pris87 schreef:Dat geloof ik ook wel, kijk naar het aantal staffords die alleen al op marktplaats aangeboden worden en in asiels zitten. Tjaa het zijn niet de aller makkelijkste honden in de opvoeding en dat valt een hoop mensen tegen. In de toekomst zou ik zulke honden graag opvangen.
Maar niet zolang mijn kinderen klein zijn.
Maar daar zou ik ook niet snel voor kiezen (ook niet zonder kinderen) tenzij het om een jonge pup of wat oudere (3-4+) sociale hond zou gaan.
In zo'n asootje gaat toch flink veel werk zitten; alles valt en staat met de band die je er mee hebt, op de leeftijd dat ze worden afgestaan hebben ze vaak al een hoop verkeerde dingen geleerd en zitten ze gewoon in een moeilijke fase.
Heb nu mijn derde herplaats rottweiler kruising en de vorige twee hadden prima in een gezin met (jonge) kinderen gepast. De eerste heb ik moeten herplaatsen en is naar een gezin gegaan.
Niko is op zich ook heel lief met kinderen, maar vindt het snel te druk binnenshuis en gaat dan liever naar een plaats waar niemand hem stoort.
Bij zijn vorige gezin heeft hij gesnept naar een kind dat (terwijl hij sliep) vlak langs hem rende of misschien op hem heeft gestapt.
Dat soort dingen weet je dan vooraf, bij een pup is het maar afwachten wat die er allemaal van vindt.
)
En jij komt in je eentje uit het hele nature nurture debat.
Mensen genoeg waarbij de hond door veranderde omstandigheden niet meer op de goede plaats zit, of waarbij het hebben van een hond simpelweg vies tegenvalt; zonder dat wat met het karakter of gedrag van de hond te maken hoeft te hebben.
Kind was niet alleen, meisjes van vier kunnen ook met twee ouders thuis nog wel eens op gaan in hun spel en Niko is niet verpest. 
