Wie werd er een lesje geleerd?

[ranetje]

Behalve die van alm@ natuurlijk, dat was natuurlijk een verschrikkelijk ontaarde actie .

Ik was het zat en ik was boos. Ik ben helaas ook maar een mens

Wel erg dat het hem dan (hoe herkenbaar ) geen barst kan schelen

Het was bij reina toen ze nog jong was rafje kan ik rustig de volgende dag weer oppikken denk ik, die amuseert zich wel

Ik ben ooit een teckel een flink deel van de dag kwijt geweest.
Toen ik even weg was geweest (kon niet de hele dag blijven wachten) was hij kennelijk net aan komen lopen en zat te wachten bij zijn handdoek.
De blik in zijn ogen .................... had je niet even kunnen wachten? Ik heb honger

[yodi]

Heel herkenbaar, de een of andere grapjas had gezegd dat je je even moet verstoppen als ze niet komen, dus zo gezegd zo gedaan, ik achter een betonnen bak gekropen, oh jeeee die arme Nelle was in doodsangst haar ogen plopten bijna uit haar koppie, zo vreselijk zielig dat doe ik dus nooooooooit weer.

[Machie]

Ik heb het eens bij Luca gedaan. Totaaaal zinloos. Hij kijkt, keert om en vloog zo het bos weer in

[Caro.]

Ik heb het eens bij Luca gedaan. Totaaaal zinloos. Hij kijkt, keert om en vloog zo het bos weer in

Hahaha ooooo wat erg

[Caro.]

Ik heb dat bij Rosca ook een keer gedaan; die heeft verlatingsangst dus die kwam ook gelijk in paniek achter de auto aanrennen.

Bij Duende hoef ik dat niet te proberen. Als die niet wil komen is dat niet uit ongehoorzaamheid maar omdat hij mijn bestaan botweg is vergeten en niets meer hoort en ziet.

Laatst kwam ik bij de parkeerplaats een vrouw tegen die al een half uur zat te wachten tot haar hond eens in de auto zou springen. Ze had alles al geprobeerd; lokken met koekjes, geduldig wachten, andere honden in de auto laten springen en wegrijden... maar die hond vertikte het echt om te komen. Uiteindelijk heeft het anderhalf geduurd voordat het kreng eindelijk de auto insprong.

Dat zou dus echt niets voor mij zijn.

Hier vlakbij in het uitlaat gebiedje (dus niet de polder) hebben we ook water en een vrouw met 2 jachthonden die het water in waren gegaan achter de eenden aan, kon dus echt zo'n 2 uur wachten op haar honden. Ik denk dat ik vuur gespuwd had tegen die tijd!

En in de polder kom ik regelmatig een vrouw tegen met een klein hondje die de weilanden intrekt en die dus echt niet meer terugkomt het eerste uur of wellicht langer. Ik zie haar dan staan wachten op de heenweg terwijl haar hond in het weiland is en als ik weer terug rij dan staat ze er nog

Ik was het dus al zat met het niet in de auto komen nadat ik 2 keer had geroepen en volledig was genegeerd (en tijdens de wandeling 2 keer 'o even om me heen kijken waarom ik moet komen hoor' en het jong net voor een wielrenner weg kon plukken). Dat is voor mij al de druppel

[Ariane]

Ik heb dat met Reina in haar jonge jaren ook gedaan in een gebied waar dat kon. In de paniekstand kon ze mooi een dikke kilometer achter de auto aan sjezen bij teckelmansje hoef ik dat dan weer niet te doen, die kijkt niet eens om. Boejuh. Dat is dan gewoon maar de tijd uitzitten tot meneer het belieft te komen eerst kon ik een van de herders nog wel motiveren hem te gaan halen maar die kijken mij nu ook aan zo van: tis jouw tekkel dus je zoekt het maar uit en gelijk hebben ze

Ik zeg maar zo, ik zeg maar niks

[Caro.]

Ik heb het niet alleen al eens bij mijn hond gedaan maar ook bij mijn beide dochters. Werkte uitstekend. Enige probleem was toen ik het bij mijn jongste dochter deed. Zat de oudste hard te huilen op de achterbank dat we haar zusje achterlieten.
Ach, in alledrie de gevallen was het eens en nooit meer

O god haha *help* heb je dat er ook nog bij

[Caro.]

Bij die vrouw was het echt ongehoorzaamheid/een machtsstrijd. Die hond had verder niks interessanters te doen, en was ook niet bang of zo. Hij had gewoon geen zin om weer naar huis te gaan en bleef in een cirkel van 20 meter om de auto heen een beetje snuffelen en rondhopsen. Sindsdien lijnt ze hem zeer op tijd voordat de wandeling eindigt alvast aan.

Ik zou 'm dus echt gaan hálen en dan hálen met een streepje erop voor alle duidelijkheid
en ik weet zomaar dat die hond dan niet weg gaat rennen.

Een tijdje geleden zat ik verwikkeld met mijn twee aangelijnde honden in een loslopende Labrador die om hun heen bleef springen.
Eigenaresse 'koooom maar bij vrouwtje' tuter-de-tuut 'koekje, koooom maar lieffie'.
Afijn, nadat ik had geprobeerd door te lopen, maar de lab gewoon volgde, nadat ik vrij baan aan Kaya had gegeven 'm even op z'n plek
te zetten, had ik nog steeds een rennende Lab om me heen.
Ik heb mevrouw mijn twee honden gegeven, ze schrok zich wezenloos haha, en van Lab geëist dat hij HIER kwam en wel METEEN!
Lab kwam meteen, Lab ging ook nog zitten op mijn commando en liet zich keurig aanlijnen.

Nee, ik geloof dat er op een bepaald moment een toon in mijn stem ligt die dit soort zaken dus echt niet pikt.
Puch kan ook een gallie zijn hoor, daar niet van, maar schijt aan me hebben dat is één van die dingen die ik echt niet pik. Je mag best
eens klieren en hoeft geen robot te zijn, maar draai niet je kont naar me toe als ik het tegen je heb

Bij een jagende hond ligt dat meestal toch anders. Dan is het niet zo zeer ongehoorzaamheid maar meer overmand zijn door jachtpassie en als ze dan eenmaal vol adrenaline zijn ze onbereikbaar. Ik probeer dat zoveel mogelijk te voorkomen maar heel af en toe gaat het zelfs in het wildarme park waar ze op bepaalde stukken los mogen lopen mis. Zo heb een tijd geleden dus 2 uur op Duende mogen wachten terwijl hij achter de konijnen aanzat op een klein stukje land vol met braamstruiken. Hij bleef gelukkig op dat kleine stukje grond rondjes rennen, dus ik wist wel waar hij was en er was geen gevaar van wegen, maar leuk is anders. Op dat stuk blijft hij sindsdien dan ook aangelijnd.

Hier in het park loopt een man met een ruwharige teckel die vreselijk jaagt. Die man heeft het allang opgegeven en laat die teckel gewoon zijn gang gaan. Hij wandelt zelf gewoon door en gaat dan ook doodleuk naar huis terwijl zijn hond nergens te bekennen is. Die mag dan zelf de weg naar huis zoeken.

Dat lijkt me echt een ramp bij die jagende honden en ik denk dat ik zelf ook de kennis zou missen om daar adequaat mee om te gaan.
Ik begin er gewoon niet aan
In Puchu zit ook een beetje jagen, maar dat is wel minimaal hoor. Hij is één keer gegaan achter een haas aan en één keer achter een broedende eend Ik had het niet op tijd door, want dan is hij nog wel te stoppen. Gelukkig kwam hij beide keren terug toen hij zelf vond dat hij te ver weg was (al die tijd godzijdank nog in het zicht), maar wat vond ik het erg van het verstoorde nest.
Maar ik kan bv gerust met hem in de polder lopen, zelfs een keer een stuk of 10 loslopende geiten achter ons aan gehad en hij heeft een keer slootje gesprongen en stond toen tussen de koeien, maar daar staat ie dan maar gewoon te staan gelukkig. Hij is het ook van jongs af aan gewend om vlak langs schapen, geiten, koeien en paarden te lopen.
Alleen waar Kaya er echt totaal niet naar omkijkt, vindt hij het nog weleens leuk om een enkele keer even te blaffen en o wat een lol als ze dan gaan rennen gallie dus

[Ingding]

Ik ken het. Af en toe als Sonja niet wil luisteren dan verdwijn ik ook ineens achter een boom waarna ze in paniek komt terug gerend en wild om zich heen kijkt, waarna ik natuurlijk ineens achter de boom vandaan kom. Dan verdwijnt alle paniek als sneeuw voor de zon en is ze weer een engeltje als ik haar roep.

[Badu]

Ach.... zo'n gevoelig type....

[Caro.]

Bij die vrouw was het echt ongehoorzaamheid/een machtsstrijd. Die hond had verder niks interessanters te doen, en was ook niet bang of zo. Hij had gewoon geen zin om weer naar huis te gaan en bleef in een cirkel van 20 meter om de auto heen een beetje snuffelen en rondhopsen. Sindsdien lijnt ze hem zeer op tijd voordat de wandeling eindigt alvast aan.

Ik zou 'm dus echt gaan hálen en dan hálen met een streepje erop voor alle duidelijkheid
en ik weet zomaar dat die hond dan niet weg gaat rennen.

Yep, maar dat is die vrouw gewoon niet gegeven. Die heeft dat gewoon niet in zich.

Ja dat kan en daar kan jezelf vaak ook weinig aan doen, want als het niet met echte overtuiging gaat dan merkt
een hond dat volgens mij meteen.

Ik heb mevrouw mijn twee honden gegeven, ze schrok zich wezenloos haha, en van Lab geëist dat hij HIER kwam en wel METEEN!
Lab kwam meteen, Lab ging ook nog zitten op mijn commando en liet zich keurig aanlijnen.

Ik had graag het gezicht van die vrouw gezien.

Die was compleet verbouwereerd vanaf het moment dat ik haar mijn honden in handen drukte 'ehh ehm help doen ze niks dan?'
tot een stamelende 'dank je' toen ik haar hond weer teruggaf
Nu weet ik wel dat vreemde ogen soms dwingen, maar tegen de tijd dat ik 10 minuten lang 'oetsiewoetsie kommm maar bij mama' ga roepen,
mogen ze me opnemen

[Mieke-Bo]

1x gehad met Bo, die was zo in de ban van alles in het park en vergat mij ook na herhaaldelijk roepen.. Hij zag mij wel, keek mij aan maar direct daarna ging zijn neus omhoog..

Ik ben het park uitgelopen, exact dezelfde route als die we altijd lopen en heb mij verstopt in het achterpad.. Na 5 minuten kwam hij overstuur bij mij en was helemaal van de leg. Eigen schuld! Speel niet met de baas! Dan speel ik met jouw...

Sinds dien is die alerter op mij, komt sneller en gaat niet honderden meters op sjouw. Ik mot dat niet, dat weglopende of weigeren mee te lopen gedoe. Hij pakte mij keer op keer keihard aan dus ik heb hem ff een hartverzakking bezorgt. En het werkt

[billy]

Baco heeft me meteen geleerd, vanaf 8 weken luister ik niet en in de auto stappen in een vreemde omgeving, who cares en daar ging hij
Andere situatie, mijn eerste bouvier naar het bos en niet komen als we naar huis moesten en ik kwam daardoor te laat op mijn werk, achteraf zal ik vast ergens wat steken hebben laten vallen, maar ik heb hem na een keer of 3 bij kop en kont gepakt en hem heel duidelijk gemaakt dat ik hier loop voor hem en dat we anders ook thuis kunnen blijven of dat hij hier gaat wonen en zelf voor zijn natje en droogje gaat zorgen nou ja de boodschap was duidelijk, ik heb nooit meer gedoe gehad over hier komen

[Dee]

Bij die vrouw was het echt ongehoorzaamheid/een machtsstrijd. Die hond had verder niks interessanters te doen, en was ook niet bang of zo. Hij had gewoon geen zin om weer naar huis te gaan en bleef in een cirkel van 20 meter om de auto heen een beetje snuffelen en rondhopsen. Sindsdien lijnt ze hem zeer op tijd voordat de wandeling eindigt alvast aan.

Ik zou 'm dus echt gaan hálen en dan hálen met een streepje erop voor alle duidelijkheid
en ik weet zomaar dat die hond dan niet weg gaat rennen.

Yep, maar dat is die vrouw gewoon niet gegeven. Die heeft dat gewoon niet in zich.

Ja dat kan en daar kan jezelf vaak ook weinig aan doen, want als het niet met echte overtuiging gaat dan merkt
een hond dat volgens mij meteen.

Allereerst..wat een leuk topic

Reagerend op dat wat ik citeer..Beetje dubbel want ik ben het met je eens, maar je praat jezelf tegen en daar ben ik het ook weer mee eens. Snap je

Je kan daar zelf echt wel een hele hoop aan doen. Maar dan moet je wel snappen wat je verkeerd doet. Niet naar wat de hond verkeerd doet, maar naar wat jij als baas verkeerd doet. Ik heb heel erg moeten werken aan mijn lichaamstaal, want ik kwam/ kom lief en onzeker over. Als je aan de slag wil gaan met een herder, is dat geen goede match. Maar dat begreep ik ( dat mist die mevrouw ) dus ben aan mijn lichaamstaal gaan werken t.o.v. de hond. Wil hiermee niet zeggen dat ik wel even weet te vertellen hoe het moet hoor. Zeker niet, wij hebben ook nog genoeg dingen waar we aan moeten werken ( ik dus ).

[Dee]

Figo vind de auto geweldig, zodra we als volledig gezin naar buiten stappen, sprint hij het eerst naar de auto.
Maar net zo als we een leuke dag erop hebben zitten en weer huiswaarts gaan. Auto is
Gelukkig maar.

Nani springt er wel in, als ik er maar in ga zitten.

[** Angela **]

Toen Kyto nog een Kyto'tje was hebben we dat ook een aantal keer gedaan
Zomaar een klein stukje en dan met t deurtje van zijn vak vd hondenkar of als ik met m'n eigen auto was met de kofferbak open

Dan dat heeft 2x geduurd en toen koos meneer toch eieren voor z'n geld en sprong erin waar hij een aantal overheerlijke koekjes vond

Bij Kenji werkt het trucje ook , behalve als we gaan zwemmen
Dan kijkt ze niet eens op of om

Laatste keer waren we al n behoorlijk eind weg en toen zat t me niet lekker
Want ze kwam maar niet en ik was bang dat ze uitgetreden was of zo

Komen we terug , staat ze daar in t water met bal in d'r bek me aan te kijken van nou dat heeft geen indruk gemaakt hoor want je komt toch wel terug

En mevrouw ging vrolijk verder , en t water uit krijgen ho maar

Tegenwoordig laat ik ze zwemmen , stukje lopen , zwemmen , weer lopen en op een moment moet ze d'r bal lossen maar zo dat ze denkt dat ik m weer ga gooien
Op dat moment snel jachtlijn erom , ondertussen ook snel de bal bakken

Hond onder apel zetten en naar de kar
Doe ik dat niet trekt ze zich los en komt ze echt niet meer :s

T is me d'r eentje hoor

[Tineke]

Rio had ook die ,we gaan nog niet naar huis nog lang nog lang niet ,neiging toen hij jong was.
Ben ik een keer een hele andere kant opgegaan en flink door gaan lopen met de gedachte dat hij nu natuurlijk mij wel vreselijk zou gaan opzoeken.
Nou mooi mis ,meneer maakte zich totaal niet druk en ging rustig op weg naar de auto.
Zou die weg zijn geweest is hij wel zo'n typ dat ergens aanbelt en vraagt breng me effe thuis

Gelukkig is het goed gekomen

[Antonetta]

Mowgli is zo een halve herder die je op vreemd terrein niet uit het oog verliest. Ze loopt om ons heen, dan een paar meter voor ons en dan weer achter ons, ons steeds in de gaten houdend. Geen haar op haar hoofd die er aan denkt om niet gelijk met ons de auto weer in te gaan. Anders is het als we terug komen van een wandeling in het dorp, dan wil ze nog wel eens ons geduld op de proef stellen als we weer op huis aan gaan.

[Caro.]

Ik zou 'm dus echt gaan hálen en dan hálen met een streepje erop voor alle duidelijkheid
en ik weet zomaar dat die hond dan niet weg gaat rennen.

dat weet ik nog zo niet, er zijn zat honden die dat in die situatie wel zouden doen hoor. maar dan nog (of zelfs juist dan) is het de schuld van de baas en niet van de hond want er zijn er genoeg die na een half uur koetsiewoetsie hun geduld compleet verliezen en als ze hem dan uiteindelijk te pakken hebben hun frustratie op de hond uitwerken en wát voor effecr geeft dat denk je? juist.

Ik vind er wel een verschil in zitten of de hond uiteindelijk zelf komt of dat je 'm gaat halen. Als je 'koetsiewoetsie' doet en de hond komt na
een half uur en je geeft 'm op z'n sodemieter omdat het zolang geduurd heeft, dan kan je erop wachten natuurlijk dat hij de volgende keer helemaal niet komt.
Maar als ik 2 keer roep en er is geen reactie en ik ga zelf de hond halen, dan is mijn reactie wel heel wat anders dan dat hond braaf luistert.
En dan heb je nog de middenweg 'oei baasje komt eraan, nu ga ik er toch maar snel naartoe' en zo sta je halverwege met ineens een hond die er 'braaf' aan komt gelopen

Op z'n donder geven als de hond komt, moet je natuurlijk nooit doen, maar inderdaad ik heb dat ook wel gezien helaas.
Als ik 'm ga halen, dan is er wel een hele strenge blik en een vingerwijzing 'en nu héél snel!' en ik heb dus echt nooit meegemaakt dat een hond dan gaat wegrennen. Ik eis eigenlijk gewoon dat mijn eerdere commando opgevolgd wordt, aanlijnen doe ik dan ook maar zelden, het is 'gewoon' doen wat ik eerder gezegd heb.
Als je dusdanig reageert dat een hond bang van je wordt of je niet meer vertrouwt óf juist weer totaal niet onder de indruk van je is, dan krijg je volgens mij van die weg renners als je ze komt halen.

[Caro.]

Allereerst..wat een leuk topic

Reagerend op dat wat ik citeer..Beetje dubbel want ik ben het met je eens, maar je praat jezelf tegen en daar ben ik het ook weer mee eens. Snap je

Je kan daar zelf echt wel een hele hoop aan doen. Maar dan moet je wel snappen wat je verkeerd doet. Niet naar wat de hond verkeerd doet, maar naar wat jij als baas verkeerd doet. Ik heb heel erg moeten werken aan mijn lichaamstaal, want ik kwam/ kom lief en onzeker over. Als je aan de slag wil gaan met een herder, is dat geen goede match. Maar dat begreep ik ( dat mist die mevrouw ) dus ben aan mijn lichaamstaal gaan werken t.o.v. de hond. Wil hiermee niet zeggen dat ik wel even weet te vertellen hoe het moet hoor. Zeker niet, wij hebben ook nog genoeg dingen waar we aan moeten werken ( ik dus ).

Ja, dat ben ik wel met je eens.
Als je zelf weet hoe het komt en je bent bereid om daaraan te werken, dan kan dat natuurlijk heel veel uitmaken. Maar ik denk zomaar dat het
merendeel het niet weet van zichzelf en het op de hond schuift dat die zo lastig en ongehoorzaam is.

En nee, ik weet ook niet altijd te vertellen hoe het moet hoor. Met Puchu heb ik ook af en toe nog wat botsingen en zeker gehad in het verleden en soms
stond ik dan ook even met mijn handen in het haar wat te doen.

[Hailfall]

En dan heb je nog de middenweg 'oei baasje komt eraan, nu ga ik er toch maar snel naartoe' en zo sta je halverwege met ineens een hond die er 'braaf' aan komt gelopen

Dat deed Kuda.. oh wat kon ik haar wurgen toen ze nog jonger was.. die was echt een draak x_x

Die had toen ze 2 jaar was echt zo'n fase van "Je zoekt het maar uit ik kom niet" zelf weglopen hielp toen niet maar als ik haar dan boos ging ophalen dan kwam ze kruipend naar mij toe met een lage kwispel want dan wist ze dat ik het echt niet grappig meer vond en dat meekomen dan toch echt het beste was in dit geval.

Het voordeel is nu wel.. nu kan ik Kuda gewoon loslaten want ik weet dat die mij volgt en niet wegrent.. hoop dat bij Loki dat uiteindelijk ook zo gaat maar die is echt een heel stuk anders, andere mentaliteit lijkt wel haha.

[Caro.]

En dan heb je nog de middenweg 'oei baasje komt eraan, nu ga ik er toch maar snel naartoe' en zo sta je halverwege met ineens een hond die er 'braaf' aan komt gelopen

Dat deed Kuda.. oh wat kon ik haar wurgen toen ze nog jonger was.. die was echt een draak x_x

Die had toen ze 2 jaar was echt zo'n fase van "Je zoekt het maar uit ik kom niet" zelf weglopen hielp toen niet maar als ik haar dan boos ging ophalen dan kwam ze kruipend naar mij toe met een lage kwispel want dan wist ze dat ik het echt niet grappig meer vond en dat meekomen dan toch echt het beste was in dit geval.

Het voordeel is nu wel.. nu kan ik Kuda gewoon loslaten want ik weet dat die mij volgt en niet wegrent.. hoop dat bij Loki dat uiteindelijk ook zo gaat maar die is echt een heel stuk anders, andere mentaliteit lijkt wel haha.

Puchu doet dit ook soms, maar die laat de lage houding en kwispel dan achterwege
Die komt dan vrolijk aangerend 'ja joehoee ik ben er al hoor, je hoeft echt niet zo streng te zijn hoor, relax' en hij is 7 jaar en doet het nog steeds soms.

[Frederique]

Oei, ja ooit gedaan bij Devlin toen zij aan het puberen was.
Maar vanaf dat moment ging ze voor iedere auto midden op de weg staan, hoe hard hij ook aan kwam scheuren
Dus dat geintje haal ik nooit meer uit.
Dat was een wijze les voor mezelf dus inderdaad

[Caro.]

Ik vind er wel een verschil in zitten of de hond uiteindelijk zelf komt of dat je 'm gaat halen. Als je 'koetsiewoetsie' doet en de hond komt na
een half uur en je geeft 'm op z'n sodemieter omdat het zolang geduurd heeft, dan kan je erop wachten natuurlijk dat hij de volgende keer helemaal niet komt.
Maar als ik 2 keer roep en er is geen reactie en ik ga zelf de hond halen, dan is mijn reactie wel heel wat anders dan dat hond braaf luistert.
En dan heb je nog de middenweg 'oei baasje komt eraan, nu ga ik er toch maar snel naartoe' en zo sta je halverwege met ineens een hond die er 'braaf' aan komt gelopen

Op z'n donder geven als de hond komt, moet je natuurlijk nooit doen, maar inderdaad ik heb dat ook wel gezien helaas.
Als ik 'm ga halen, dan is er wel een hele strenge blik en een vingerwijzing 'en nu héél snel!' en ik heb dus echt nooit meegemaakt dat een hond dan gaat wegrennen. Ik eis eigenlijk gewoon dat mijn eerdere commando opgevolgd wordt, aanlijnen doe ik dan ook maar zelden, het is 'gewoon' doen wat ik eerder gezegd heb.
Als je dusdanig reageert dat een hond bang van je wordt of je niet meer vertrouwt óf juist weer totaal niet onder de indruk van je is, dan krijg je volgens mij van die weg renners als je ze komt halen.

Jullie zeggen allebei heel zinnige dingen hoor. Maar die vrouw van dat voorbeeld is niet het type koetsiewoetsie en ook niet iemand die haar geduld verliest en zich op haar hond afreageert. Ik ken haar verder niet heel goed, maar ze komt op mij over als iemand die gewoon heel makkelijk is met haar hond, die dus niet heel veel moeite steekt in opvoeding of training. En die hond is een aardig dier maar gewoon een beetje een aparte.

Nou ja goed, totaal niet onder de indruk klopt dan wel denk ik? En geen opvoeding of training... tja 'hier' roepen als de hond niet weet wat het betekent of als de hond wel weet wat het betekent, maar er geen consequentie aan verbonden wordt als hij het niet doet, heeft ook niet zoveel nut

Overigens heb ik die indruk ook van bv dat bazinnetje van het hondje wat ik regelmatig tegenkom en in de weilanden zwerft, terwijl bazin netjes staat te wachten.
Het lijkt me een vreselijk lief mens, maar dus totaal niets te zeggen over haar hond en in haar geval lijkt ze zich er gewoon bij neer te leggen dat
ze bijna dagelijks een uur of langer staat te wachten op haar hond totdat hij het blieft om te komen. Laatst zag ik haar achter een elektriciteitskastje
verstoppen, maar dat was ook totaal zinloos omdat ze lucht is voor haar hond op dat moment.
Doe je daar zelf niet moeilijk over, nou ja prima, maar het zou echt totaal niets voor mij zijn.

[Caro.]

Oei, ja ooit gedaan bij Devlin toen zij aan het puberen was.
Maar vanaf dat moment ging ze voor iedere auto midden op de weg staan, hoe hard hij ook aan kwam scheuren
Dus dat geintje haal ik nooit meer uit.
Dat was een wijze les voor mezelf dus inderdaad

Oei

[Esther12]

Ohhh, ik heb dat ooit gedaan bij mijn oudste zoon, toen hij een jaar of 2 was en het werkelijk verdomde om te komen. Ik zal wel weer eens een keer last van mijn rug hebben gehad of zo want anders had ik hem gewoon onder mijn arm gehesen en meegenomen. Maar deze keer dacht ik in de auto te stappen, het enige wat ik deed was de auto starten, ik ben geen cm weggereden. Maar de paniek van dat kind.... heb er nu nóg spijt van als ik eraan denk.

Ondanks dat, vorig jaar hebben we het bij de hond van mijn vriendin gedaan, ze stond erop. Maar dat beest verblikte of verbloosde er niet van.

[tycha]

Ik heb dat een keer bij een boerenfoxje van ons gedaan. Jaren geleden. Die keek een keer, stak nog net niet haar poot op, en rende heel hard de andere kant op Dus toen kon in weer uitstappen en er achter aan.