Sorry, forummers ik wil even van mij afschrijven. En sorry Thom na jouw verhaal van vorige week heb ik ook die van mij weer beleefd. Ik weet alles van hoe jullie gevoeld hebben. Boosheid, verdriet. En de vragen van Waarom, waarom...............
Demi m'n vorige hond was door een Bull-terriër flink te pakken genomen. Ik was op zaterdagochtend 2 december 2000 terug naar huis aan het fietsen samen met m'n moeder. En zij zag dat ineens dat er een hond op ons kwam afrennen. Bleek een Bull-terriër te zijn, het bleek dat hij ontsnapt was. En die hond trok zo Demi uit haar fietsmand naar beneden. Hij liet niet los wat ik ook deed. Ik had bij die hond z'n achterpoten gepakt en flink op hem ingeschopt. En geschopt, geschopt.
En m'n moeder was in betreffende clubgebouw binnen gegaan. Om hulp te krijgen. En uiteindelijk kwamen ze eindelijk eraan. En we hadden uiteindelijk die hond los gekregen. En we moesten toen weekend dienstdoende dierenarts te pakken zien krijgen. En uiteindelijk is bedrijfsleider met mij meegegaan naar de dierenarts. En ze moest toen dat hele weekend daar blijven. En ze had ernstige bijtwond in haar nek, haar linker voorpoot was gebroken door de val vanuit haar fietsmand. En ook nog ernstige bijtwond in haar buik gehad. En ze heeft dit wel overleefd. Alleen met haar poot was nooit meer echt goed gekomen.
En op 1ste dinsdag van augustus 2010 was ze door een Stafford gegrepen terwijl ze in de voortuin van m'n moeder lag te slapen. Terwijl m'n moeder de tuindeur opendeed vloog de Stafford naar binnen en binnen No Time greep die hond m'n hond. En de bazen van die hond hebben flink geschopt en getrokken aan hun hond zodat ze uiteindelijk losliet. Nadat ze de hond naar hun huis bracht, zeiden ze dat ze als er iets hand zou zijn. Dat ze de dierenartsenkosten wel gingen vergoeden. Ik ga gelijk m'n hond onderzoeken of er geen wonden waren. Maar bleek dat een hele jaap vel erbij hing in haar nek. En ze moest toen op haar 12e jaar nog een spoedoperatie ondergaan. En ze heeft toen een maandje geleefd.
En sindsdien ben ik altijd ergens bang voor Stafford's gebleven als ik Pepper aan het uitlaten ben en hun tegenkom. Enige die ik echt volledig kan vertrouwen is Lucy. Tot nu toe gaat het goed als ik loslopende honden tegenkom.
en dan tot twee keer toe, afschuwelijk 
. 
Maar hij loopt er nog wel iedere dag rond aangezien zijn hele familie er nog wel woont.... Ik merk dat ik meer op mijn hoede ben en me afvroeg of ik "iets" mee zou moeten nemen op zo'n avondronde (ik neem nu al mijn telefoon mee, wat ik voorheen op een plasronde niet deed)
