Dat ze samen door zo'n veld rennen, samen in het water duiken, samen in slaap vallen en dat gaat dan allemaal perfect.
Ik weet niet of het aan mij ligt of aan mijn honden maar bij mij gaat dat dus zo:
- als ik in het water spring met mijn honden en ik steek mijn armen uit springen ze zomaar in mijn armen.
Heeel schattig, ware het niet dat ik dan half verzopen word en na een potje zwemmen met mijn draken onder de blauwe plekken en krassen zit.
- Als ik op de hondenschool ben met Max heb ik inmiddels geleerd dat ik niet te dicht langs de rand van de vijver moet gaan staan. Als ik na een goede ronde dan roep : jeeeeeeeej, goedzo kanjer! Dan springt Max namelijk helemaal happy op om dat samen te vieren (met alle gevolgen van dien
- als ik met Bo op de hondenschool moet rennen en Bo rent los naast me wil ze zo goed op mij letten dat ze niet genoeg afstand houdt en ik drie keer mijn nek breek om niet over haar te vallen en dan dus steeds languit op de grond eindig met een hond bovenop me die denkt dat ik daar lig om te stoeien/kroelen
- als ik Max aan de 20m lijn doe in het park om ervoor te zorgen dat hij niet achter de nijntjes aan kan gaan gaat dat altijd perfect. Totdat ik 20 seconden niet oplet. Dan gaat Max rollen en rollen en rollen en is het net een rollade die verstrikt zit in die lijn.
- als ik thuis kom is het geen schattige knuffel maar een feest waarbij ik op de grond moet zitten (dan springt Max niet) en gekke liedjes zing zodat zij hun staartje er bijna af kwispelen. Het stomme is dat dat zo'n gewoonte wordt dat je dat dan ook doet als je visite mee naar huis neemt.
- als ik een snuffelparcours uitzet eindigt dat niet met twee hondjes die tevreden in een diepe slaap liggen. Nee dat eindigt met Max met een schoenendoosdeksel om z'n kop en Bo die verliefd is op een roze douchefluffy. (Daar gaat je stoere imago Bo, eigen schuld!)
- als ik op de bank lig en de hondjes komen knuffelen laten ze altijd een boer, niezen ze in mijn gezicht, laten ze een scheet of gaan ze water drinken en lekken ze de restjes over mij heen.
Nou ja, ik kan nog even doorgaan....
Het komt erop neer dat dat geromantiseerde beeld hier niet echt opgaat en ik behoorlijk vaak voor paal sta met mijn geliefde boefjes.


