Geef haar maar een dikke knuffel en neem er zelf ook een.
Kanker van de witte bloedcellen vindt je toch terug bij een bloedonderzoek?
Of is dat veel te simpel gedacht van mij.
Moderator: moderatorteam
Dat vroeg ik ook meteen, maar ze zei dat dit heel soms terug te zien is, maar vaak een heel normaal beeld geeft (wat voorranetje schreef:Klinkt als "geniet van haar zo lang het nog kan"?![]()
Geef haar maar een dikke knuffel en neem er zelf ook een.![]()
Kanker van de witte bloedcellen vindt je toch terug bij een bloedonderzoek?
Of is dat veel te simpel gedacht van mij.
Wat een lieverdCaro. schreef:alm@ schreef:Het is volgens mij wel wat je een beetje verwacht had. Naar altijd met die oudjes. Geniet nog maar van haar zolang het kan
Ja precies, ik ben ook niet echt overdonderd ofzo. Aan de ene kant opgelucht dat het geen mega tumor is, aan de andere kant
is het gewoon echt aflopend met haar, maar dat wist ik al en haar leeftijd is ook behoorlijk natuurlijk.
Het is klaar met de dierenarts toestanden voor voorlopig en we gaan gewoon samen nog genieten van wat ze kan en laten haar
gaan wanneer ze aangeeft niet meer te kunnen.
Ze was trouwens weer zo ontzettend braaf, geen grommetje of niks, braaf op d'r rug en ik maar 'ooo lekker buikkie kroel'



Ja, dat is ook eigenlijk wat merken: alles wordt wat minder. Ze eet slechter, ze is lusteloos, ze wil veel minder spelen en dat soort dingen enrenee-uk schreef:jan had gebarsten milttumoren en die werd daar niet ziek van, had wel een dikke vochtbuik en was ontzettend moe.
ik heb naderhand het halve i-net uitgeplozen daarover en ben eigenlijk nergens tegengekomen dat de honden er vreselijk ziek van werden.
wel dat het een sluipmoordenaar is die miltkanker, omdat je er, behalve een teruggang in conditie, weinig van merkt en je, omdat het vaak oudere honden betreft, die achteruitgang van de conditie schuift op de leeftijd.
sterkte caro, en heel veel knuffels voor kaya.
geniet nog maar van haar zo lang het nog kan
ik zou dat ook niet meer hebben laten doen hoor, je schiet er niks mee op omdat je toch verder niks meer doet qua medicatie en/of operaties en je laat alleen je hond een extra risico lopen op narigheid en dat wil je nou juist niet.Caro. schreef:Ja, dat is ook eigenlijk wat merken: alles wordt wat minder. Ze eet slechter, ze is lusteloos, ze wil veel minder spelen en dat soort dingen enrenee-uk schreef:jan had gebarsten milttumoren en die werd daar niet ziek van, had wel een dikke vochtbuik en was ontzettend moe.
ik heb naderhand het halve i-net uitgeplozen daarover en ben eigenlijk nergens tegengekomen dat de honden er vreselijk ziek van werden.
wel dat het een sluipmoordenaar is die miltkanker, omdat je er, behalve een teruggang in conditie, weinig van merkt en je, omdat het vaak oudere honden betreft, die achteruitgang van de conditie schuift op de leeftijd.
sterkte caro, en heel veel knuffels voor kaya.
geniet nog maar van haar zo lang het nog kan
ze valt dus ook af.
Dus ik twijfelde ook heel erg of het haar leeftijd was of dat er (nog) iets anders aan de hand was en nu weten we dus dat er meer
aan de hand is, maar er is verder niets aan te doen. Ze had het niet specifiek over 'alleen' miltkanker, omdat de wand van de darm dus
ook verdikt was, dacht ze meer aan kanker van de witte bloedcellen (lichaampjes? weet ik veel, ik gooi die steeds door elkaar).
Mogelijke zekerheid konden we dus krijgen door het biopt, maar ik zag voor me dat wij/Kaya de pech zou hebben een bloeding te krijgen en
daar weer hartstikke beroerd van zou worden, dus na enig overleg hebben we daar vanaf gezien.




. 
Ik snap het.Caro. schreef:Dat vroeg ik ook meteen, maar ze zei dat dit heel soms terug te zien is, maar vaak een heel normaal beeld geeft (wat voorranetje schreef:Klinkt als "geniet van haar zo lang het nog kan"?![]()
Geef haar maar een dikke knuffel en neem er zelf ook een.![]()
Kanker van de witte bloedcellen vindt je toch terug bij een bloedonderzoek?
Of is dat veel te simpel gedacht van mij.
mij ook totaal nieuwe informatie was).
Ja, in feite is het 'geniet nog maar even van d'r', maar dat is ook niet wereldschokkend, want ze heeft zo'n leeftijd dat ik al
langer denk 'iedere dag kan de laatste zijn'. Als het moment daar is, dan weet ik dat je mij kan opvegen, maar voor nu ben ik er wel vrij nuchter onder.