Ineens komen we voorbij een huis met omheining en net op het moment dat we er voorbij komen, verschijnt er bij die omheining eveneens een herder. Oren rechtop, staart compleet omhoog... Kortom, heel zelfzeker van haar stuk (blijkt teef te zijn).
Ds ziet dat en begint prompt te grommen. De herder reageert door zich nog zekerder en uitdagender op te stellen... Slecht als ik ben, moedig ik Ds nog een beetje aan 'Waar is dat hondje??? pas op zi, die gaat u pakken !!!'
Ds kan het niet langer verdragen en begint te blaffen, de hond reageert geluidloos idem... Ik kijk even rond en er is niemand te zien, dus ik geef Ds het commando om aan te vallen (de omheining was er toch
)Ds aarzelt geen seconde en vliegt meteen naar de kop van de herder en bijt zich vast. Haar gezicht toen ze slechts een hoop bladeren en takken van een struik bleek vast te hebben, in plaats van bloed, bot, vlees en haren te proeven, was goud waard
Ze begreep totaal niet wat er gaande was... Ach, bang van haar eigen schaduw is ze overduidelijk totaal niet
Tot ik het einde las. 
" 
. 
