Maar in werkelijkheid is dat niet helemaal zo.
Hij is qua spieren achteruit gegaan, qua vacht ook en de uitstraling is ook erg veranderd.
Soms lijkt hij net een opa, terwijl hij nog maar 8,5 jaar is.
Zijn koppie wil nog, zijn ogen stralen.
Wandelen wil hij eigenlijk altijd wel, maar hij kan meestal niet zo ver meer omdat zijn conditie achteruit is gegaan.
Maar zoals gezegd is hij van binnen ziek.
Maar van buiten is hij dat niet meteen.
Hoe moet ik dit nu even goed verwoorden?
Beike wil dus zelf nog wel ( voor zover ik het kan beoordelen), maar de ziekte groeit en maakt hem van binnen langzaam aan kapot.
Uitzaaiingen komen tot ontwikkeling en nieuwe bulten/tumoren zullen zich vormen.
Wie ben ik dan om te zeggen dat het moment daar is?
Een koppie dat nog levensvreugde uitstraalt, maar een lichaam dat van binnen ziek is en langzaam aan kapot gaat,.....
De laatste zin ( hierboven), dat maakt het erg moeilijk voor me
Ik weet het momenteel even niet zo goed meer eigenlijk,..... voel me schuldig dat ik niet meer kan doen voor Beike.
Heb alles gedaan wat ik kon doen, maar het voelt zo oneerlijk
Men zegt dat als het moment daar is, dat je dat dan feilloos aan voelt.
Zelf denk ik ook dat dat zo is.
Maar denk wel dat ik er een enorm schuldgevoel aan over zal houden,.... waarom weet ik niet.
Denk omdat Beike zelf nog wel wil, maar zijn lichaam laat hem langzaam aan in de steek.
Het voelt net alsof ik hem in de steek laat, is niet zo,.. maar zo voel ik het wel.
Dan moet ik als baasje voor hem gaan kiezen en de juiste beslissing gaan maken,... maar wanneer doe je dat dan?
Het laatste wat ik wil is dat hij pijn gaat krijgen of ziek gaat worden ( hij is nu al ziek, maar dat hij nog zieker gaat worden bedoel ik).
Of dat er nog meer bulten bij komen etc. etc.
Voor nu is het gelukkig nog niet zover, maar als ik het bultje vergelijk met enkele dagen terug en nu dan gaan het denk ik geen maanden meer worden.....
Ik hoop in elk geval dat we nog even hebben samen.
Kan hem nog lang niet missen.
Nu niet,... nooit niet.
Maar ik weet dat houden van ook het los laten van is,.... eens het moment daar is zal ik de keuze moeten maken maar het is zo oneerlijk en zo moeilijk
