Uit een zijpad kwam opeens een zwarte labrador reu en die dook op Max.
Gelukkig kon ik die hond meteen bij z'n achterkant grijpen en hem van Max af trekken.
Max heb ik snel vooruitgestuurd (wat hij godzijdank ook deed).
Maar toen stond ik daar met een woeste labrador. Die duidelijk z'n zinnen op Max had gezet. Nergens een baas te bekennen.
Ik heb daar nog even staan worstelen met die hond om te voorkomen dat hij opnieuw op Max af zou stormen, daarbij ben ik zelf 3x flink gebeten.
Uiteindelijk kwam er een man langs die de labrador een flinke trap kon geven en toen koos hij het hazenpad.
Max helemaal nagekeken en die heeft gelukkig geen gaten. Ik wel, maar dat geneest inmiddels prima.
Nu is Max al de hele week de weg kwijt. Wijkt niet van mijn zijde, is gespannen bij vreemde honden en doet soms lelijk (borstelen en groot maken) als er een reu passeert.
Vandaag op de training heel onrustig, veel blaffen en kroop bijna in me toen er een hond uit de andere groep kwam buurten.
Op de training weer even terug maar de basis gegaan. Rust en vertrouwen zijn het belangrijkst.
De trainster zei ook dat Max duidelijk bescherming zoekt bij mij en dat we even terug naar de basis moeten.
Ik had Bo tijdens het incident niet bij me, maar ook zij pikt de spanning op en is onrustig.
Ik schrijf niet heel actief op dit forum maar in mijn omgeving tref ik veel mensen die zeggen: 'had je het de honden zelf maar moeten laten uitzoeken'
Het is fijn om mijn verhaal even kwijt te kunnen bij 'hondenmensen'.
Mocht er iemand een tip hebben om Max te helpen weer te ontspannen dan zou ik daar erg mee geholpen zijn. Nu ga ik gewoon verder als altijd en doe ik bij trainingen een stapje terug omdat hij nu net als toen hij hier kwam alles spannend vindt. Ik laat het wel toe als hij bij mij komt om steun te zoeken maar ik ga hem niet echt actief troosten.
Het manneke ging net zo goed


