Nee, maar ik neem 5 Canadese kranten toch iets serieuzer dan één Nederlandse die wel vaker onzin heeft verkondigd.ranetje schreef: Die Canadese kranten hoeven niet "beter" te zijn dan de Televaag.
Ik denk dat je deels zelf verantwoordelijk bent voor de opmerkingen over jou omdat je zelf steeds benadrukt dat je zoveel problemen hebt. Jij haalt daar dan nu bij dat mensen jou vast je uitkering misgunnen, maar dat zie ik eigenlijk helemaal niet. Ik zie vooral irritatie omdat jij jezelf typeert als 'iemand met veel problemen' in plaats van als hondenbaasje, partner, goede kok, humoristische vrouw, etc. Het feit dat jij meteen denkt dat men jou wel je uitkering zal misgunnen is wat dat betreft een goed voorbeeld. Het is een bepaalde slachtofferrol, 'ik heb het zwaar en niemand begrijpt me', en dat is helemaal niet nodig. Die defensieve houding is niet nodig. Er zitten hier volgens mij best veel mensen met psychische en/of fysieke problemen, mensen die afgekeurd zijn, die worden daar toch ook niet op bekritiseerd? Waarom zou dat bij jou anders zijn? Mensen geloven heus wel dat je het niet makkelijk hebt, hoor. En omgekeerd, als Miranda (sorry, heb even geen ander voorbeeld) steeds zou zeggen dat ze pijn heeft en het echt héél zwaar heeft en dat niemand haar begrijpt zouden daar vast ook nare reacties op komen.Fizgig schreef:Joh, maak je niet zo druk. Je kent me helemaal niet. Maar goed, je mag precies hetzelfde roepen als wat veel andere mensen hier tegen me roepen. Het doet me erg weinig. En dat komt omdat ik wel weet hoe het zit. Ik beweer nergens dat ik het zwaarder heb dan anderen. Dat maak je er zelf van hoor. Ik denk dat veel mensen het vervelend vinden dat ik afgekeurd ben en mijn geld van de staat ontvang. Volgens mij wekt dat alle ergernis op. Maar dat doet me dus heel weinig omdat niemand hier mijn cv kent en levensgeschiedenis. Ik oordeel niet over anderen, of het wel gerechtvaardigd is dat ze afgekeurd zijn. Dus ik hoop dat anderen dat ook niet bij mij doen. Maar daar ga ik steeds meer over twijfelen.
Ik vind het best jammer hoe jij jezelf steeds opnieuw neerzet als zwaar getraumatiseerd terwijl er ongetwijfeld veel meer over je te vertellen is. Je bent méér dan een wandelend trauma.







