maart schreef:Serieus Inge? had ik van jou gelijk niet gedacht. (geen oordeel hoor)
Is ook nooit mijn insteek geweest, maar het kan raar lopen.
Numa is een moeilijke hond. Erg stug en eigenlijk te sterk voor mij.
Hij is zoals bekend niet bijster sociaal. Naar andere honden is hij ronduit asociaal (behalve bij Biène) maar hij is ook niet geheel betrouwbaar met mensen. Ik woon midden in een wijk en moet altijd gigantisch op mijn qui vive zijn met hem, vorige week beet hij bijna de buurvrouw toen ze gewoon achter me langs liep, kon hem nog net op tijd wegtrekken.
Ik kan lezen en schrijven met hem, ben ook nooit bang dat hij mij zou bijten, maar steeds op je tenen lopen in "normale" situaties is dodelijk vermoeiend. Qua socialisatie is hij niets tekort gekomen, is tot hij ongeveer een half jaar oud was altijd mee geweest naar mijn werk en heeft daar tussen de kinderen gelopen, daarna ging het niet meer.
Numa is een hond die in de training steeds maar weer ruimte probeert te pakken, waar ik dus steeds mee in "gevecht" raak om hem op de rit te houden. Vooral het appèl tussen de oefeningen door is steeds een gevecht, hij blijft proberen de grens te verleggen, keer op keer op keer.
Dat en het feit dat ik een pup erbij niet mogelijk acht, heeft me aan het denken gezet. Als ik een plek zou vinden waar hij gewoon kan doen wat hij het liefste doet (werken, werken, werken) bij iemand die om kan gaan met dit stugge karakter en die hem baas kan..... dan zou het zomaar kunnen dat ik hem verkoop. Hoe moeilijk ik dat ook zou vinden.
Het is nog helemaal niet definitief hoor, misschien wordt hij de komende maanden ineens een heel braaf ventje

die gewoon doet wat ik hem vraag ipv steeds proberen toch dat ene stapje verder te gaan, dan mag hij gewoon blijven en trainen we verder. Ik zou het liefst verder trainen en wedstrijden met hem gaan lopen, maar dat zie ik niet gebeuren als hij steeds die strijd blijft aangaan. Ik ben na iedere training kapot hahahaha