ze blaft ze niet aan (omdat dat van mij niet mag) maar het is me altijd wel duidelijk geweest dat ze ze liever ziet gaan dan komen.
vanmiddag liepen we op de smalle stoep die langs het park loopt en vloog er vanuit het park een jonge reu met een noodgang op ons af.
gelukkig liepen we niet aan de overkant van de straat, want dan was ie vast en zeker plat geweest: drukke weg, niet luisterend hondje en een niet al te slim baasje.
ik zag de bui al hangen en had riet bij haar tuig, zodat ze hem geen kwaad kon doen, maar tot mijn grote verbazing blafte ze wel naar hem en dreigde wat, maar beide zonder veel overtuiging en reuemans lapte dat gesnauw van haar dan ook mooi aan zijn laars en heeft vooral haar achterkant grondig besnuffeld
gelukkig bleef ie wel bij ons op de stoep tot zijn baasje hem eens op zijn elfendertigst kwam ophalen.
naar dat baasje moest riet wel even gemeend snauwen trouwens en hoewel ze daar een correctie voor kreeg van me, vond ik wel dat ze gelijk had.
wat een stommerd om zijn niet luisterende -en eigenlijk hartstikke leuke- hond zo'n risico te laten lopen overreden te worden
ze wordt milder en is minder op haar hoede, dat rietje van me, en daar ben ik alleen maar blij om









