Castratie, ja, nee, meningen?

[renee-uk]

Dan, waarom niet ?
Een jaar na castratie is de stofwisseling zodanig van de leg dat je het gaat zien. Bespiering neemt af, eetlust neemt toe, hond wordt slomer... Langzaam maar zichtbaar. Vacht wordt een drama.
Proces is onomkeerbaar & tast ook intern één & ander aan. Is niks moeilijks aan, logisch ook.

Uiteindelijk slof je jaren met een hond door het bos waar alle energie uit verdwenen is. Als dat je doel is, is het prima natuurlijk

Nou ja, daarom niet dus

& nu niet allemaal met van die anekdotische dingetjes gaan komen zoals, Tops jaagt nog op knijnen. Tuurlijk, maar als ze haar eierstokken nog gehad had, had zij ze ook gevangen

En dit verhaal is niet anekdotisch? Hmm dan zou ik wel graag de bron zien.

En lekker toch anekdotisch: ik ken slechts één teef waarmee het zo is gegaan, en ik ken vrij wat honden. Mijn gecastreerde honden leken iig van geen kanten op het hierboven geschetste beeld. Ook niet 6 jaar na dato, en ook niet 11 jaar na dato.

mijn gecastreerde teven (en dat waren er heel wat) op gina na leken ook niet op de anekdote hierboven en zelfs gina was energiek genoeg en heeft tot haar laatste maanden na nooit gesloft.
maar dat sloffen vond ik dan weer niet zo vreemd voor een dh van bijna 12 met verrotte heupen en een verrotte rug
ze werd wel dik van de lucht -wat met rauw voeren prima in de hand te houden was- en haar vacht was de laatste jaren ook nogal overvloedig

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

[Suske]

Dan, waarom niet ?
Een jaar na castratie is de stofwisseling zodanig van de leg dat je het gaat zien. Bespiering neemt af, eetlust neemt toe, hond wordt slomer... Langzaam maar zichtbaar. Vacht wordt een drama.
Proces is onomkeerbaar & tast ook intern één & ander aan. Is niks moeilijks aan, logisch ook.

Uiteindelijk slof je jaren met een hond door het bos waar alle energie uit verdwenen is. Als dat je doel is, is het prima natuurlijk

Nou ja, daarom niet dus

& nu niet allemaal met van die anekdotische dingetjes gaan komen zoals, Tops jaagt nog op knijnen. Tuurlijk, maar als ze haar eierstokken nog gehad had, had zij ze ook gevangen

En dit verhaal is niet anekdotisch? Hmm dan zou ik wel graag de bron zien.

En lekker toch anekdotisch: ik ken slechts één teef waarmee het zo is gegaan, en ik ken vrij wat honden. Mijn gecastreerde honden leken iig van geen kanten op het hierboven geschetste beeld. Ook niet 6 jaar na dato, en ook niet 11 jaar na dato.

mijn gecastreerde teven (en dat waren er heel wat) op gina na leken ook niet op de anekdote hierboven en zelfs gina was energiek genoeg en heeft tot haar laatste maanden na nooit gesloft.
maar dat sloffen vond ik dan weer niet zo vreemd voor een dh van bijna 12 met verrotte heupen en een verrotte rug
ze werd wel dik van de lucht -wat met rauw voeren prima in de hand te houden was- en haar vacht was de laatste jaren ook nogal overvloedig

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Tsja, zit een beetje in dubio.
Dat loops zijn geeft ons geen last dus daar gaat het niet om.
Meer dat ze zo fel is in die tijd en ervoor.
Alleen naar andere honden overigens, mensen worden sowieso doodgeknuffeld

[renee-uk]

Tsja, zit een beetje in dubio.
Dat loops zijn geeft ons geen last dus daar gaat het niet om.
Meer dat ze zo fel is in die tijd en ervoor.
Alleen naar andere honden overigens, mensen worden sowieso doodgeknuffeld

van die hormonale schommelingen ben je wel af dan natuurlijk.
het nare met dit soort dingen is altijd dat je niet kunt voorspellen hoe het uit zal pakken en terugdraaien gaat ook wat moeilijk

[silvester]

Tsja, zit een beetje in dubio.
Dat loops zijn geeft ons geen last dus daar gaat het niet om.
Meer dat ze zo fel is in die tijd en ervoor.
Alleen naar andere honden overigens, mensen worden sowieso doodgeknuffeld

Tja, een castratie kan ook het het felle juist versterken, en dan ben je nog verder van huis, zeker omdat het niet meer terug te draaien is. Nu weet je wat je aan de lijn hebt, dat is na een castratie nog. Afwachten. Je hebt 50% kans dat het goed uitpakt.

[*Eva*]

Dan, waarom niet ?
Een jaar na castratie is de stofwisseling zodanig van de leg dat je het gaat zien. Bespiering neemt af, eetlust neemt toe, hond wordt slomer... Langzaam maar zichtbaar. Vacht wordt een drama.
Proces is onomkeerbaar & tast ook intern één & ander aan. Is niks moeilijks aan, logisch ook.

Uiteindelijk slof je jaren met een hond door het bos waar alle energie uit verdwenen is. Als dat je doel is, is het prima natuurlijk

Nou ja, daarom niet dus

& nu niet allemaal met van die anekdotische dingetjes gaan komen zoals, Tops jaagt nog op knijnen. Tuurlijk, maar als ze haar eierstokken nog gehad had, had zij ze ook gevangen

Bij mijn ouders 2 gecastreerde (Toller)teven gehad en ik herken niks van bovenstaande.
Klein beetje dood haar op de achterpoten, maar dat plukten we er zo uit.
Zijn actieve honden geweest tot hun dood aan toe. (zijn 10 en 14 geworden) Qua activiteit geen verschil te merken met ongecastreerde Toller teven.

We hebben nu Tallie, ook een gecastreerde teef. En zelfs op haar vacht is niks aan te merken. Voor de rest ook een hele actieve hond en dat voor een Labrador.

Als wij weer een teef zouden nemen zouden we haar ook laten castreren. Ik hoor regelmatig van honden die op oudere leeftijd nog onder het mes moeten door een baarmoeder ontsteking of mammatumoren. Ook een keer een bejaarde hond gezien die de operatie aan een baarmoederontsteking bijna niet overleefde. Tja aan beide zitten voor een nadelen. Denk dat je voor jezelf moet bedenken welke voor en nadelen je het belangrijkste vindt.

[Suske]

Tsja, zit een beetje in dubio.
Dat loops zijn geeft ons geen last dus daar gaat het niet om.
Meer dat ze zo fel is in die tijd en ervoor.
Alleen naar andere honden overigens, mensen worden sowieso doodgeknuffeld

van die hormonale schommelingen ben je wel af dan natuurlijk.
het nare met dit soort dingen is altijd dat je niet kunt voorspellen hoe het uit zal pakken en terugdraaien gaat ook wat moeilijk

Daar heb ik ook niks aan

[renee-uk]

Tsja, zit een beetje in dubio.
Dat loops zijn geeft ons geen last dus daar gaat het niet om.
Meer dat ze zo fel is in die tijd en ervoor.
Alleen naar andere honden overigens, mensen worden sowieso doodgeknuffeld

van die hormonale schommelingen ben je wel af dan natuurlijk.
het nare met dit soort dingen is altijd dat je niet kunt voorspellen hoe het uit zal pakken en terugdraaien gaat ook wat moeilijk

Daar heb ik ook niks aan

je wil er niks aan hebben, dat is wat anders
hierboven zei ik al dat ik het zou doen

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

[Suske]

Tsja, zit een beetje in dubio.
Dat loops zijn geeft ons geen last dus daar gaat het niet om.
Meer dat ze zo fel is in die tijd en ervoor.
Alleen naar andere honden overigens, mensen worden sowieso doodgeknuffeld

van die hormonale schommelingen ben je wel af dan natuurlijk.
het nare met dit soort dingen is altijd dat je niet kunt voorspellen hoe het uit zal pakken en terugdraaien gaat ook wat moeilijk

Daar heb ik ook niks aan

je wil er niks aan hebben, dat is wat anders
hierboven zei ik al dat ik het zou doen

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Je hebt gelijk.
Maar als het om mijn honden gaat heb ik nu eenmaal de twijfel aan mijn kont hangen.

[renee-uk]

Je hebt gelijk.
Maar als het om mijn honden gaat heb ik nu eenmaal de twijfel aan mijn kont hangen.

als je maar lang genoeg twijfelt hoef je niks te doen

[silvester]

Ik zou het niet doen:
1: in gezonde honden snij je niet.
2: het heeft toch wel medische gevolgen
3: het gedrag kan ook negatief veranderen
4: je weet dat teven loops worden, dus waarom een dier aanschaffen om het vervolgens met de scapel te gaan veranderen. (Neem dan geen hond)
5: het is onomkeerdaar.

[Badu]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

[silvester]

Het is ook overigens een mode ding wat uit Amerika is over komen waaien. Hondje doet niet zoals je wilt? Nou dan castreer je het toch gewoon? Helpt bij alle problemen.
Tja, dat die Amerikanen er geen reet verstand van hebben was me al een tijdje duidelijk, alleen jammer dat ze hier in Europa met al die hypes meelopen.

[Suske]

Ik zou het niet doen:
1: in gezonde honden snij je niet.
2: het heeft toch wel medische gevolgen
3: het gedrag kan ook negatief veranderen
4: je weet dat teven loops worden, dus waarom een dier aanschaffen om het vervolgens met de scapel te gaan veranderen. (Neem dan geen hond)
5: het is onomkeerdaar.

Even jouw punt vier.
Lompe uitspraak.
We hadden een zeer volwassen en behoorlijk macho Mechel reu en na informatie ingewonnen te hebben besloten een teefje te nemen.
Niet wetende dat Cas zo snel achteruit zou gaan.
Misschien is het handig als je iets meer nadenkt voordat je dingen als jouw punt vier neerplempt.
*verwijderd door moderator*

[Asta]

Asta is heel jong gesteriliseerd, is heel mooi op gewicht, krijg een halve kilo kvv per dag, op drukke dagen 800 gram op vakantie rustig een kilo.
Bespiering is super, conditie is super, is geen sloompie.

Dat jonge steriliseren had ik toen niet echt heel erg over nagedacht behalve hee oppas neemt geen gesterliseerde hond mee

[nathalie71]

Mijn dierenarts vraagt iedere keer weer,Ze zijn niet geholpen hè?
Nee....,hij zegt dan dat hij dat wel een keer zou laten doen i.v.m. bmo en eventuele melkkliertumoren.Al acht hij het laatste niet meer te voorkomen daar mee omdat ze al 2 en 4 jaar zijn.

Beide hondjes hebben een nestje gehad bij het vorige baasje,Romy met keizersnee.Ook toen is er niet gesteriliseerd.

Wel zegt hij eerlijk dat het haar er niet mooier op gaat worden vooral de broek zeg maar.

En ze krijgen nu van dat mooie lange haar

dat zou ik heel erg jammer vinden,en ik ben bang dat het haar zo slecht wordt dat het nauwelijks nog te kammen is.

Nadeel van de loopsheid vind ik dat ik 3 weken lang maar korte rondjes kan lopen omdat hier zo vreselijk veel reuen zijn.
En dat het bloed het haar zo vies maakt,vooral Romy die heeft van dat lange witte haar op d`r kont.
Een broekje is met dat haar helemaal geen succes.

De druppeltjes nemen we voor lief,de wasmachine draait wel en de dweil of baby doekjes bij de hand.

Ik heb geen idee of hun karakters zouden gaan veranderen.

Ik vind die keus erg moeilijk,ik let wel heel goed op of er geen rommel uit d`r doosjes komt wat niet goed is.
Hoe hoog is de kans op bmo? Geen idee....

Misschien zou ik ze op latere leeftijd laten helpen...Ik ben er in ieder geval niet uit.

In beide gevallen ben ik daar niet voor verzekerd,niet om ze te laten helpen maar dan ook niet om er wat aan te doen als ze wel klachten hebben.
Iets wat ik nog steeds belachelijk vind.

Ik zou als ik jou was eens kijken of ze haar ook kunstmatig iets kunnen geven net zo als bij reuen.Dan kun je zien hoe ze wordt....Kun je daarna altijd nog beslissen.

[Irta]

Het hangt denk ik idd erg vd hond af of het verstandig is tot castratie over te gaan. In principe laat ik reuen en teven niet castreren, maar als een hond er onder lijdt zou ik het zeker overwegen.

Dushi is ook gecastreerd, voordat ze hier kwam al, om medische redenen. Ik weet dus niet hoe haar gedrag veranderd is maar ik vind haar verre van sloom. Ze is niet zo fanatiek en snel als Tadej (intact, maar ook 2 jaar jonger en sowieso wat reactiever/korter lontje) maar ze is nog steeds erg actief, haar vacht is prima, dik is ze ook niet (moet zelfs uitkijken dat ze niet te dun wordt).

En dan Tadej; ver voor de loopsheid al moeilijk/niet eten (en ze is al zo dun), hangerig of ronduit depressief en behoorlijk schijnzwanger naderhand. Afgelopen keer uiteindelijk toch maar naar de da geweest omdat ik het helemaal niet vertrouwde, zo ziek als ze leek. Bleek gelukkig loos alarm maar geheel afwijzend sta ik nu niet meer tegenover castratie wat haar betreft. Ik loop dus een beetje tegen hetzelfde aan; wat is wijsheid

[Suske]

Het hangt denk ik idd erg vd hond af of het verstandig is tot castratie over te gaan. In principe laat ik reuen en teven niet castreren, maar als een hond er onder lijdt zou ik het zeker overwegen.

Dushi is ook gecastreerd, voordat ze hier kwam al, om medische redenen. Ik weet dus niet hoe haar gedrag veranderd is maar ik vind haar verre van sloom. Ze is niet zo fanatiek en snel als Tadej (intact, maar ook 2 jaar jonger en sowieso wat reactiever/korter lontje) maar ze is nog steeds erg actief, haar vacht is prima, dik is ze ook niet (moet zelfs uitkijken dat ze niet te dun wordt).

En dan Tadej; ver voor de loopsheid al moeilijk/niet eten (en ze is al zo dun), hangerig of ronduit depressief en behoorlijk schijnzwanger naderhand. Afgelopen keer uiteindelijk toch maar naar de da geweest omdat ik het helemaal niet vertrouwde, zo ziek als ze leek. Bleek gelukkig loos alarm maar geheel afwijzend sta ik nu niet meer tegenover castratie wat haar betreft. Ik loop dus een beetje tegen hetzelfde aan; wat is wijsheid

Weet je, geen enkel probleem met eten.
Hangerig? Niks. Knuffelig wel.
Schijnzwangerschap kan ik ook niks aan ontdekken.
Alleen andere honden
Behalve Belle.

[renee-uk]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

tja dat zal vast en zeker zo zijn, maar na een heel aantal gecastreerde teven herken ik toch bijzonder weinig in jouw eerdere anekdotische verhaaltje hoor

[ranetje]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

Dat gaat toch over castratie van reuen?(mannen, want testikels worden verwijderd)

[dagmar88]

Tsja, zit een beetje in dubio.
Dat loops zijn geeft ons geen last dus daar gaat het niet om.
Meer dat ze zo fel is in die tijd en ervoor.
Alleen naar andere honden overigens, mensen worden sowieso doodgeknuffeld

Tja, een castratie kan ook het het felle juist versterken, en dan ben je nog verder van huis, zeker omdat het niet meer terug te draaien is. Nu weet je wat je aan de lijn hebt, dat is na een castratie nog. Afwachten. Je hebt 50% kans dat het goed uitpakt.

Ben oprecht heel benieuwd waar je dat percentage vandaan haalt.

[monky555]

Al mijn honden zijn en waren gecastreerd (6). De enige die echt positief veranderd was was Monky de rest is niet veranderd, niet negatief, niet positief de enige die dik wordt als ik niet op let is Iza, maar dagelijks beweging en elke dag de zelfde hoeveelheid voer en ze blijft netjes op gewicht. Ik heb al helemaal geen luie, dooie honden, mijn honden zijn druk en blij. De enige die slechte bespiering heeft/had zijn mijn botprobleem hondjes, Monky en Amy dat ligt dus ook niet alleen aan castratie. Mijn 'gezonde' honden hebben daar geen last van.
Ik moet er niet aan denken om een roedel ongecastreerde honden te hebben, maar goed ik heb ook totaal geen probleem met castratie. Wel heb ik voor Amy & Iza voor laparoscopie gekozen (Sara was al gecastreerd) omdat ik die ingreep het minst ingrijpend vind. Mijn reuen gingen onder zeil, hup ballen eruit en hup mee naar huis, niet het type honden om alleen achter te laten

Ja ik zou het dus doen

[renee-uk]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

Dat gaat toch over castratie van reuen?(mannen, want testikels worden verwijderd)

ik had het niet aangeklikt, maar je hebt helemaal gelijk.
eerste zinnetje: Castration of men and males of other species....

[TessaThomas]

Ik snap je twijfels wel, Suske. Ik heb ze zelf ook.

Tessa wordt 1 keer in de 6 maanden loops. De eerste keer dat we haar hadden was er niks aan de hand, maar elke keer wordt ze wat slomer en sipper richting en tijdens de loopsheid en de schijnzwangerschap wordt ook steeds iets erger. Werkte ook niet mee dat we puppy Tay kregen toen ze schijnzwanger was. Ze krijgt rond de loopsheid 3 keer zoveel te eten, maar valt enorm af. Het is nu op het punt dat ze eigenlijk de hele loopsheid in een hoekje wil liggen en niks anders meer wil.

Alleen dat gedrag he? Als zij feller wordt, is het geen fijne hond meer...

[kipo]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

Dat gaat toch over castratie van reuen?(mannen, want testikels worden verwijderd)

ik had het niet aangeklikt, maar je hebt helemaal gelijk.
eerste zinnetje: Castration of men and males of other species....

Met dan meteen al de kanttekening dat de lange-termijn gevolgen echt over jaaaren gaan, langer iig dan de gemiddelde hond leeft.

Tsja, zit een beetje in dubio.
Dat loops zijn geeft ons geen last dus daar gaat het niet om.
Meer dat ze zo fel is in die tijd en ervoor.
Alleen naar andere honden overigens, mensen worden sowieso doodgeknuffeld

Tja, een castratie kan ook het het felle juist versterken, en dan ben je nog verder van huis, zeker omdat het niet meer terug te draaien is. Nu weet je wat je aan de lijn hebt, dat is na een castratie nog. Afwachten. Je hebt 50% kans dat het goed uitpakt.

Ben oprecht heel benieuwd waar je dat percentage vandaan haalt.

Ik denk dat Silvester het aantal mogelijkheden en de kans op elk van die mogelijkheden door elkaar haalt.

OT Hoi, leuk dat je er weer bent. Geef de mannen een knuf (en doe Charlie dan ook maar).

[Badu]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

tja dat zal vast en zeker zo zijn, maar na een heel aantal gecastreerde teven herken ik toch bijzonder weinig in jouw eerdere anekdotische verhaaltje hoor

Bagatelliseren is je ding hè... als het niet in je straatje past?
Dat jij het niet herkent verbaast mij dan ook niet echt, dusss

[silvester]

Ik zou het niet doen:
1: in gezonde honden snij je niet.
2: het heeft toch wel medische gevolgen
3: het gedrag kan ook negatief veranderen
4: je weet dat teven loops worden, dus waarom een dier aanschaffen om het vervolgens met de scapel te gaan veranderen. (Neem dan geen hond)
5: het is onomkeerdaar.

Even jouw punt vier.
Lompe uitspraak.
We hadden een zeer volwassen en behoorlijk macho Mechel reu en na informatie ingewonnen te hebben besloten een teefje te nemen.
Niet wetende dat Cas zo snel achteruit zou gaan.
Misschien is het handig als je iets meer nadenkt voordat je dingen als jouw punt vier neerplempt.
Klootzak.

Ik zie niet in wat mijn mening over de aanschaf van een hond te maken heeft met de dood van je hond?

En om iemand dan meteen "klootzak" te noemen is toch wel wat overdreven, vind je ook niet?

Maar haal dat hele handeltje er maar gewoon uit, veel succes verder met je leven.

[dagmar88]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

Dat gaat toch over castratie van reuen?(mannen, want testikels worden verwijderd)

Ik dacht dit: (weet niet of het verder een goede bron is hoor)
Agressie wordt "geregeld" door het mannelijke hormoon testosteron, dat door een teef ook aangemaakt wordt. Dat aanmaken van testosteron bij de teef gebeurt onder invloed van de hypofyse. Omdat een teef niet agressief zou moeten zijn als ze pups heeft wordt die agressie, in de periode dat ze een nest heeft, weer geremd door het vrouwelijke hormoon oestrogeen. Oestrogeen wordt in wisselende hoeveelheden aangemaakt in een wisselwerking met allerlei processen die in de baarmoeder en eierstokken plaatsvinden, en die samenhangen met de cyclus van de teef en de zwangerschap.
Als je een teef castreert houdt de productie van oestrogeen op en valt de agressie-remmende werking van dat hormoon dus weg. Je kunt dan verwachten dat de hond wat zelfverzekerder zal worden onder invloed van het nog altijd aanwezige hormoon testosteron. Dit hoeft niet erg te zijn, sommige honden (de "watjes") kunnen dat best gebruiken.

Bij deze honden, die voor de castratie al dominant zijn en neigen naar agressie, kun je misschien wel problemen verwachten na een castratie. Je kunt verwachten dat zo'n hond zal proberen ranghoogste te worden als ze in een roedel met andere honden zit, en misschien krijg je problemen met honden uit de buurt.

http://www.puppystar.nl/puppystar/medis ... tratie.htm


Heb eerlijk gezegd nog nooit gehoord van een teef die van castratie minder bespiering zou krijgen. Vraag me af of dat niet een beetje kip en ei verhaal is.
Bij Charlie klopt dat overigens op zich wel; ze wordt er erg rustig en braaf van. Ware het niet dat haar slaapplaats met hand en tand verdedigd moet worden en ze abnormaal corrigeert wanneer daar niet onmiddellijk gehoor aan wordt gegeven.
Ben al heel blij dat ze sinds vandaag eindelijk weer speelt met de jongens, dat was lang geleden.

[Badu]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

Dat gaat toch over castratie van reuen?(mannen, want testikels worden verwijderd)

Essentie blijft zelfde, maar dat snap je vast

[Irta]

Het hangt denk ik idd erg vd hond af of het verstandig is tot castratie over te gaan. In principe laat ik reuen en teven niet castreren, maar als een hond er onder lijdt zou ik het zeker overwegen.

Dushi is ook gecastreerd, voordat ze hier kwam al, om medische redenen. Ik weet dus niet hoe haar gedrag veranderd is maar ik vind haar verre van sloom. Ze is niet zo fanatiek en snel als Tadej (intact, maar ook 2 jaar jonger en sowieso wat reactiever/korter lontje) maar ze is nog steeds erg actief, haar vacht is prima, dik is ze ook niet (moet zelfs uitkijken dat ze niet te dun wordt).

En dan Tadej; ver voor de loopsheid al moeilijk/niet eten (en ze is al zo dun), hangerig of ronduit depressief en behoorlijk schijnzwanger naderhand. Afgelopen keer uiteindelijk toch maar naar de da geweest omdat ik het helemaal niet vertrouwde, zo ziek als ze leek. Bleek gelukkig loos alarm maar geheel afwijzend sta ik nu niet meer tegenover castratie wat haar betreft. Ik loop dus een beetje tegen hetzelfde aan; wat is wijsheid

Weet je, geen enkel probleem met eten.
Hangerig? Niks. Knuffelig wel.
Schijnzwangerschap kan ik ook niks aan ontdekken.
Alleen andere honden
Behalve Belle.

Dat is m.i. vooral voor de baas lastig, en dat is voor mij geen reden om te laten castreren. Een hond heeft daar denk ik minder last van en dat zou voor mij doorslaggevend zijn. Al zal ook dat per hond (en baas ) verschillen.

[renee-uk]

ik zou het gewoon doen, misschien heeft ze helemaal geen last van de nadelen en zo wel kun je daar op het moment zelf altijd nog op inspelen.

Dat kan niet zo zijn. Knippen in het stofwisselingsproces heeft consequenties

bron, min of meer

tja dat zal vast en zeker zo zijn, maar na een heel aantal gecastreerde teven herken ik toch bijzonder weinig in jouw eerdere anekdotische verhaaltje hoor

Bagatelliseren is je ding hè... als het niet in je straatje past?
Dat jij het niet herkent verbaast mij dan ook niet echt, dusss

hoezo?
ik kan toch niet opeens zeggen dat ik van alles herken als dat niet zo is?
bijna alle teven die ik gehad heb zijn/waren gecastreerd en alleen gina werd dik van de lucht, werd wat incontinent toen ze 10 was en kreeg op nog latere leeftijd een plofvacht.
dik worden heb ik opgelost door rauw te voeren, waardoor ze toch een min of meer volle maag had terwijl ze niet zo heel veel eten kreeg, incontinentie was prima onder controle te houden met medicijnen en de plofvacht heb ik op de koop toe genomen.
de rest van mijn teven had nergens last van