De eerste was een tekkeltje van een goede kleine fokker. Ik had de ballen verstand van tekkels, vond ze alleen maar leuk. De fokster vroeg wat ik wilde van een hond en ik vroeg of zij wist welk pupje dan bij mij zou passen. Ze heeft toen alle gruwelen verteld die je mee kunt maken met een tekkel als je pech hebt. Ze zei dat 'Miesje' uit haar nest voor mij geschikt zou zijn en dat ik er nog maar een paar dagen over moest nadenken, dan deed zij dat ook. Afijn, om een lang verhaal niet nog langer te maken: ik heb aan Miesje 14 jaar lang een geweldige hond gehad
Toen zij was gestorven wilde ik zo snel mogelijk weer een tekkel. Heb toen een fokker gemaild omdat die zulke mooie foto's op haar website had staan, verder kende ik haar helemaal niet. Toevallig wilde ze 1 van haar teefjes herplaatsen wegens stress in de groep. Ik ben daar eerst gaan kijken, zag het teefje en had daar verder geen bijzondere gevoelens bij maar ik wilde gewoon weer een hond. Een week later heb ik haar opgehaald en nu ben ik al 7 jaar stikgelukkig met mijn Eebiebeebie
Ik wou maar zeggen: er zijn ook mensen die de keus met een gerust hart aan een verstandige fokker overlaten
En wat een mooie uitspraak van Tara: een goede hond heeft geen kleur










