Advies om in te laten slapen

[Neeltje]

Heel veel sterkte gewenst.

[renee-uk]

knap dat je voor bluf gekozen hebt con.
haar onnodig lijden besparen, dat is houden van je hond.

heel veel sterkte meissie, want hoe knap je keuze ook was, het maakt je verdriet niks minder

[mariekebrand]

heel veel sterkte

[Shima]

Zo moeilijk om te moeten beslissen voor je beestje ..... Maar ik had het ook zo gedaan, heel veel sterkte gewenst.

[Liesbeth]

Moeilijke beslissing, maar wel genomen uit liefde voor Bluf.
Heel veel sterkte .

[christina]

Vreselijk, heel veel sterkte!

[JYBD]

Een beslissing uit liefde genomen,...
Heel veel sterkte,...
Dag Bluf. goede reis,...

[Omega]

Wat verschrikkelijk en wat is het snel gegaan. Veel sterkte.

[Rataplan]

Wat vreselijk om de beslissing te moeten nemen maar wel het beste voor Bluf Heel veel sterkte............

[blondie]

knap dat je voor bluf gekozen hebt con.
haar onnodig lijden besparen, dat is houden van je hond.

heel veel sterkte meissie, want hoe knap je keuze ook was, het maakt je verdriet niks minder

Enorm zwaar Renée. Het is gewoon nog steeds niet te bevatten. Ook de dierenarts stond perplex. Veel met haar nog doorgesproken, maar na de poging om het hart te beluisteren was het gewoon heel duidelijk. Ik kon geen risico nemen dat ze thuis zou gaan stikken. Ik ben nog steeds kapot. Heb geen rustig afscheid kunnen nemen zoals bij Finn. De tijd om te beseffen dat het onvermijdelijke eraan zat te komen had ik bij Bluf niet. Onwerkelijk gewoon. Het doet pijn. Heel veel pijn. Maar ik weet dat ik niets anders kon doen voor haar.
Gisteren lag er een matras in de kamer waar ik op lag om bij haar te zijn. Nu staat er een bench, waar zij voor had moeten liggen. Het is zo bizar. Ik moet het een plek geven, maar niet te bevatten. Maar bij jou was dat net zo, zo kort achter elkaar je maatjes. Bij Malinois is het ook niet te bevatten.
We gaan door, met een mooie herinnering, maar met een litteken erbij.

[margaretha1]

Vreselijk om zo onverwacht afscheid te moeten nemen van je maatje

Een wijze beslissing, maar dat maakt het verdriet niet minder....veel sterkte....

[Antonetta]

Wat erg, heel veel sterkte.

[Gittje]

Sterkte

[Lieske1977]

Wat onverwacht en wat verdrietig. Heel veel sterkte.

[jores]

Heel veel sterkte

[Annedee]

O wat verdrietig is dit, en zo herkenbaar, ik heb mijn schnauzertje op zo'n zelfde manier verloren. Ik zelf was net iets te laat, het beestje stikte zowat in haar eigen vocht. Dàt heb jij Bluf gelukkig kunnen besparen. Ik heb nog steeds een schuldgevoel na 6 jaar....

Veel sterkte, je hebt een wijs en liefdevol besluit genomen.

[deugenietje]

Heel veel sterkte.

Bluf is nu lekker bij Finn.

[flamme]

Ach jee ik lees het nu pas.
Je mooie Bluf. Wat een waardig en sterk besluit heb je genomen Con.
Ware liefde voor een prachtige meid.
Heel veel sterkte...........

[lunaquinty]

wat erg als het lichaam op is, maar de geest nog verder wil. ik weet zeker dat je de juiste beslissing hebt genomen, je kon ook niet anders om haar verder lijden te besparen. heel erg veel sterkte

[blondie]

O wat verdrietig is dit, en zo herkenbaar, ik heb mijn schnauzertje op zo'n zelfde manier verloren. Ik zelf was net iets te laat, het beestje stikte zowat in haar eigen vocht. Dàt heb jij Bluf gelukkig kunnen besparen. Ik heb nog steeds een schuldgevoel na 6 jaar....

Veel sterkte, je hebt een wijs en liefdevol besluit genomen.

Wat erg Annedee maar wel bedankt voor het opschrijven de da sprak me na het afscheid ook toe dat ik haar de verstikkingsdood bespaard heb, ik heb geluk gehad dat ik aanvoelde dat er wat meer aan de hand was. Vandaag speelde meerdere malen de snelheid waarin ik besloot akkoord te gaan met het advies van de da, en hoe snel we toen dan maar definitief haar lieten gaan. En vandaag wederom gejankt, wederom mezelf moeten overtuigen dat het écht het beste was voor Bluf.

Iedereen trouwens erg bedankt voor de mooie woorden en woorden van steun. Het steunt me.

[Gos]

Ik zie het nu pas, heel veel sterkte...

[katerke]

Heel veel sterkte

[Jacky]

heel veel sterkte.

[blondie]

Vanmorgen was ze moe, ik zag af en toe paniek in de ogen. Bij de dierenarts was ze weer alert en liep ze rond te dansen buiten. De da heeft er zelf wakker van gelegen, de foto's nogmaals bekeken en zichzelf voorgenomen dat als ze zelf de verbetering zou zien dat ze meer plaspillen en bepaalde hartmedicatie zou gaan geven.

Ze leek dus wat beter, maar haar hart was nauwelijks te horen. Op de foto zag ze ook dat er iets raars aan het hart was. Wat vergroot, of toch een tumor. Ze heeft uitgebreid nog verteld waar ze aan dacht. Maar na het luisteren zei ze dat er teveel vocht zat en dat de kans dat ze door verstikking dood zou gaan heel groot was.
Dan moet je de beslissing nemen, en dat heb ik ook gedaan. Het middel is rechtstreeks ingespoten omdat ze anders zou stikken. Het was het hart, normaliter bij die dosering zou de hond direct om moeten vallen, Bluf haar bloed druppelde langzaam. Het duurde lang voor de medicatie bij het hart kwam.
Het is heel hard, het is zo onverwachts maar een verstikkingsdood kan niet. Haar proberen door te laten lopen op deze manier gaat ook niet, ze wil altijd een bal mee! Dan zou ze nog minder lucht hebben.
Ze is in mijn armen overleden, niet in paniek gelukkig het ging toch nog op een rustige manier gewoon in de buitenlucht gelukkig. Jac was erbij en hoewel ik het nog onwerkelijk vind, denk ik wel dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik ben blij dat we nog een paar keer lekker naar strand zijn geweest vorige week..

Mal en iedereen bedankt voor de steun en de woorden. Fennella, jij ook zeker heel veel sterkte jij weet helaas ook hoe machteloos je voelt als je voor die beslissing staat

Het is stil in huis..

Dit herken ik.
Lieve Connie je hebt zo te lezen de enige mogelijke beslissing genomen.

Vreselijk voor je.
Bluf was nog veel te jong om al te gaan.
Maar een andere keuze was er niet

Heel veel sterkte

Wat gaat de tijd toch vreselijk snel.

Jij en Finn blijven in mijn hart, zijn er op een of andere manier ergens wel altijd bij. Vorig jaar zouden we ook in Zeeland zijn, dat is niet gelukt, want ik moest voor jou beslissen dat het niet meer ging meissie.
Dit jaar zijn we wel weer naar Zeeland gegaan, de kleine draak is wat gegroeid.. en geniet net als jij van het vakantiehuis in Zeeland, en ik kan er nu ook weer genieten.

Bluffie meis, Geblufte, wat had ik je nog zo graag bij me willen hebben, maar wat niet is, dat is niet.

We mogen nu Terror Henkie alleen opvoeden, bedankt Meissie! Gelukkig heb je me goede handvatten meegegeven

[Inge]

Tijd gaat zeker snel. Het is alweer 6 jaar geleden dat ik Nika moest laten inslapen en alweer ruim 3 jaar geleden dat ik Marouck moest laten gaan

[ranetje]

De tijd gaat ontzettend snel ja.
Rana is er ook al bijna twee jaar niet meer.

Ik ben blij dat je toch in Zeeland hebt kunnen genieten van je jonge draakje.

[S@ndr@]

sterkte

[kooi]

De eerste verjaardag van de sterfdatum van je hond is het moeilijkst.
Daarna blijf je er wel altijd even bij stilstaan en dan vliegen de jaren inderdaad....
Komende 26 april is het hier 10 jaar geleden dat ik mijn geliefde eerste berner moest laten gaan. In mijn herinnering is ze nog zo dichtbij, dat ik dat nauwelijks kan bevatten.
Ik hoop dat je de echte vrede hebt gevonden met je beslissing van vorig jaar. Verder denk ik dat het onderschrift van Tineke het allemaal zegt!