bouvierpoedel schreef:
Eerlijk gezegt zal het die fox een rotzorg zijn dat hij geen hol meer in kan of er geen interesse in heeft en een border die bij een schaap weg blijft of een bouvier een koe geen blik waardig gunt.
Zolang de gezondheid en het dagelijkse functioneren maar niet in het gedrang komt moet het toch ook goed zijn.?
Bij de meeste rassen is dat wel gewenst. En dan ineens bij een winnaar van een show is dat niet gewenst. Want laten we eerlijk zijn. Hoeveel generaties rottweilers hebben wel niet een MAG test moeten doen om uberhaubt een nest te mogen krijgen. Denken mensen nu echt dat de oorspronkelijke rottweiler lief was met vreemden?
En wat te denken van een bordercollie uit een lijn die dan ineens working collie heet? Wie wil die nog hebben tegenwoordig? Dat handje vol sporters dat staat tegenover de massa's bordercollies die huishond zijn? En wie neemt er nu een Duitse jachtterrier of Patterdale als huishond? Bijna niemand. Moet de fox nu ineens ook nog steeds dat karakter hebben om een show te mogen winnen? En dat uiterlijk? Dat willen we helemaal niet.
Wie wil er nu een Amstaff of SBT die het karakter heeft van een game bred stierenvechter, dassenvechter of hondenvechter? Die beesten hangen gillend in de lijn bij de aanblik van een kat en doden alles wat kleiner is dan zij en wat groter is daar hangen ze in. Tja....dan zijn we blij dat onze honden ineens geen oorspronkelijk karakter en bouw meer hebben.
Een working collie is haast niet te hanteren door de gemiddelde hondenliefhebber. Ze jagen achter alles aan incusief auto's en fietsen.
Nu gaan we nog even door. Willen we een oorspronkelijke laekense herder die bekend stonden om hun wantrouwen naar vreemd, hun neiging tot bijten en hun politiewerk omdat ze zo vreselijk scherp waren of willen we er wel mee op straat kunnen lopen en mee naar de club kunnen om behendigheid mee te doen? Want dan zullen we de MAG testen moeten doen en het oorspronkelijke karakter deels moeten wegfokken. Vroeger heette de laekense herder de bijtende herder en was zijn taak dus heel ernstig waken en verdedigen. Zo ernstig dat je er niet zonder kleerscheuren in de buurt kon komen. Lees de oude honden maar na op bloedlijnen. Daar staat bij dat ze uitermate eenkennig en scherp waren.
Zo kan je dus nog wel even door gaan. Jachthonden idem.
En dan ineens moet de foxterrier, altijd al een hond met korte rug en lange snoet vrij zijn van elke overdrijving en een oorspronkelijk karakter hebben. Weet wel dat niemand dan zo'n hondje kan nemen als het geen vossenjagers zijn of mensen die op een andere manier hun fox bloed laten proeven. Dat hebben ze dan nodig en alleen dan weet je of je de juiste oorspronkelijke honden fokt.
En met werk en showlijnen moet je ook niet teveel weglopen in deze tijd. Nu wordt bv gezegd dat de mechelaar een werklijn en showlijn kent. Klopt. Maar die werklijnen hebben weinig tot niets meer met het oorspronkelijke werk en de oorspronkelijke karakters te maken. Een mechelaar was nooit een hond met hyperdrive die niet te stoppen was. Het was ook een kalme schapendrijver zonder pakwerk en prooidrift. Speuren en appel deden ze vroeger niet. De werklijn van bv de mechelaar is dus ook gewoon keihard weggefokt van het oorspronkelijke werk en karakter. Net zo goed als de showlijn. Beide lijnen zijn doorgefokte lijnen vol afwijkingen tov het origineel.
Onze oude bernersennenhond kwam uit Zwitserland. De moeder en de vader liepen elke dag met koeien door de bergen. Wij haalden de pup op bij die fokker die ook boer was. Ma was er niet, die was 2 dagen daarvoor met de koeien weg gegaan. Aan het werk. Ma hadden we wel gezien toen de pups 6 weken waren. Wij mochten hem met 12 weken pas meenemen. Hij was een beer van een hond maar kleiner dan de huidige berners. Hij was extreem wantrouwend naar vreemden en nam geen eten aan van iemand anders dan ons. Hij liet zich nooit aanraken, vocht als een leeuw met andere reuen en was uitermate zelfstandig en liep dus ook wekelijk wel een keer weg. Dekte buurtteven en was een bekende hond in het dorp in Zwitserland waar wij woonden. Totaal geen bernersennenhond zoals wij die nu kennen. Zou nooit in de stad kunnen wonen en was helemaal niet gezellig als gezinshond want hij lag de hele dag vrijwillig buiten. Daarnaast moest hij niks weten van bezoek en moest niemand het wagen om achterom te komen. Lekkere berner voor in de woonwijk naast de kinderwagen. Voor ons was hij ideaal. Je woont afgelegen in de bergen. Je wil een waakhond en een hond die niet in 7 sloten tegelijk loopt. Je wil een hond trouw aan je gezin die voor jou en je kinderen door het vuur gaat. Dat was hij. Hij was fantastisch maar wel oorspronkelijk en niet geschikt als huishond in een woonwijk. Dan zou hij verpieterd zijn. Puur en alleen omdat hij dus niet op huis en show gefokt was maar uit echte oude werklijnen. Die boeren maakte alle pups boven 8 dood ivm aantal tepels. Dus uit het nest van onze hond zijn 4 pups gedood om de pups de beste opgroeikans te geven. Allemaal hele oorspronkelijke zaken. Die zijn geselecteerd op het witte kruis op de borst, dat moesten ze hebben om een goede berner te zijn. Die kruizen staan voor de vlag van Zwisterland. Dus zelfs in werklijnen werd op uiterlijk geselecteerd en om deze reden hebben alle 4 de Zwisterse rassen een wit kruis op de borst. De vlag moest in de hond zitten.
Dus wat willen we nu eigenlijk? Oorspronkelijke honden? Schrap dan wel meteen even de helft van de rassen die ons wel leuk lijken want die worden op dat moment direct ongeschikt als gezinshond.
