Hond redt baas, baas eet hond op

[Fizgig]

Hond redt baas, baas eet hond

MONTREAL -
Een Duitse herder die met succes zijn baas uit de klauwen van een ontketende beer wist te redden in de Canadese wildernis heeft zijn heldendaad uiteindelijk met de dood moeten bekopen: zijn baasje at de hond een paar weken later noodgedwongen op.

De 44-jarige woudloper Marco Lavoie was met zijn geliefde hond zo'n drie dagen onderweg in de wouden rond Nottaway River (zo'n 800 kilometer van Montreal) toen hij werd aangevallen door een beer. Zijn Duitse herder wist uiteindelijk de beer te verjagen, maar niet dan nadat het beest zijn kano aan stukken had gescheurd en zijn mondvoorraad grotendeels verloren was gegaan.

Niet in staat om hulp in te roepen en met een verstuikte enkel, begon Lavoie langzaamaan te verhongeren. Na een paar weken besloot hij om zijn trouwe hond met een steen de hersens in te slaan en op te eten.

Verstandig

De paar weken die Lavoie daarmee won om zijn eigen leven te verlengen, waren net genoeg: hij werd uiteindelijk na drie maanden gevonden door een reddingsdienst die was gealarmeerd door familie van Lavoie die wel vaker weken achtereen in de wildernis verdween. De reddingsdienst trof Lavoie uiteindelijk meer dood dan levend aan.

Volgens overlevingsexpert François Bourbeau had Lavoie het niet overleefd als hij zijn hond niet had opgegeten. "Er was maar één verstandige beslissing en die heeft hij genomen." Lavoie zelf is in kritieke conditie opgenomen in een ziekenhuis.

Hij was zwaar onderkoeld, buiten bewustzijn en had zo'n veertig kilo aan lichaamsgewicht verloren. Maar het eerste wat Lavoie zei tegen het ziekenhuispersoneel toen hij weer bij bewustzijn was gekomen, was: "Ik wil een nieuwe hond."

http://www.telegraaf.nl/buitenland/2203 ... ond__.html

Ik geloof dat ik toch liever dood was gegaan, eerlijk gezegd. Wat hadden jullie gedaan in zo'n situatie? Wel schattig dat ie meteen een nieuwe hond wilde. Waarschijnlijk was het het meest vreselijk wat ie ooit heeft moeten doen in zijn leven, knap dat ie dan meteen weer een hond wil. Het is hard, zoals deze man heeft gehandeld, maar hij heeft er wel zijn leven mee gered. Ik weet het niet hoor, ik denk dat ik de emotionele klap gewoon niet aan zou kunnen en dan alsnog zou sterven, maar dan van verdriet.

[Mit]

Dat zeg je nu, vanuit je warme huis. Ik zou het ook doen, je kan niet anders. Je overlevingsmechanisme is sterk hoor.

[Kirry]

Nou, ik eet mn hond ook op. Zoals Mit al zegt: wanneer het leven of dood is, dan ga je heel anders denken en kickt het overlevingsmechanisme in en die is tot alles in staat, vermoed ik zo. Ik zou wel zorgen voor een zo spoedig en pijnloze dood. En een bontje voor de kou of een paar sloffen.

[Hylos]

Mijn trouwe hond die mijn leven red door een beer te verjagen.. Dan vervolgens doodknuppelen en opeten omdat ik daar zonodig met mn stomme kop in de wildernis moest zijn.
Ik weet niet wat ik had gedaan maar ik denk niet dat ik tot zoiets in staat ben.

[Pepper en Lucy]

Ik zou dit nooit van m'n leven kunnen om m'n eigen hond eerst doodslaan en vervolgens hem opeten.
En vervolgens weer nieuwe aanschaffen

[bouvierpoedel]

Je zult maar honger genoeg krijgen en de mens heeft net als ieder ander levend wezen een heel sterke wil te overleven.
Geloof ook dat ik hem op zou vreten en hij mij misschien ook wel als hij de kans kreeg.
Mensen in oorlog vreten ook alles wat voor hun poten komt.

Mit op 2 Wawa's houd je het niet lang vol hoor.

[Chihuahua-paws]

Mijn trouwe hond die mijn leven red door een beer te verjagen.. Dan vervolgens doodknuppelen en opeten omdat ik daar zonodig met mn stomme kop in de wildernis moest zijn.
Ik weet niet wat ik had gedaan maar ik denk niet dat ik tot zoiets in staat ben.

Dit idd.

Ik zou zelf verhongeren denk.

Maar als we in zo´n situatie zitten weet ik het niet als je echt honger lijdt en dat al dagen ga je volgens mij ook anders denken.

[Fizgig]

Ik snap wel iets van survival mode, met mijn ptss probleempjes. En als ik in survival mode schiet, wat soms gebeurt onder normale omstandigheden omdat ik ptss heb, verlies ik al mijn eetlust en slaap ik ook niet meer. Dat kan dagen duren. Mijn maag sluit zich dan gewoon af ofzo, in tijden van veel stress.

Maar ik snap ook wel dat mensen een heel sterk overlevingsmechanisme hebben hoor. Ik vraag me alleen echt oprecht af of het in me op zou komen om mijn hond op te eten. Ik denk dat ik voortdurend als een zwijn in de grond aan het graven was. Wortels en knollen zijn namelijk erg voedzaam. Ik ken ook truuks om te zien of je planten kunt eten of niet, dus ik denk dat ik eerder de jungle op zou eten.

[Pepper en Lucy]

Ik snap wel iets van survival mode, met mijn ptss probleempjes. En als ik in survival mode schiet, wat soms gebeurt onder normale omstandigheden omdat ik ptss heb, verlies ik al mijn eetlust en slaap ik ook niet meer. Dat kan dagen duren. Mijn maag sluit zich dan gewoon af ofzo, in tijden van veel stress.

Maar ik snap ook wel dat mensen een heel sterk overlevingsmechanisme hebben hoor. Ik vraag me alleen echt oprecht af of het in me op zou komen om mijn hond op te eten. Ik denk dat ik voortdurend als een zwijn in de grond aan het graven was. Wortels en knollen zijn namelijk erg voedzaam. Ik ken ook truuks om te zien of je planten kunt eten of niet, dus ik denk dat ik eerder de jungle op zou eten.

[Sanner]

Ik geloof niet dat ik dat ooit zou kunnen, dan ga ik echt nog liever dood. Maar het is natuurlijk wel makkelijk om zoiets nu te zeggen. Ik kan het me in ieder geval niet voorstellen dat ik dat zou kunnen.

[Marion.]

Ik geloof niet dat ik dat ooit zou kunnen, dan ga ik echt nog liever dood. Maar het is natuurlijk wel makkelijk om zoiets nu te zeggen. Ik kan het me in ieder geval niet voorstellen dat ik dat zou kunnen.

En hij heeft er niet in een steriele betonnen bak gezeten. En als ik zo dringend de behoefte had aan vlees dan vrat ik wel vogels of insecten.

[crienepien]

Ik kan me niet voorstellen dat ik, in welke omstandigheden dan ook, mijn trouwe maatje zou doodknuppelen en opeten. Geloof dat ik dan liever dood zou gaan.............

[mercedes2803]

Mijn trouwe hond die mijn leven red door een beer te verjagen.. Dan vervolgens doodknuppelen en opeten omdat ik daar zonodig met mn stomme kop in de wildernis moest zijn.
Ik weet niet wat ik had gedaan maar ik denk niet dat ik tot zoiets in staat ben.

zoiets...
Ik durf best te beweren dat ik in staat ben iets dood te maken (mens of dier) als het er ECHT op aankomt, maar je eigen hond ?
Ik wil het mensen nog weleens zien doen

Dat mensen tot krankzinnige dingen in staat zijn, is duidelijk hoor...
In oorlogstijden hebben volwassen mannen ook weleens kinderen opgegeten...maar ik durf te betwijfelen of dat hun eigen kinderen waren.
Je "eigen" iets doodmaken en opeten is toch anders dan een "vreemd" iets doodmaken en opeten.

Ik denk dat ik het niet zou kunnen..mijn eigen beest met een steen zijn kop inslaan

[Kirry]

Het hangt ook af van je omgeving natuurlijk. Je kan inderdaad zoeken naar genoeg wortelen, knollen en bessen, ook al kan je hier ook dood van gaan ivm het vergiftigen van jezelf door de verkeerde dingen rauw te eten. Daar is ook een geval van bekend. Die gast ging dood aan het overtollig eten van nachtschade knollen en de overdaad aan saponine en lectine die zn darmen aanvielen, en daarnaast het gebrek aan vetten, waardoor ie in de giftige vorm van keto-acidose schoot. Je hebt omgevingen waar weinig vegetatie aanwezig is, of mensen weten niet hoe te handelen. Als je verzwakt bent, dan kan je niet blijven zoeken naar eten. Er zijn genoeg gevallen van mensen die andere mensen opaten in barre omgevingen. Ik kan mij niet voorstellen dat je maar dood gaat voor je hond. Misschien bot, maar volgens mij doe je wat je moet doen, en dat is overleven. Verhongeren om je hond te sparen, okay, maar dan eet jouw hond jou wel op zodra je de laatste adem hebt geslaakt.

Trouwens, ik moedig het niet aan hoor! Ik zal ook zeker blijven zoeken naar eten.

[S@ndr@]

Ik durf t niet te zeggen, maar vanuit mijn warme casa zeg ik van alleen als de hel bevriest, al moest ik aan de insecten

[Corneliana]

ik ben nog nooit in zo'n situatie geweest.
kan me niet voorstellen maar wie weet...

[Fizgig]

Als je wilt weten of planten en knollen eetbaar zijn, is daar een simpele truuk voor. Eerst hou je het stuk plant/knol even tegen de binnenkant van je lip, en wacht dan een kwartiertje. Geen reactie, dan lik je eraan. Halfuurtje wachten. Geen reactie, dan neem je een stuk in je mond en kauwt erop zonder door te slikken. Een uur wachten. Geen reactie, dan eet je een miniem stukje op. Dan moet je wat langer wachten omdat je spijsvertering er ongeveer twee uur over doet voordat iets wordt opgenomen. Als je dan nog geen reactie hebt gehad, dan kun je het eten. Je doet er wel een halve dag over maar zo is de kans dat je vergiftigd raakt, heel klein. Gezien op natoinal geographic en die truuk zou ik zeker toepassen in zo'n situatie.

[Romy_]

Ik moet een grotere hond aanschaffen. Spillebeen Lotte heb je niks aan op zo'n moment

Zonder gekkigheid, ik denk dat ik het wel zou doen. Niet dat ik het nu zou doen.. maar op zo'n moment denk je niet meer helder, dan schakel je denk ik toch over op instinctief gedrag, emotioneel gedrag etc. Een mens doet veel om te overleven , dus ik denk ik ook.

[judith & olly]

ik vind t maar een vaag verhaal, maar ik ga er maar voor dat het waar is...

ik zou het walgelijk vinden... je eigen trouwe hond moeten neerslaan... die jou ook nog eens heeft gered...
dus ik weet niet wat ik zou doen..
het is knap dat hij die beslissing heeft genomen

maar jah... zo achter de computer kun je zoiets denken
maar eenmaal in deze situatie dan ga je toch over naar de overlevingsinstinct

[nathalie]

Ik zeg nu dat ik het niet zou doen/kunnen, maar wie weet?

Ik ga alvast niet zolang en alleen een wildernis in, dus ik hoef er niet over na te denken

[gonnie]

Ik zou sowieso de wildernis niet ingaan en zeker niet in mijn eentje.
Maar als ik ooit in de omstandigheid kom dat ik niks te eten heb en ook niet verder kan lopen omdat ik mijn been gebroken heb of wat dan ook, denk ik dat ik ook mijn hond kan opeten hoor. Al denk ik dat als ik mijn hond een doodsklap geef ze mij eerst opvreet, hahaha, ik moet dan wel in een keer goed slaan.

[Fizgig]

Nou inderdaad, alleen de wildernis in trekken, wie is er zo dom om dat te doen. De man noemen ze dan wel woudloper, maar dat is toch geen beroep ofzo. Dat is gewoon stompzinnig. Ik denk dan, als je altijd zo leeft, dan zul je op een dag wel sterven in een bos. Dat moet je incalculeren want je gaat er altijd alleen op uit. Of zou hij die hond alleen bij zich hebben als extra voedselvoorraad in noodgevallen? Dan snap ik wel dat hij een nieuwe hond wil nu, hahaha.

[Ingding]

Ik zou niet eens in de wildernis gaan rondzwerven dus hopelijk krijg ik dit probleem niet voor mijn kiezen.

[Brigitte]

Wat heeft die hond dan al die tijd gegeten vraag ik me af, je neemt toch geen kilo's hondenvoer mee. Dus hij zal heus weleens wat gevangen hebben.

[Crista]

Mijn trouwe hond die mijn leven red door een beer te verjagen.. Dan vervolgens doodknuppelen en opeten omdat ik daar zonodig met mn stomme kop in de wildernis moest zijn.
Ik weet niet wat ik had gedaan maar ik denk niet dat ik tot zoiets in staat ben.

Dat dus.. Aan de andere kant wil ik mijn hond ook niet zien verhongeren, daar zou ik zelf aan onderdoor gaan denk ik

[Mutt]

Mijn trouwe hond die mijn leven red door een beer te verjagen.. Dan vervolgens doodknuppelen en opeten omdat ik daar zonodig met mn stomme kop in de wildernis moest zijn.
Ik weet niet wat ik had gedaan maar ik denk niet dat ik tot zoiets in staat ben.

zoiets...
Ik durf best te beweren dat ik in staat ben iets dood te maken (mens of dier) als het er ECHT op aankomt, maar je eigen hond ?
Ik wil het mensen nog weleens zien doen

Dat mensen tot krankzinnige dingen in staat zijn, is duidelijk hoor...
In oorlogstijden hebben volwassen mannen ook weleens kinderen opgegeten...maar ik durf te betwijfelen of dat hun eigen kinderen waren.
Je "eigen" iets doodmaken en opeten is toch anders dan een "vreemd" iets doodmaken en opeten.

Ik denk dat ik het niet zou kunnen..mijn eigen beest met een steen zijn kop inslaan

Nou dit dus, denk eigenlijk niet dat het ook maar een seconde bij me op zou komen, als ik er met een familielid/vrienden zou zitten zou ik die ook niet de hersenen in rammen voor een maaltje
Iets eigen vind ik van hele andere orde wat dat betreft.
Daarbij komt inderdaad ook nog eens dat ik nooit snap hoe mensen zo ondoordacht eigenlijk de wildernis in kunnen gaan...

[gonnie]

Ik denk dat mensen tot heel wat in staat zijn om te overleven, ze zagen ook hun eigen ledematen af waar ze mee knel zitten om maar los te komen.

[Daisy@]

Geen idee, echt niet. Zou mij niet gebeuren, want dat soort dingen doe ik al niet.
Hooguit kom ik vast te zitten op een stikdonkere winteravond met mijn bus in de modder midden in de polder, was alleen met Indy


Ik geloof dat je overlevingsinstinkt sterk is... maar jemig, je trouwe maatje. Oke, andersom hebben ze waarschijnlijk minder moeite als zij honger hebben

[Fizgig]

Nou, dan kun je toch ook je eigen been afzagen en die opeten, hahaha. Goed afbinden gewoon en opletten voor gangreen, hahaha. Als je een wond dichtschroeit met roodgloeiend ijzer oid, is de pijn weg en de ontsteking ook. Doet wel een beetje zeer alleen. Ik zou waarschijnlijk eerder proberen een stuk van mijn eigen bil af te snijden.

Maar goed, ik zou na een dag of twee al in mezelf mummelend en heftig hallucinerend, in een afgrond zijn gestapt. Ik zou de psychische stress niet overleven. Die stress is trouwens de eerste manier om dood te gaan in zo'n situatie voor velen, de meeste mensen gaan al vreemde verschijnselen vertonen na 24 uur totale eenzaamheid. Hij had nog een hond om tegen te praten, dus die hond heeft in mijn ogen drie keer zijn leven gered, eerst de beer, toen de psychose en toen de hongersdood. Wat een held zeg. Ik zou het niet doorgeslikt krijgen, zo'n hapje held.

[Daisy@]

Bij mij ging trouwens, ongeacht welke hond, achter elkaar de barbecue op.
Kun je heel politiek correct gaan kakelen over 'je maatje' maar dat is natuurlijk wel makkelijk praten met een volle maag.
Heroïsch ten onder gaan met man's best friend is denk ik zo goed als niemand gegeven. Als het puntje bij het paaltje komt kickt de drang tot overleven in. En dat is maar goed ook.

Ik geloof ook wel dat het zo werkt hoor, maar toch...

Ach, ik hou het maar bij gewoon de ronden lopen/fietsen in de polder, lijkt me slimmer