Wat is hij leuk. Knuffelen kan hij uren. Maar de pubertijd is er ook, de hormonen spelen op.
En het is best wel vreemd. Onze eerste hond hebben wij gekregen toen hij 5 was, gecastreerd en wel, dus eigenlijk hebben wij geen ervaring met hormonen in een hond.
Hij rijd op zijn kussen, best wel erg, normaal is het met een harde stem 'NEE', maar gisteren lukte het niet. Gisteren ook voor het eerst zaadlozing erbij gekregen.
Dan kijk ik wel een beetje vreemd op. Maar goed, hij heeft 2 kussens, in de woonkamer 1, en in mijn kamer (waar hij slaapt) ook 1. Nu heb ik de kussens verwisseld, want een 'vrijpartijtje' met een kussen voor het slapen gaan zie ik niet zitten. Ik wil s nachts niet over een kwakje van mijn hond glijden als ik naar de wc moet.
Maar nu ben ik dit aan het typen, terwijl ik Yeti zie peinzen waarbij hij het lijkt alsof hij zichzelf af vraagt of hij wel zal gaan.
Hoe kan ik dit oplossen? Op de koude grond slapen lijkt mij niet zo tof.
Oh en de buren. 'Nou nog niet gecastreerd?' hoor ik. Yeti moet wel gecastreerd worden hoor! Want met 8 maanden ben ik te laat! Hij blijft voor altijd een geile bok
Daar luister ik niet naar hoor. Als het al gebeurd, zeker als hij uitgegroeid is.
Maar nu ben ik wel een beetje nerveus als er dalijk loopse teefjes in de buurt zijn. Tegelijk heb ik zoiets van 'het komt allemaal goed! Hij staat voor zover een puberhond, aardig goed onder appèl.
Man man man, ik ging er goed voorbereid in. Maar t'is anders als je erin bent.
Ach alles komt wel goed
Toch?

