Daarna begon zijn chip uit te werken en besloot meneer dat snuffelen en naar andere hondjes toe rennen veel leuker was dus mocht hij weer aan de 10 meter lijn met de gedachte dat wij hem waarschijnlijk helemaal niet meer los konden laten.
Nu had mijn vriend hem de laatste paar dagen avonds op het veld los laten lopen waar hij daarna gelukkig wel wilde komen, dus dat is sowieso wel een verbetering.
Het enige aandacht puntje zit er nu in dat wij zijn aandacht niet kunnen krijgen als hij aan het snuffelen is, mijn vriend krijgt die aandacht meestal wel door in zijn handen te klappen maar dat effect gaat bij mij verloren. Dus na wat rondlezen hebben wij het weekend een fluit aangeschaft waarna ik het principe fluit = koekje aan Loki had geleerd. Dat ging gelukkig snel want koekjes zijn leuk dus fluit = koekje = leuk en meneer kon zowaar (wel met de lijn er nog aan) los lopen en kwam netjes aangelopen.
Net op het veld nog eventjes losgegooid, en gekeken of meneer gewoon op een "hier" kwam maar nee, dus fluit gepakt en meneer stond direct naast mij.
Ik ben zo blij dat wij eindelijk ergens komen met hem en hij misschien ooit nog wel echt los kan lopen
(hij wordt in februari ook gecastreerd dus dan zal zijn aandacht daarna ook wel wat meer bij ons liggen denk ik, hoop ik iig)
!
