Nu was er één teefje dat sinds zaterdag weer terug is bij de fokster, omdat degenen die haar gekocht hadden geen tijd en/of geen zin meer hadden in de hond. Eigenlijk hadden ze haar naar het asiel willen brengen, maar daar moesten ze dan betalen en dat wilden ze niet
Ze werd afgeleverd aan een slipketting met spikes, zo'n gemeen ding. Het arme meisje wilde de eerste paar uur niet onder de eettafel vandaan komen, daarvan ook een video gezien. Gelukkig is ze nu wat vrijer, hoewel ze nog wel schrikachtig en onderdanig is. Ze laat zich snel door de anderen aan de kant drukken.
Maar vanaf het moment dat ik me aan tafel zette, kwam ze meteen naar me toe en is me als een schaduw blijven volgen. De anderen begonnen al te grappen dat ze een nieuw baasje heeft uitgezocht. De komende maand blijft ze echter in ieder geval nog bij de fokster, zodat ze bij kan komen, kan wennen aan de honden om haar heen en er kan dan ook gekeken worden of er überhaupt aan basistraining gedaan is met haar.
Nu zit ik de laatste tijd er wel aan te denken of we er een tweede hond bij zouden kunnen nemen. Mijn vriend lijkt er niet tegen te zijn. Duke is nu ruim een jaar en dit teefje is 9 maanden. Toevallig heb ik een deel van de bevalling meegemaakt van het nest waar zij uit komt. Dat maakt haar nog een beetje extra speciaal voor mij. Gelukkig heb ik nog een maand de tijd om erover na te denken, maar het is zo'n schat en ik zou haar zo graag een goed leven willen bieden na de schijnbaar onrustige start die zij heeft gehad.
Ik voorzie redelijk wat slapeloze nachten in de nabije toekomst











