Kaya ziekjes - update echo blz. 4

[alm@]

Geef je Kaya haar normale voer? Misschien is het een idee om haar wat tartaar, bouillon, een stuk biefstuk of wat ander lekkers te geven. Hopelijk eet ze dan wel wat.

[Caro.]

Geef je Kaya haar normale voer? Misschien is het een idee om haar wat tartaar, bouillon, een stuk biefstuk of wat ander lekkers te geven. Hopelijk eet ze dan wel wat.

Normaal gesproken krijgt ze haar normale voer en medicijnen met blikvoer, want dat laatste vindt ze vreselijk lekker.
Nu eet ze niks, geen blikvoer, geen leverworst, geen pens van Smuldier (wat ze normaal ook erger lekker vindt) geen kipfilet, gewoon
helemaal niks.

[alm@]

Geef je Kaya haar normale voer? Misschien is het een idee om haar wat tartaar, bouillon, een stuk biefstuk of wat ander lekkers te geven. Hopelijk eet ze dan wel wat.

Normaal gesproken krijgt ze haar normale voer en medicijnen met blikvoer, want dat laatste vindt ze vreselijk lekker.
Nu eet ze niks, geen blikvoer, geen leverworst, geen pens van Smuldier (wat ze normaal ook erger lekker vindt) geen kipfilet, gewoon
helemaal niks.

Hé vervelend, kan me goed voorstellen dat je je zorgen maakt. Hopelijk gaat ze in de loop van de dag wel wat eten.

[renee-uk]

oh verdorie, dat klinkt allemaal niet fijn caro, kan me voorstellen dat je je vreselijke zorgen maakt.
konden ze maar praten he

[blondie]

Ik had voor rock toen dezelfde gedachte. Geen pijnlijke biopten en andere toestanden meer gezien zijn leeftijd maar genieten van elke dag. Maar het blijft rot

Ja het is klote, het zit toch in de mens z'n natuur om het te willen weten en dat moet je dan echt afwegen tegen het belang voor je hond en soms is dat dan een beslissing die waarschijnlijk (hopelijk) goed is, maar niet goed voelt.

Voelt het voor jou niet goed Caro?
In dat geval denk ik dat het heel begrijpelijk is dat je een echo laat maken, maar daarmee geen haast maakt als de toestand niet verslechtert.

Wat Rana helemaal precies had wist ik ook niet, maar bij haar heb ik net zo grereageerd als Alma bij Rock
Wel rot, maar ik had er ook volledig vrede mee.

Het is en blijft rot. Ik moest met Bluf uitgaan en geloven dat de da het bij het juiste eind had. Wij konden geen echo maken omdat Bluf niet op haar zij kon liggen (geen lucht kreeg ze).
De achterhand van Bluf gaf een krachtige pols aan. Toen de spuit er voor werd ingezet kwam er druppelsgewijs wat bloed uit. Daaruit bleek inderdaad dat er iets volledig mis was met haar hart en dat we de juiste beslissing hadden genomen. Hoe dan ook het blijft vreselijk moeilijk om de beslissing te moeten nemen, ik wens je veel sterkte en wijsheid toe Caro.

[Caro.]

Jaaaaaaaa ze heeft gegeten

Ik ging met Puchu naar de polder, want die moest ook hoognodig even uitrennen (bedankt buienradar voor het niet
aangeven van een stortbui ) en Pieter zou met Kaya in de buurt lopen en proberen haar uit de wat 'depressieve' toestand
te halen.
Eerst probeerde hij koekjes, maar die nam ze niet aan. Toen is hij koekjes gaan verstoppen, eerst goed zichtbaar en ineens was
daar de 'speel klik' bij Kaya, was ze over de drempel heen en heeft koekjes gezocht.
Eenmaal thuis de medicijnen erin met een beetje blikvoer... compleet uitgehongerd zei Pieter en dus gaf hij haar d'r bak met
normaal dieetvoer en dat vrat ze op als een bootwerker

30 kilo van mijn schouders, m'n maag uit de knoop en wel een traantje van opluchting.

Nu hopen dat dit niet opnieuw gebeurt, maar voor nu is de druk er in ieder geval even af.

[Caro.]

Ik zal morgen zelf eens kijken of ik haar hartslag kan opmeten, waar kan ik dat het beste doen bij een hond?

dat doe je aan de binnenkant van de achterpoot, zo ongeveer midden op het dijbeen voel je duidelijk de slagader.

Dank je

Echt geen idee, kan dat niet? Hij wees de grootte aan met de afstand van zijn vingers en dat leek ergens tussen
de 10 en 15 cm, het getal heeft hij dus niet genoemd.

zo groot is mij in ieder geval niet bekend maar ik weet natuurlijk niet alles dus uitsluiten wil ik het ook niet.

vervelend dat ze nu niet meer eet - heb je al iets tegen de misselijkheid geprobeerd?

Ze is niet misselijk, ze had ook geen diarree vandaag (gister ook niet trouwens).
Ze heeft dus af en toe ineens erge diarree en dan is het weer heel normaal en ze heeft een slechte eetlust sinds een paar dagen met
vandaag het 'hoogtepunt'. Verder is ze lusteloos en heeft diverse keren niet willen spelen, terwijl spelen haar lust en haar leven is.

Vandaar dat het zo moeilijk is om in te schatten of het iets ernstigs is of een virusje of wellicht wormen of Giardia.
Je ziet geen doodzieke hond, ook geen symptomen ervan (koorts of iets dergelijks), maar ze zit wel duidelijk niet lekker in d'r vel.

[Caro.]

maar bij totaal niet willen eten moet ze zich op dat moment toch wat misselijk voelen, dat kan toch haast niet anders?

Ik merk er totaal geen tekenen van, niet kwijlen, niet smekken, niet gras eten of wat dan ook.
Ze ligt (lag) gewoon heel stilletjes en dat was het Ze heeft ook niet overgegeven de afgelopen weken, terwijl Kaya vrij
snel spuugt, maar niks van dat alles.

Ik weet het ook echt niet wat er aan de hand is, zo lijkt ze niks meer waard en zo is ze er ineens weer en dat gaat nu
al zo'n 3 weken zo. Eigenlijk een beetje hetzelfde patroon als ze na de narcose had voor d'r bekkie, toen was ze ook bijna niet aan
het eten te krijgen.
Het lijkt wel of ze een soort drempel over moet, want eenmaal het eerste dingetje opgegeten, dan gaat ze wel verder.

[Caro.]

Het lijkt wel of ze een soort drempel over moet, want eenmaal het eerste dingetje opgegeten, dan gaat ze wel verder.

dat heeft sette hier altijd als ze misselijk is na galspugen - een lege maag geeft ook soms een wat misselijk gevoel dus van zodra het eerste er weer inzit volgt de rest vaak snel.

als kaya mijn hond was zou ik de volgende keer eens proberen of ze reageert op een motiliumpje.

Zou ze dan toch wat misselijk zijn? het zou kunnen, alles zou kunnen op dit moment.
Ze krijgt wel maagmedicatie hè? Ehm even denken, Ulcogant heet dat. Dit krijgt ze ivm chronisch gebruik van Previcox.
Mag daar motillium bij dat jij weet? (ik heb het niet in huis, maar dacht dat het vrij verkrijgbaar is).

[Wilma]

Bij ons sloegen de oudjes de laatste maanden ook wel eens een maaltijd over. Meestal 's morgens.
Ik bood het dan rond de middag weer een keertje aan en zo niet, dan aten ze 's avonds wel weer. Het was eigenlijk nooit dat ze 24 uur of langer niet aten. Eerst maakte ik me er ook veel zorgen over en was gedurende de morgen toch wel een paar keer bezig om ze te proberen te laten eten.
Nogmaals sterkte met Kaya.

[Caro.]

ja hoor, dat mag . motilium is trouwens niet specifiek tegen misselijkheid maar zet de maag wel in gang, het doet dus het wat 'luie' gevoel verdwijnen - je weet maar nooit dat het helpt .

Oké, dank je wel voor de tip Ik ga er even achteraan

[alm@]

Goed zo

[Ri@nne]

Bij ons sloegen de oudjes de laatste maanden ook wel eens een maaltijd over. Meestal 's morgens.
Ik bood het dan rond de middag weer een keertje aan en zo niet, dan aten ze 's avonds wel weer. Het was eigenlijk nooit dat ze 24 uur of langer niet aten. Eerst maakte ik me er ook veel zorgen over en was gedurende de morgen toch wel een paar keer bezig om ze te proberen te laten eten.
Nogmaals sterkte met Kaya.

Dit merk ik de laatste tijd ook aan Bonnie..

Knuf voor Kaya!

[Jacky]

Nu maar hopen dat het zo doorgaat met het eten. Vervelend als je er geen vinger op kan leggen.

[Daisy@]

Wat een tobben. Dan ben je blij met alle beetjes als het goed gaat hé.
Kaya laat mij áltijd denken aan Daisy.... zelfde typetje. (hard voor zichzelf, slechte eter etc)

[thom]

Wat een zorgen toch.

[Tineke]

Wat een getob Caro hopelijk zet het ik eet weer patroon door

[Caro.]

Dank jullie wel

Vandaag gaat het wel weer redelijk met haar, ze heeft de helft van haar eten op, gewoon goede ontlasting en ze kijkt vrij
helder uit d'r ogen.
Moeilijk hoor als het steeds wisselt, het ene moment denk ik 'och het valt best mee' om de volgende dag te denken dat ze
op sterven na dood is.

We wachten het maar af hoe het de komende dagen gaat.

[thom]

Mijn duimen draaien gewoon nog even verder.

[Caro.]

het ene moment denk ik 'och het valt best mee' om de volgende dag te denken dat ze
op sterven na dood is.

maar is dat niet eerder subjectief dan objectief, meer jouw gevoel bedoel ik?

heb ik hier nu ook met sette - oké, ze wordt ouder (is 11) maar nooit dacht ik in termen van afscheid nemen maar vandaag op de hondenschool was ze totaal futloos en dan ga ik ook meteen van hoor .

Weet ik niet, ik denk het niet eigenlijk.
Ze is in 3 weken tijd 3 x ziek geweest in de vorm van erge diarree, die ik zelfs uiteindelijk gestopt heb na 30 uur (dag en nacht dus) met
diarree stoppers. Dat is niet normaal vind ik en niet subjectief.
Ik snap ook dat ze ouder wordt, maar Kaya was altijd nog gek van spelen en dat doet ze haast niet meer, zelfs niet als je haar uitdaagt en
dat ook sinds zo'n 2 á 3 weken.
Tegelijkertijd is ze ook veel slechter gaan eten en kluifjes die pakt ze niet eens meer aan.

Dat zijn allemaal feiten die plotseling en tegelijkertijd zijn ontstaan.
Of ze dan werkelijk 'op sterven na dood' is, dat weet ik niet omdat er (nog) geen diagnose is. Van iets simpels en goed te behandelen,
kan je ook behoorlijk ziek zijn en ik hoop dan op het 'simpele' en 'goed te behandelen' natuurlijk.

Natuurlijk is het mijn gevoel, maar wel op duidelijke plotselinge verslechtering gebaseerd.
Ik denk ook dat je niet anders kan dan op je gevoel afgaan zolang je niet weet wat er aan de hand is (en wellicht daarna ook nog steeds).
Dat het alleen maar oud worden is, daar geloof ik niet zo in, aangezien het dus allemaal vrij plotseling is ontstaan en bij ouderdom
niet hoort dat je dag en nacht aan de diarree bent

Edit: typo

[Caro.]

oepsss, nee, ik bedoel natuurlijk niet dat er niks met haar aan de hand zou zijn, dat is er zeker wel. ik heb het alleen over het 'op sterven na dood', dat is misschien eerder uit (zeer begrijpelijke) angst?

O ja, dat is eerder een uitdrukking. Als ik serieus dacht dat ze op dat moment op sterven na dood was, had ik uiteraard
geen 10 dagen gewacht op een echo
Ik bedoel meer, ze ligt dan maar te liggen, is nergens voor in, gewoon een futloze hond en als ze dan ook echt totaal niets wil
eten dan word ik inderdaad bang dat er iets heel ergs aan de hand is en dan gebruik ik die uitdrukking.
Maar uiteraard als ik dacht dat het echt zo was, had ik niets geschreven en haar allang in m'n auto gezet en naar de dierenarts
gereden. Ik geloof niet dat ze iets dusdanig levensbedreigend mankeert dat ze vandaag of morgen doodvalt, nee zeg maar
ik geloof wel dat er iets niet klopt, hopend op iets wat te genezen is, vrezend voor iets wat dat niet is.

[Brindlecardi]

Wat vervelend weer
Hoop dat het meevalt!!
Beterschap!

[Femmel]

Hoe gaat het nu met haar?

[Caro.]

Hoe gaat het nu met haar?

Lief dat je het vraagt!

Ze heeft geen diarree meer gehad na de Panacur, dus misschien had ze toch wormen of Giardia
maar ze eet nog wel slecht, likt ook steeds aan haar buik en de dierenarts voelde dus een verdikking, dus hebben we besloten
de echo toch door te laten gaan. We gaan er zo heen en ondertussen probeer ik haar aan het drinken te krijgen, want ze moet
een volle blaas hebben en natuurlijk drinkt ze nu helemaal niets
Ze mag niets eten, dus ik kan ook geen vochtig prutje maken of zoiets.

[alm@]

Sterkte zo, ik hoop dat het allemaal meevalt

[thom]

Sterkte.

[Femmel]

Fijn dat in ieder geval de diarree over is. Veel sterkte en succes zometeen!!


Sent from my iPhone using Tapatalk

[Caro.]

We zijn weer terug met een uitslag waar we dus niets mee kunnen, maar wel wat meer weten in ieder geval:

D'r milt zag er niet goed uit. Geen duidelijke grote tumor, maar een onrustig beeld en een soort van 'ronding' eraan wat
ze opgemeten heeft en wat ongeveer zo groot was als dat de dierenarts gevoeld had.
Daarnaast is de wand van de darm verdikt: het hoort ca. 3 mm te zijn bij een grote hond en het was gemiddeld 5 mm.

Tja, wat betekent het? dat is het onduidelijke deel met een paar mogelijkheden:

- in de mild kan een kwaadaardige tumor zitten (naam ervoor heb ik niet onthouden), dan is het verloop dat ze ineens erg ziek wordt omdat de tumor barst.
- de verdikte darmwand kan komen door een darmontsteking, want zou passen bij de diarree, maar die diarree heeft
ze nu een week niet gehad.

- Wat ook kan, is dat beide aangetast zijn door kanker van de witte bloedcellen (of bloedlichaampjes) en daar past het wisselende
beeld bij van dan weer niet lekker, dan gaat het weer, enz. enz.

Ze denkt eerder aan het laatste, maar kan het niet met zekerheid zeggen. Als dit het is, dan zal ze de komende weken steeds minder
worden totdat het echt niet meer gaat en ze ingeslapen wordt.

We konden nog een biopt laten doen van de milt, maar er zit een risico aan van bloeding omdat de milt heel bloedrijk is.
Geen garantie dat het biopt ook daadwerkelijk een uitslag geeft en als er een uitslag uitkomt, dan kunnen we daar ook niets mee,
behalve als je aan chemotherapie zou denken en dat doen we toch niet.
Vanwege het risico voor bloedingen, hebben we besloten geen biopt te laten uitvoeren.

Ze was nu in 10 dagen 1 kilo afgevallen en weegt nu nog 35.7 kilo.

Dus tja, we weten niets zeker, behalve dat het beeld wat ze zag niet op dit moment levensbedreigend is, maar wel een beeld gaf
dat er echt iets aan de hand is.
Ze zei ook qua eten 'geef maar wat ze lekker vindt en wil eten, het maakt allemaal niet zoveel meer uit met d'r nieren'.

We wachten het dus maar af allemaal en hopen dat ze toch nog even mee kan met plezier in d'r leven en als dat er niet meer is,
dan laten we haar inslapen. Over welk tijdsbestek het gaat, is dus niets van te zeggen: het kan ineens heel slecht met haar gaan of
het kan langzaam steeds slechter gaan.

[alm@]

Het is volgens mij wel wat je een beetje verwacht had. Naar altijd met die oudjes. Geniet nog maar van haar zolang het kan

[Caro.]

Het is volgens mij wel wat je een beetje verwacht had. Naar altijd met die oudjes. Geniet nog maar van haar zolang het kan

Ja precies, ik ben ook niet echt overdonderd ofzo. Aan de ene kant opgelucht dat het geen mega tumor is, aan de andere kant
is het gewoon echt aflopend met haar, maar dat wist ik al en haar leeftijd is ook behoorlijk natuurlijk.

Het is klaar met de dierenarts toestanden voor voorlopig en we gaan gewoon samen nog genieten van wat ze kan en laten haar
gaan wanneer ze aangeeft niet meer te kunnen.

Ze was trouwens weer zo ontzettend braaf, geen grommetje of niks, braaf op d'r rug en ik maar 'ooo lekker buikkie kroel'