Advies/meedenken gevraagd. Castratie Tessa

[TessaThomas]

Als eerste, eigenlijk wil ik helemaal niet castreren, maar er zijn een paar dingen waardoor ik toch aan het twijfelen geslagen ben. Vandaar toch een topic. Wat zouden jullie doen in onze situatie en waarom?

Tessa is een lookalike DH van bijna 5 jaar oud, we hebben haar bijna 3 jaar nu. Toen ze kwam was ze angst agressief en viel ze daardoor enorm uit naar elke hond. Met behulp van een GT zijn er nu nog maar een paar honden die haar woest maken en de rest reageert ze niet meer op. Met de GT hebben we toen overlegd en die raadde castratie af, omdat het een terugval kán betekenen in haar gedrag. Tessa is altijd dun, of eigenlijk gewoon slank. Voor de loopsheid valt ze enorm af en wordt ze echt heel mager, daar is niet tegenaan te voeren. Normaal krijgt ze 750 gram KVV per dag (voornamelijk Lotgering, daar doet zij het het beste op). Zodra ze begint af te vallen tot na de schijnzwangerschap kunnen we voeren wat wel willen, maar ze blijft afvallen. Ze heeft een tijd op 2,5 kilo per dag gestaan om te kijken of we ervoor konden zorgen dat ze niet afviel, maar dat hielp niet. Het kwam er gewoon weer uit. Ook na de schijnzwangerschap krijgen we haar niet voller, hoeveel we ook voeren. Vandaar dat ze op 750 gram staat, daar valt ze niet op af en van meer voer gaat ze alleen meer poepen. Ze weegt normaal 26 kilo, maar rond die loopsheid worden het er 22 of 23. Bij een slanke hond betekent dat dus dat we alle ribben gaan zien. Dit is natuurlijk alleen vervelend voor ons, maar niet de hoofdreden.
Eerst werd ze om de 9 maanden loops, maar dat wordt nu steeds sneller, twee loopsheden geleden 7 maanden, vorige keer 6 maanden en nu iets korter dan 6 maanden. Het nadeel daarvan is dat ze steeds een kortere periode weinig last heeft van haar hormonen. 2 tot 3 weken voor de loopsheid merken we verandering tot na de schijnzwangerschap. In de periode gaat ze van hyper, naar een moordlustig monster vlak voor de loopsheid, naar een sloom, maar heel aanhankelijk meisje. Sloom betekent niet mee willen met uitlaten, hele dagen slapen, bijna niet overeind komen als we thuis komen. Ze heeft nergens zin in eigenlijk, behalve thuis voor de kachel liggen.

De periode tussen de loopsheden is ze een fijne hond tegenwoordig, alleen doordat ze 2 of 3 weken van te voren al begint te veranderen tot het einde van de schijnzwangerschap blijft er steeds minder van die periode over. Toch ben ik enorm bang dat ze een onhandelbaar kreng wordt ivm haar niet zo stabiele karakter. Tijdens de loopsheid en schijnzwangerschap valt ze nog maar tegen één bepaalde hond uit, in de periode tussen twee loopsheden zijn dat er iets meer. Nu weet ik dat felle teven er feller van kunnen worden, maar Tessa is fel, maar erg onzeker.

(En nee, ik twijfel niet omdat we er een volle reu bij hebben nu. Hoewel deze loopsheid tijdelijk een hel was, hebben we er zelf voor gekozen om een reu bij een volle teef te zetten en heeft hij er alleen last van in huis. Tessa zit nu tijdelijk bij de oppas, want ze zit nu op het hoogtepunt. Vanaf het moment dat ze de deur uitliep was Tay weer normaal, ookal zit ze maar twee deuren verder)

Ik weet dat het een gewaagd onderwerp is, maar ik ben toch benieuwd naar jullie meningen.

[lieke]

Tja, dat is de reden waarom ik destijds Lyndie heb laten castreren. Niet dat ze moordlustig werd , maar omdat ze zo verschrikkelijk last had van haar loopsheden en dat het elke loopsheid erger werd en langer duurde.
Van een ontzettend vrolijk Fransje veranderde ze in een apathisch, depressief hondje die alleen maar in een hoek zat te treuren. En niet at. Echt helemaal niet meer at. Toen ze drie was, werd het zo erg dat ze nog maar 17kg woog en dat ze de helft van het jaar gewoonweg niet meer bereikbaar was. De maat was voor mij toen vol en omdat Kyra toevallig een gesloten baarmoederontsteking had waar ze met spoed aan geopereerd moest worden, heb ik besloten om Lyndie tegelijkertijd (nou ja, een dag later) te laten helpen.
Nooit spijt van gehad (nou ja, van de vacht wel ), maar ik kreeg vrijwel gelijk mijn vrolijke meisje terug. En bijkomend voordeel is dat ze stabieler van karakter is geworden. Ze was altijd een vrij zenuwachtig, labiel hondje en ze kreeg wat meer 'lef' en schoot niet meer bij het minste of geringste in de stress.

[Lunatic]

Als ik het zo lees heeft ze echt veel last van haar hormonen, de loopsheden komen ook steeds sneller, dus ze voelt zich minder lang fijn. Ik zou in dit geval wel castreren denk ik, de kans dat ze relaxter wordt omdat ze zich lekkerder voelt is best aannemelijk denk ik.

[gonnie]

Ik persoonlijk houdt er ook niet van om mijn honden te laten castreren, maar ze worden nu drie maal per jaar loops, dus elke vier maanden is het prijs, en heel soms is het elke drie maanden.
De tijd dat Tama gezellig is is dus maar heel kort, Tama wordt dik van de loopsheid.
Jarah wordt ook heel mager na de loopsheid of ervoor maar net hoe je het wilt zien, ze worden zo snel weer loops dat je net zo goed kan zeggen dat ze mager wordt voor de loopsheid.

Nou is Tama nogal een haaibaai, vandaar dat ik castreren toch niet aan durf. Nu vindt ze een enkele hond maar niet leuk, ben bang dat ze na castratie geen enkele hond meer leuk vindt.

Ik ken een hond die hebben ze op den duur in moeten laten slapen, omdat ze katten dood ging bijten en honden aan ging vallen na haar castratie, waaronder Nikkie van mij die heeft daardoor een verschoven wervel en is daardoor ook heel erg veranderd.

[kipo]

Als ik het zo lees heeft ze echt veel last van haar hormonen, de loopsheden komen ook steeds sneller, dus ze voelt zich minder lang fijn. Ik zou in dit geval wel castreren denk ik, de kans dat ze relaxter wordt omdat ze zich lekkerder voelt is best aannemelijk denk ik.

Dat denk ik ook en op 5-jarige leeftijd zou ik niet heel bang meer zijn voor al te grote veranderingen. Grote kans dat ze na castratie voortaan altijd zo is als tussen de loopsheden.

[sbientje]

ik denk dat ik ook zou castreren in dit geval ja..

[TessaThomas]

Nooit spijt van gehad (nou ja, van de vacht wel ), maar ik kreeg vrijwel gelijk mijn vrolijke meisje terug. En bijkomend voordeel is dat ze stabieler van karakter is geworden. Ze was altijd een vrij zenuwachtig, labiel hondje en ze kreeg wat meer 'lef' en schoot niet meer bij het minste of geringste in de stress.

Ik weet alleen niet of meer lef een positief iets is bij Tessa. Voor de rest, door zulke verhalen ben ik wel heel erg aan het twijfelen. Dank je!

Als ik het zo lees heeft ze echt veel last van haar hormonen, de loopsheden komen ook steeds sneller, dus ze voelt zich minder lang fijn. Ik zou in dit geval wel castreren denk ik, de kans dat ze relaxter wordt omdat ze zich lekkerder voelt is best aannemelijk denk ik.

Dat denk ik ook en op 5-jarige leeftijd zou ik niet heel bang meer zijn voor al te grote veranderingen. Grote kans dat ze na castratie voortaan altijd zo is als tussen de loopsheden.

Maar ik weet niet hoe stabiel zij al is. Dat niet meer zo extreem uitvallen is nu net een jaar zo. Ik ben gewoon bang dat het een vals kreng wordt, ookal is dat misschien echt een belachelijke angst van mij. Maar aan de andere kant denk ik weer hetzelfde als jullie. Lastig...

[gonnie]

Nooit spijt van gehad (nou ja, van de vacht wel ), maar ik kreeg vrijwel gelijk mijn vrolijke meisje terug. En bijkomend voordeel is dat ze stabieler van karakter is geworden. Ze was altijd een vrij zenuwachtig, labiel hondje en ze kreeg wat meer 'lef' en schoot niet meer bij het minste of geringste in de stress.

Ik weet alleen niet of meer lef een positief iets is bij Tessa. Voor de rest, door zulke verhalen ben ik wel heel erg aan het twijfelen. Dank je!

Als ik het zo lees heeft ze echt veel last van haar hormonen, de loopsheden komen ook steeds sneller, dus ze voelt zich minder lang fijn. Ik zou in dit geval wel castreren denk ik, de kans dat ze relaxter wordt omdat ze zich lekkerder voelt is best aannemelijk denk ik.

Dat denk ik ook en op 5-jarige leeftijd zou ik niet heel bang meer zijn voor al te grote veranderingen. Grote kans dat ze na castratie voortaan altijd zo is als tussen de loopsheden.

Maar ik weet niet hoe stabiel zij al is. Dat niet meer zo extreem uitvallen is nu net een jaar zo. Ik ben gewoon bang dat het een vals kreng wordt, ookal is dat misschien echt een belachelijke angst van mij. Maar aan de andere kant denk ik weer hetzelfde als jullie. Lastig...

Het is gewoon lastig omdat je het niet terug kan draaien als het niet zo uitpakt als je gehoopt had.
Vandaar dat ik het niet aandurf.

[TessaThomas]

Precies Gonnie.

[lieke]

Precies Gonnie.

Ik heb begrepen dat Tessa eigenlijk een angstbijter is. Dus het kán ook heel goed uitpakken. Mijn Lyndie was dus ook een zenuwelijer, alleen beet ze niet (gelukkig ) maar schoot bij het minste geringste in de stress waardoor ze buikschuivend over straat ging als ik een keer mijn stem verhief (en ik kán niet eens hard roepen ). Mensen dachten soms echt dat ik haar 10x per dag in elkaar schopte, zo gedroeg ze zich.
Na de castratie werd ze stukken zelfverzekerder, al is het nooit zoals Kyra geworden.
Maar goed, ik propageer geen castratie, hoor. En als ik die vacht van haar bekijk, heb ik soms nóg spijt.

[gonnie]

Precies Gonnie.

Ik heb begrepen dat Tessa eigenlijk een angstbijter is. Dus het kán ook heel goed uitpakken. Mijn Lyndie was dus ook een zenuwelijer, alleen beet ze niet (gelukkig ) maar schoot bij het minste geringste in de stress waardoor ze buikschuivend over straat ging als ik een keer mijn stem verhief (en ik kán niet eens hard roepen ). Mensen dachten soms echt dat ik haar 10x per dag in elkaar schopte, zo gedroeg ze zich.
Na de castratie werd ze stukken zelfverzekerder, al is het nooit zoals Kyra geworden.
Maar goed, ik propageer geen castratie, hoor. En als ik die vacht van haar bekijk, heb ik soms nóg spijt.

Ja, het kan goed uitpakken, maar dat is het hem nou net als het niet goed uitpakt ben je verder van huis.

Vandaar dat ik het ook niet aan durf, nu kan Tama nog lekker los maar als ze tegen elke hond lelijk gaat doen moet ik haar altijd aan de lijn houden en daar heb ik echt geen zin in.

[TessaThomas]

Precies Gonnie.

Ik heb begrepen dat Tessa eigenlijk een angstbijter is. Dus het kán ook heel goed uitpakken. Mijn Lyndie was dus ook een zenuwelijer, alleen beet ze niet (gelukkig ) maar schoot bij het minste geringste in de stress waardoor ze buikschuivend over straat ging als ik een keer mijn stem verhief (en ik kán niet eens hard roepen ). Mensen dachten soms echt dat ik haar 10x per dag in elkaar schopte, zo gedroeg ze zich.
Na de castratie werd ze stukken zelfverzekerder, al is het nooit zoals Kyra geworden.
Maar goed, ik propageer geen castratie, hoor. En als ik die vacht van haar bekijk, heb ik soms nóg spijt.

Tessa bijt ook niet, ja mij twee keer, 100% mijn eigen fout. Maar inderdaad ook buikschuivend over de grond als ik een keer wat bozer doe tegen iemand. Ik neig toch steeds meer om het toch maar te doen. Los kan ze toch al niet met andere honden en in het bos wandelen vindt ze ook nu niet leuk.

[sjm]

Sally en Isa zijn beide gesteriliseerd.

Bij beide geen gedragsverandering. Sally is altijd al een bijzonder hondje geweest, vertrouwt geen vreemden, is angstig/zenuwachtig dan, kán een angstbijtertje zijn. (naar ons toe is ze rustig en lief, maar echt alleen naar vreemden te onzeker). Dit was voor de sterilisatie zo en nu nog steeds. Bij Isa heb ik helemaal niets gemerkt. Nog altijd dezelfde stabiele, sociale, lieve, arrogante hond

Ik zou wel kiezen voor castratie, omdat ze hier zo'n last van heeft..

[Chihuahua-paws]

No brainer. Eruit met die handel.

[Lysette]

Ziva is veel stabieler geworden en helemaal niet feller. Sterker nog, ze gromt en ontwijkt nu veel meer. Ze zit veel lekkerder in haar vel. Ben nog iedere dag blij dat we het hebben laten doen.

[duitse herder]

Ziva is veel stabieler geworden en helemaal niet feller. Sterker nog, ze gromt en ontwijkt nu veel meer. Ze zit veel lekkerder in haar vel. Ben nog iedere dag blij dat we het hebben laten doen.

Hier hetzelfde verhaal. Ze is nu stabiel, al dacht ik dat ze toen ook al stabiel was. Niet dus, ze had veel meer pieken dan dat ze nu heeft. Toen kon ze nog wel eens een passerende hond aanvallen (nouja 2x gebeurd en allebei de keren een spaniel). Sinds castratie heeft ze dat totaal niet meer, ze is veel beter met andere honden dan dat ze ooit was. Noah was 3 jaar toen ze gecastreerd werd.
Ik had Tessa denk ik al veel eerder gedaan

[lieke]

Ik heb al eerder (collie)teven laten castreren. Op Lyndie na, is er bij één andere teef een positieve karakterverandering opgetreden. Die was ook een tikje labiel en werd stabieler. Durfde bijvoorbeeld eindelijk vervelende puberreuen af te snauwen, iets wat ze daarvoor absoluut niet durfde.
De andere teven waren al heel stabiel en bleven hetzelfde.
Maar goed, ik heb natuurlijk makkelijk praten. Ik heb een heel makkelijk ras.

[gonnie]

Ik ben gewoon bang dat het een vals kreng wordt, ookal is dat misschien echt een belachelijke angst van mij.

zeker weten maar ja, dat is natuurlijk wat je hier oppikt, vooral van mensen die zelf géén teef hebben, laat staan een gecastreerde.

Nou, ik heb het niet hier opgepikt. Ik heb het meegemaakt met de teef die Nikkie gebeten heeft.
En een aantal dierenartsen hebben het me ook verteld.

[malinois]

Dusty is met iets jonger dan anderhalf jaar gecastreerd, moest helaas om medische redenen...
Ze was een herplaatser met, toen al, een behoorlijk verleden, een behoorlijk angstig hondje vooral voor mannen. Dat loste ze op door de aanval is de beste verdediging te kiezen, maar alleen als ze dusdanig in het nauw werd gedreven dat ze de keus had om uit te vallen of weg te lopen. Dat laatste deed ze dus nooit...
Qua gedrag is ze weinig veranderd na haar castratie, niet beter en niet slechter. Haar vacht daarentegen was een ramp, maar nu was ze wel een kruising kees dus dat is een vrij lange vacht. En ze is incontinent geworden en werd dik van lucht...
Maar goed je moet iets. Om de 6 maanden loops vind ik niks raars, Xena is nooit anders geweest daar kon en kun je nog steeds de klok op gelijk zetten maar als je zelf dus het idee hebt dat het steeds vroeger komt en ze er echt heel veel last van krijgt zou ik het misschien overwegen... bij een teef dan nog wat eerder dan bij een reu.

[renee-uk]

ik heb eigenlijk niet zoveel karakterverschil meegemaakt bij mijn gecastreerde teven: de takketeven bleven takketeven en de prettiger in de omgang teven bleven prettig in de omgang.
gina en cerva zijn de enige die op latere leeftijd wat incontinent werden en gina kreeg een plofvacht en werd inderdaad dik van de lucht, maar dat is bij de rest van mijn gecastreerde teven allemaal niet gebeurd.

ik denk dat ik het zou laten doen bij tessa, wie weet helpt het haar juist de goede kant heen als ze van de hormoonschommelingen af is.

[Caro]

Toevallig heb ik ook lang zitten twijfelen om mijn teefje van 7,5 toch nog te laten castreren en a.s. woensdag gaat het gebeuren. Bij haar gaat het niet om gedragsproblemen maar de laatste twee keer kwamen haar loopsheden al na 5 maanden en allebei die loopsheden duurden 5 weken. Dus echt 5 weken bloedverlies. Shep leek er zelf weinig last van te hebben maar ik vond het niet echt normaal. De laatste keer heb ik een echo laten maken omdat ik bang was voor een bmo omdat er vocht uit bleef komen. Dat had ze gelukkig niet maar de dierenarts zei toen wel dat ze een erg grote kans op bmo maakt omdat haar loopsheden niet meer normaal verlopen. Ook de schijnzwangerschap wordt steeds erger, vorige week heeft ze mijn halve zeil eruit gegraven.
Ik ben niet voor sterilisatie, dat is duidelijk anders had ik ook niet gewacht tot ze zo oud is en zelfs nu twijfel ik nog terwijl de afspraak al staat. Ze is nu fit en vrolijk en ik zou het mezelf nooit kwalijk nemen als het mis gaat met narcose of operatie terwijl ze anders misschien wel hartstikke oud was geworden maar als ik dan weer helder probeer te denken, dan denk ik beter een gezonde hond laten castreren dan eentje die al een bmo heeft.
Ik ga overigens wel voor de laparoscopische methode, waarbij ze alleen de eierstokken verwijderen en ze slechts 2 of 3 kleine sneetjes zal hebben. Tenzij de da tijdens de kijkoperatie afwijkingen aan de baarmoeder ziet, dan moet alsnog alles er via een gewone operatie uit.
De keuze blijft altijd lastig. Met gedragsveranderingen na castratie heb ik geen ervaring, dit is het eerst teefje wat ik laat castreren. Er zit totaal geen agressie in haar. Ze ontwijkt wel alle andere honden maar daar vindt ze gewoon niets aan, speelt liever met mij en de bal.
Shep eet trouwens ook niet tijdens haar schijnzwangerschap maar ik vind haar altijd iets te zwaar, dus dan is dat geen probleem. Maar ik denk dat als ik jou was, ik ook voor castratie zou gaan maar dan toch via laparoscopie.

[Caro]

ik heb eigenlijk niet zoveel karakterverschil meegemaakt bij mijn gecastreerde teven: de takketeven bleven takketeven en de prettiger in de omgang teven bleven prettig in de omgang.
gina en cerva zijn de enige die op latere leeftijd wat incontinent werden en gina kreeg een plofvacht en werd inderdaad dik van de lucht, maar dat is bij de rest van mijn gecastreerde teven allemaal niet gebeurd.

ik denk dat ik het zou laten doen bij tessa, wie weet helpt het haar juist de goede kant heen als ze van de hormoonschommelingen af is.

Daar ben ik dus bij Shep wel een beetje bang voor, voor dat aankomen. Ze weegt nu vaak al een paar kilo teveel terwijl ze minder eten krijgt dan ze volgens de verpakking zou mogen voor haar gewicht. Moet ik haar na de castratie dan nog veel minder eten gaan geven? Dan blijft er zo weinig over. Geeft jij Gina minder eten of geef je haar speciaal dieetvoer?
Incontinentie ben ik ook wel wat bang voor, weet niet hoe vaak dat voorkomt.

[laeken]

Het is gewoon heel erg dubbel en net wat je belangrijk vindt. Ik heb een incontinente herderteef gehad door castratie. Dat is lastig. Ook kon ze niks meer eten want ze werd net als de hond van Fenella dik van lucht. Ook werd ze zeer teef-agressief en ook naar castratenreuen werd ze intolerant. Verder bleef het wel een leuke hond. Met een gebruiksaanwijzing door castratie.

Het zal dus een afweging worden en een beetje geluk erbij.

Laat je niet wijsmaken dat het geen gevolgen zal hebben. Dat kan niemand je garanderen en op termijn zal je hond er altijd door veranderen. Immers, ze is nu wat ze is en ze zal sowieso een andere hond worden. Dat dat positief of negatief zal zijn kan niemand je op voorhand garanderen. Mijn hond werd op lange termijn dus negatief beinvloed door castratie. Bij die hond was het nergens voor nodig en is het puur en alleen gedaan omdat de mensen om mij heen zeiden dat het niks uit zou maken en vooral makkelijk was. Mijn hond werd er enorm moeilijk van. Heeft daarna ook mensen gebeten en deed dat soort dingen voor castratie (is met 2,5 of 3 jaar gecastreerd) nooit. Speelde met honden en heeft dat daarna alleen nog met reuen gedaan. Ze kreeg nijd over eten, nijd over stokken ed en werd dus gewoon een sjaggerijn.

Mijn huidige teefje is recent gecastreerd. Ik merk dat ze niks liever meer wil dan eten. Dat ervaar ik als een nadeel. Toen ik haar net had en ze net gecastreerd was was ze zelfs kieskeurig met eten en at ze geen brokjes en al helemaal geen brood. Nu eet ze alles, liefst de hele dag en ze eet zelfs hout. Dat ervaar ik dus weer als een enorm nadeel. Ze eet nu ook poep. De eerste weken at ze niet eens hondenbrokken. Nu eet ze die tot ze explodeert Ze is wel heel vriendelijk en dat zal ze ook wel blijven. Ze kan grommen naar andere honden maar is boterzacht en zonder kwaad. Dus de basis is zo duidelijk dat ik daar geen toestanden verwacht.

Ik denk dat niemand je een goed advies kan geven. Je teef heeft nu grote issues en wie weet wordt ze er beter op? Wie weet wordt ze een enorm secreet dat straks baknijd, speelgoednijd en bijtneigingen krijgt. Alles kan al zeggen veel mensen dat dat onzin is. Ik denk dat het geen onzin is.

Ik ervaar intacte honden als veel prettiger. Zowel naar mens als naar mijn honden. Ik kom liever geen gecastreerde reuen tegen want mijn teefje wil er niks mee en ik merk dat ze onaardig zijn soms. Idem voor gecastreerde teven.

Ik heb geen zin in die domme discussies die hierop volgen en ik heb mijn eigen ervaringen beschreven en daar laat ik het ook bij. Mensen die niks aan hun hond zien of merken hebben hun hond dus gewoon om niks gecastreerd blijkbaar. Dat vind ik geen reden en weggegooid geld. Ik merk tot nu toe altijd wat aan mijn honden en zal nooit meer zomaar een hond castreren. Jij doet het niet zomaar en je moet het zelf afwegen.

[renee-uk]

ik heb eigenlijk niet zoveel karakterverschil meegemaakt bij mijn gecastreerde teven: de takketeven bleven takketeven en de prettiger in de omgang teven bleven prettig in de omgang.
gina en cerva zijn de enige die op latere leeftijd wat incontinent werden en gina kreeg een plofvacht en werd inderdaad dik van de lucht, maar dat is bij de rest van mijn gecastreerde teven allemaal niet gebeurd.

ik denk dat ik het zou laten doen bij tessa, wie weet helpt het haar juist de goede kant heen als ze van de hormoonschommelingen af is.

Daar ben ik dus bij Shep wel een beetje bang voor, voor dat aankomen. Ze weegt nu vaak al een paar kilo teveel terwijl ze minder eten krijgt dan ze volgens de verpakking zou mogen voor haar gewicht. Moet ik haar na de castratie dan nog veel minder eten gaan geven? Dan blijft er zo weinig over. Geeft jij Gina minder eten of geef je haar speciaal dieetvoer?
Incontinentie ben ik ook wel wat bang voor, weet niet hoe vaak dat voorkomt.

ik heb gina overgezet op versvoer indertijd, die kon nog maar zo weinig brokken eten dat ze de hele dag rammelde van de honger en meer kon echt niet omdat ze dan meteen dikker werd.
met vers kon ze in elk geval genoeg eten om niet meer de hele dag honger te hebben, al was ze in haar laatste jaren wel wat dikker dan ik mijn honden graag zie.
ze kreeg propalin vanwege de incontinentie en na even wat gepuzzel om de juiste dosering te vinden reageerde ze daar prima op.
ik weet niet hoe vaak het voorkomt die incontinentie, heb aardig wat teven gehad en een deel daarvan was gecastreerd maar alleen gina en cerva waren op latere leeftijd wat incontinent.

[Sanne!!]

laeken, wie zegt dat jou teef door castratie incontinent is geworden?
misschien was ze het ook wel geworden als ze niet gesteriliseerd was...

[laeken]

laeken, wie zegt dat jou teef door castratie incontinent is geworden?
misschien was ze het ook wel geworden als ze niet gesteriliseerd was...

Ik zeg dat omdat vrouwelijke hormonen toedienen de incontinentie meteen stopte. Dat heeft mijn dierenarts toen bekeken. Ook zei hij dat het haast wel om die reden moest zijn omdat hij zat gevallen kreeg van gecastreerde teven die incontinent werden. Daarnaast wordt domweg ik meen 10% van de teven incontinent door castratie want dat las ik in een wetenschappelijk onderzoek. Ik ken geen intacte incontinente honden zelf. Wel heel veel gecastreerde teven die dat worden en dan helpt een hormoonpilletje meestal tijdelijk wel wat

De sluitspier van de vrouw wordt deels aangestuurd door vrouwelijke hormonen. De Tena Lady is meestal ook voor NA de overgang. Dat zegt genoeg denk ik want je duwt je hond direct en NU de overgang in

[laeken]

Die dierenarts is overigens niet voor zomaar castreren van honden. Daarom heeft hij onze reu ook gesteriliseerd. Hond intact, alleen onvruchtbaar, veel beter

[semmyboy]

Ik ben normaal ook niet van castreren, maar in dit geval zoals jij het beschrijft zou ik het wel doen.
Ze heeft er zo'n last van, en dat extreme afvallen lijkt mij niet gezond meer.

[laeken]

Ik zou me over afvallen geen zorgen maken. Meer om gedrag. Afvallen kan bij een hond helemaal niet veel kwaad. Gedrag kan zich wel wortelen en als een hond elke loopsheid naar gedrag toont kan dat natuurlijk op termijn inslijten.

[Sanne!!]

oké bedankt voor je antwoord!