haar adopteren was absoluut een van de beste beslissingen die ik ooit genomen heb.
een makkelijk hondje wou ik en rietje kreeg ik, de hond die ik nodig had.
helemaal ontredderd en verloren was ze en met grote verwonderde ogen keek ze de wereld in en aan.
het waren intensieve maanden, die eerste, maar hoe heerlijk was het om dat onzekere, ongelukkige hondje te zien veranderen in een zelfzekere, soms zelfs ondeugende, dame.
ik heb zo'n bewondering voor haar moed om toch weer te durven vertrouwen en toch weer zichzelf te geven aan haar zoveelste mens.
nou ja het zal duidelijk zijn: ik ben ongelofelijk blij met rietje, mijn persoonlijke reddingshondje, mijn muilezeltje in knuffelherder verpakking, en ik denk dat ze ook wel blij met mij, met ons is.
ik hoop dat we nog heel lang van elkaar mogen genieten.













