Moderator: moderatorteam
. 
. Kenzo is inderdaad een hij van bijna 11 alweer (de voskleurige hond in mijn onderschrift)mmartinn schreef:Heel veel sterkte vandaag ( en morgen en overmorgen etcetc)
Doe maar lekker rustig aan met haar. En kenzo ( hij?)
Ik wist wel wat van een dilatatie/torsie, maar ik denk dat je je pas echt beseft als je het meemaakt. Ik lees natuurlijk ook de afschuwelijke verhalen hier op het forum, maar ik stond erbij en keek er naar. Ik heb zelfs nog eerst hier een berichtje geplaatst, omdat ik geen "verschijnselen" zag. En nu weet ik dat het veel voorkomt dat er eigenlijk vaak geen symptomen zijn. Ik ben echt blij dat ik net thuis was. Mijn moeder was wel hier, maar omdat Amy ontzettend druk is, weet ik zeker dat mijn moeder gedacht zou hebben dat ze weer een hyper bui had (wat ik ook eerst dacht).Zamunda schreef:Oef, wat een zorgen! Maagtorsie is ook zo'n eng iets, brrrr. En dan heb je er nu zelfs twee in de lappenmand, flinke stress en zorgen
Logisch dat de honden bekaf zijn, dat ben jij waarschijnlijk ook wel zeker?
Fijn dat ze goed de nacht doorgekomen zijn, hopelijk blijven ze zich beide goed herstellen nu
Hopelijk knappen ze allebei gauw weer op! Ok!Demi schreef:Kenzo is inderdaad een hij van bijna 11 alweer (de voskleurige hond in mijn onderschrift)mmartinn schreef:Heel veel sterkte vandaag ( en morgen en overmorgen etcetc)
Doe maar lekker rustig aan met haar. En kenzo ( hij?)
Sorry zie nu pas je vraag, maar hieronder staat hoe het nu is. Ze heeft buiten wel haar grote bek weer terug. Ze loopt even tijdelijk zonder muilkorf ivm het eventuele braken en alsof ze het weet dat er niks om haar bek zit ging ze weer vreselijk tekeerrenee-uk schreef:hoe is het nu met ze allison?
Kenzo was ook nijdig, maar dat is hij altijd als er een andere reu te dicht in de buurt komt. duitse herder schreef:Gelukkig was je er op tijd bij! Het blijft doodeng. Nanni (mijn vorige hond) heeft er eentje gehad, zelfde als jouw Amy niet volledig gekanteld. Daarna nooit meer terug gekomen, ze heeft daarna 4,5 jaar nog geleefd.
Toch blijft bij mij de angst altijd aanwezig, zo erg dat ik eigenlijk Noah niet alleen durf te laten. Maar goed in 20 min alleen thuis blijven kan het ook raak zijn natuurlijk.
Ik hoop het ook. Ik vind het al vervelend om eten te geven. Met name Amy heeft binnen 1 seconde haar bak leeg en dat is nu zeker niet goed. Dus ik doe er nu een omgekeerde schaal in zodat ze niet kan schrokken. Maar inderdaad echt vreselijk geschrokken van de snelheidgrover schreef:Zelfde als wat Ollie had toentertijd dus. En de schrik komt idd pas achteraf. Gelukkig was je er goed op tijd bij
Aardig zijn doet geen pijn en het kost geen cent, alleen wat moeite
Demi schreef:Springt net een van de 2 van bed af en braakt. Ik ging er vanuit dat het Amy was, maar nu begint Ken ook te braken
Echt; WAAROM!!
Zo ontzettend herkenbaar ook. Ol heeft toen van de DA een paar blikken van dat recoveryvoer meegekregen, weet echt niet meer hoe het heet.. Heb toen een paar dagen echt minibeetjes gegeven, 5/6 keer op een dag, om maar te zorgen dat ie niet zou gaan schrokken. Ol is heel snel weer hersteld, 2 dagen later was ie écht z'n eigen zelfje alweer. Maargoed, hij was ook 6 maanden ofzo op dat moment..Demi schreef:Ik hoop het ook. Ik vind het al vervelend om eten te geven. Met name Amy heeft binnen 1 seconde haar bak leeg en dat is nu zeker niet goed. Dus ik doe er nu een omgekeerde schaal in zodat ze niet kan schrokken. Maar inderdaad echt vreselijk geschrokken van de snelheid
). Ik was veel te bang dat het er weer uit zou komen als ik (te)veel ineens zou geven haha.
Maar kan het dan niet zo zijn dat als de maag vast gezet is en er is wel dilatatie dat door de dilatatie de maag alsnog losgetrokken wordt?Ischa schreef:Hoi iedereen,
Als een maag (goed) vastgezet is kan deze niet meer draaien (torderen). Hij kan nog wel dilateren (uitzetten). Het grote voordeel is dat de bloedvaten naar de maag/milt dan niet afgekneld worden en dat de maagwand en/of milt dan niet kan afsterven. Een maagdilatatie is niet direkt levensbedreigend, een maagtorsie wel. (zie ook maagkanteling bij de hond).
Met vriendelijke groet,
Ischa Swartz
Dierenarts bij Caressa Dierenziekenhuizen
Giardia is het denk ik niet, ze hebben hier nog niet zolang geleden allemaal giardia gehad en dat zag er heel anders uit. En er was toen geen gasophoping in de maag.teckeltoos schreef:Iis er ook getest op giardia ?
Naar poep ruikend braaksel, stinkende diarree en een "velletje" om de poep lijkt er nogal op.
Dat geeft dan naast de beginnende kanteling ook nog extra pijn in de buik
Ik heb het nog nooit meegemaakt. Als je de maag goed vastzet kan deze mijns inziens niet meer loskomen.Maar kan het dan niet zo zijn dat als de maag vast gezet is en er is wel dilatatie dat door de dilatatie de maag alsnog losgetrokken wordt?
Ik krijg de sonde er bijna altijd in, ook al is deze gedraaid. Dus het feit dat je de sonde erin krijgt betekent niet dat de maag niet gedraaid is.Amy had hier thuis duidelijk binnen 2 minuten een hele dikke buik en bij de dierenarts was op de foto te zien dat er al een stuk gedraaid was, maar nog niet zover dat ze er niet met een sonde in kon gelukkig.
Ze zijn rustig. Vandaag voorzichtig weer om de zoveel tijd een hond thuis laten brengen en met Cu is dat altijd afwachten hoe hij reageert op de rest. Hij is nog geen jaar en wil natuurlijk spelen alleen dat mag even niet. Maar hij heeft zich keurig gedragen, dus hij kan het welMieke-Bo schreef:Hoe is het nu met de patiëntjes?
Heb je een idee waardoor ze er eentje heeft gehad? Ik weet dat Nanni op dat moment aan prednison zat vanwege allergie. Ze dronk heel veel water en kreeg brokken met blikvoer. Waarschijnlijk door het vele water is haar maag gaan kantelen.Demi schreef:duitse herder schreef:Gelukkig was je er op tijd bij! Het blijft doodeng. Nanni (mijn vorige hond) heeft er eentje gehad, zelfde als jouw Amy niet volledig gekanteld. Daarna nooit meer terug gekomen, ze heeft daarna 4,5 jaar nog geleefd.
Toch blijft bij mij de angst altijd aanwezig, zo erg dat ik eigenlijk Noah niet alleen durf te laten. Maar goed in 20 min alleen thuis blijven kan het ook raak zijn natuurlijk.
Ja inderdaad, nou je het zegt ik weet dat nog met Nanni. Ja die angst he, ik weet het. Ik moet het "los" laten, maar zit er nu met haviksogen bovenop. Dus ik kan mij heel goed voorstellen dat je Noah liever niet alleen laat, dat heb ik nu dus ook.
Ik heb door de stress gewoon spierpijn over mijn hele lichaam en dat heb ik nog nooit gehad, echt achteraf pas echt goed geschrokken
. duitse herder schreef:Heb je een idee waardoor ze er eentje heeft gehad? Ik weet dat Nanni op dat moment aan prednison zat vanwege allergie. Ze dronk heel veel water en kreeg brokken met blikvoer. Waarschijnlijk door het vele water is haar maag gaan kantelen.Demi schreef:duitse herder schreef:Gelukkig was je er op tijd bij! Het blijft doodeng. Nanni (mijn vorige hond) heeft er eentje gehad, zelfde als jouw Amy niet volledig gekanteld. Daarna nooit meer terug gekomen, ze heeft daarna 4,5 jaar nog geleefd.
Toch blijft bij mij de angst altijd aanwezig, zo erg dat ik eigenlijk Noah niet alleen durf te laten. Maar goed in 20 min alleen thuis blijven kan het ook raak zijn natuurlijk.
Ja inderdaad, nou je het zegt ik weet dat nog met Nanni. Ja die angst he, ik weet het. Ik moet het "los" laten, maar zit er nu met haviksogen bovenop. Dus ik kan mij heel goed voorstellen dat je Noah liever niet alleen laat, dat heb ik nu dus ook.
Ik heb door de stress gewoon spierpijn over mijn hele lichaam en dat heb ik nog nooit gehad, echt achteraf pas echt goed geschrokken
