Teef laten castreren op latere leeftijd?

[Browny]

Wij denken er toch aan om Rox (DH van 9,5 jaar) te laten castreren, maar er zitten nog twijfels. zitten er geen grote nadelen aan zoals incontinentie? en hoe groot is de kans dat haar gedrag veranderd? (ze is nu zo lief en makkelijk in omgang)

Waarom wij hier over nadenken is omdat ze standaard elk half jaar loops is en voor de loopsheid wat sloom is, tijdens de loopsheid best ziek (buikpijn/pieperig) en een periode dikker wordt en na de loopsheid is ze elke keer flink schijnzwanger. ze is dus 3 maanden ziek en van slag, heeft dan 3 maanden rust en dan begint het hele probleem weer opnieuw

verder doet ze het momenteel erg goed, ze krijgt homeopathische druppels (pijnstillend en ontstekingsremmend) en daar rent en vliegt ze tot nog toe weer op, zonder kreupel te lopen en verwarde momenten Ik heb dit even de tijd gegeven om te kunnen beoordelen of dit het resultaat van de druppels is, maar nu na een aantal weken kan ik bevestigen dat ze het hier echt goed op doet

Wel heeft ze weer een nieuwe bult erbij in de buik, onder de huid en deze kun je ook bewegen (zit dus niet vast), dus we moeten sowieso weer naar de DA. maar dan de vraag, doen we er goed aan om haar gelijk laten castreren of niet
Uiteraard is dit hond afhankelijk met zowel positieve als negatieve ervaringen, maar ik lees zoveel tegenstrijdige voor en nadelen op internet

[kipo]

Even los van de voor- en nadelen van castreren, een hond met, mogelijk, lichte dementie-achtige klachten wordt er iha niet beter op na een narcose. Dat zou bij mij toch best zwaar meewegen.

[Browny]

Even los van de voor- en nadelen van castreren, een hond met, mogelijk, lichte dementie-achtige klachten wordt er iha niet beter op na een narcose. Dat zou bij mij toch best zwaar meewegen.

Erg lastig momenteel worden de 'dementie' klachten door de duppels wel onderdrukt. voorheen had ze momenten dat ze om haar heen keek alsof ze niet meer wist waar ze was en wat ze moest doen (bv tijdens het apporteren wat ze graag en fanatiek doet). of midden in de woonkamer ons aan kon kijken alsof ze ons niet meer herkend of opeens angstig in een hoekje liggen (maar ik denk dat dit door de andere klachten kwam).

[kipo]

Even los van de voor- en nadelen van castreren, een hond met, mogelijk, lichte dementie-achtige klachten wordt er iha niet beter op na een narcose. Dat zou bij mij toch best zwaar meewegen.

Erg lastig momenteel worden de 'dementie' klachten door de duppels wel onderdrukt. voorheen had ze momenten dat ze om haar heen keek alsof ze niet meer wist waar ze was en wat ze moest doen (bv tijdens het apporteren wat ze graag en fanatiek doet). of midden in de woonkamer ons aan kon kijken alsof ze ons niet meer herkend of opeens angstig in een hoekje liggen (maar ik denk dat dit door de andere klachten kwam).

Is ook lastig, als ze zo'n last heeft van dat hormonale geneuzel, zou het zo'n opluchting kunnen zijn om daar vanaf te zijn. Bovendien vraag ik me af of er een relatie is tussen die heftige hormonale toestanden en het risico op bm en dan kan ze beter nu onder het mes, dan wanneer ze ziek is van een bm. Maar die dementie, beter wordt het niet, maar of het stabiel blijft of verslechterd weet je pas achteraf.

[Browny]

Dat is best een lastige. Een DH van bijna 10 is toch al een aardig oude hond en het zou verrekt handig zijn als je in de toekomst kon kijken en weet hoe oud ze uiteindelijk gaat worden. Dan zou je daar je keuze mede op kunnen baseren.
Ik zou haar eens goed laten nakijken en als de uitslag vwb haar gezondheid bevredigend is: doen.
Als ze dan nog een paar jaar mee kan zijn dat in ieder geval jaren zonder gezeur rondom die loopsheid.

de DA weet het ook niet zo goed, mede door haar leeftijd en gebreken die komen, maar de bloeduitslag gaf ook niet helemaal een keurige uitslag.
de honden uit dezelfde lijn, zijn ook niet heel oud geworden, maar voor hetzelfde wordt Rox makkelijk 14
Wij twijfelen gewoon zo erg, want de ene dag is ze fit als een jonge hond, maar heeft ook dagen dat ze echt een oude hond lijkt.

bestaat er geen prikpil ofzo voor honden

[Romy_]

Blondie (bouvierxmechelse herder) is op 12 jarige leeftijd geopereerd. Voor haar was het medische noodzaak. (erge baarmoederontsteking en melkkliertumor).

Haar gedrag is wel iets veranderd. Ze is socialer geworden, kan meer hebben. Haar vacht is ietswat ontploft gaan uitzien maar verder geen problemen. Ze lijkt weer jonger qua gedrag. Ze is nu 13.

[Browny]

Even los van de voor- en nadelen van castreren, een hond met, mogelijk, lichte dementie-achtige klachten wordt er iha niet beter op na een narcose. Dat zou bij mij toch best zwaar meewegen.

Erg lastig momenteel worden de 'dementie' klachten door de duppels wel onderdrukt. voorheen had ze momenten dat ze om haar heen keek alsof ze niet meer wist waar ze was en wat ze moest doen (bv tijdens het apporteren wat ze graag en fanatiek doet). of midden in de woonkamer ons aan kon kijken alsof ze ons niet meer herkend of opeens angstig in een hoekje liggen (maar ik denk dat dit door de andere klachten kwam).

Is ook lastig, als ze zo'n last heeft van dat hormonale geneuzel, zou het zo'n opluchting kunnen zijn om daar vanaf te zijn. Bovendien vraag ik me af of er een relatie is tussen die heftige hormonale toestanden en het risico op bm en dan kan ze beter nu onder het mes, dan wanneer ze ziek is van een bm. Maar die dementie, beter wordt het niet, maar of het stabiel blijft of verslechterd weet je pas achteraf.

We lopen hier al een half jaar mee om deze knoop door te hakken daar zijn wij duidelijk niet zo goed in
Het zou echt heerlijk zijn als ze zonder deze hormonale klachten oud mag worden! maar wat als ze incontinent of nog verwarder raakt *zucht* wij hebben er gewoon op een of andere manier een naar gevoel bij, maar dit is ook niet leuk voor haar.. maar je kan de boel achteraf moeilijk terug proppen
BMO is de DA wel bang voor, aangezien haar tepels groter worden met bulten waar reactiviteit van te zien was in het bloed (niet kwaadaardig)

[yamie]

ik zou het doen, als ze op deze oudere leeftijd een bm ontwikkeld, dat is nog veel belastender voor haar lijf ( en geest) , dus daarop gaan zitten wachten is ook niet handig, hoe het gaat met dementie klachten? dat is niet te voorspellen, zonder dat je iets doet kan dat ook verergeren en het is niet gezegd, dat het gaat verergeren door een castratie.

ik geloof niet in enorme gedragsverandering, niet wat betreft lief, tolerant e.d zijn.

incontinent? ja kan, maar ook meer dan genoeg teven die dat niet zijn, ik zou die gok wel durven nemen.

de ingreep , en dan ivm narcose gevaar, wordt alleen maar groter wanneer haar BM echt onrustig of zelfs ontstoken is, nu is dat dus nog niet zo en is ze lichamelijk behoorlijk vitaal, dan kan ze prima met een paar dagen weer helemaal het wijfie zijn

[Browny]

ik zou het doen, als ze op deze oudere leeftijd een bm ontwikkeld, dat is nog veel belastender voor haar lijf ( en geest) , dus daarop gaan zitten wachten is ook niet handig, hoe het gaat met dementie klachten? dat is niet te voorspellen, zonder dat je iets doet kan dat ook verergeren en het is niet gezegd, dat het gaat verergeren door een castratie.

ik geloof niet in enorme gedragsverandering, niet wat betreft lief, tolerant e.d zijn.

incontinent? ja kan, maar ook meer dan genoeg teven die dat niet zijn, ik zou die gok wel durven nemen.

de ingreep , en dan ivm narcose gevaar, wordt alleen maar groter wanneer haar BM echt onrustig of zelfs ontstoken is, nu is dat dus nog niet zo en is ze lichamelijk behoorlijk vitaal, dan kan ze prima met een paar dagen weer helemaal het wijfie zijn

we gaan er uiteraard niet vanuit dat ze een BMO krijgt, maar die kans op haar leeftijd en de bultjes was volgens de DA wel groter, maar eigenlijk zoals alle oudere teven met BM volgens onze DA. dus is zeker wel een risico ja.

Ik bedoelde meer negatieve gedragsverandering, want ze is nu juist lief en onwijs tolerant onrust in de roedel zitten wij niet echt op te wachten

Als we wel voor castratie gaan, wanneer moeten we dit dan doen? want ze is nu weer loops sinds een week ongeveer en daarna dus schijnzwanger met een flinke melktap

[Browny]

Blondie (bouvierxmechelse herder) is op 12 jarige leeftijd geopereerd. Voor haar was het medische noodzaak. (erge baarmoederontsteking en melkkliertumor).

Haar gedrag is wel iets veranderd. Ze is socialer geworden, kan meer hebben. Haar vacht is ietswat ontploft gaan uitzien maar verder geen problemen. Ze lijkt weer jonger qua gedrag. Ze is nu 13.

Dat klinkt wel positief voor Blondie en dat op die leeftijd was het maar voor alle honden zo voorspelbaar plofvacht zal Rox denk ik niet krijgen

[yamie]

dat bedoel ik ook hoor, dat ze nu dus lief e.d is, en dat ik daar geen verandering in verwacht

nu loops, dan over 2 a 3 maanden de boel eruit

[Browny]

dat bedoel ik ook hoor, dat ze nu dus lief e.d is, en dat ik daar geen verandering in verwacht

nu loops, dan over 2 a 3 maanden de boel eruit

Oke dat zou super zijn, zo had ik het niet begrepen

Nou dan hebben we dus alsnog genoeg bedenktijd

misschien voor die tijd nog bloed laten prikken?
we moeten toch de nieuwe bult in de buik na laten kijken, ik hoop dat dit een onschuldige cyste is ofzo het is net of ze een knikker heeft ingeslikt

[yamie]

bloed checken kan altijd natuurlijk, voor wat het waard is , en die bult? ja.. je kunt het aan laten prikken, om te kijken wat het kan zijn, je kunt het ook afwachten, of het echt groeit, vetbulten zijn niet echt raar op deze leeftijd.
mijn Bo zat ook onder de bulten, de eerste heb ik ook laten bekijken, en dat waren vetbulten, die daarna kwamen? niks meer mee gedaan, ook al was er iets kwaadaardigs, veel was er dan toch niet aan te doen.

[Rosita Compagner]

Google eens op suprelorin. Dat kan ook in teven. Dan hoef je over drie jaar pas spijt te hebben Of niet.

[Telgter Toller]

Gisée is vorig jaar november, op 11-jarige leeftijd gecastreerd. Ze had toen wat klachten die op pyometra konden duiden. De DA maakte daarom een echo, waarop een keurig kleine baarmoeder was te zien, maar daarnaast een hele grote cyste op een eierstok. Ze is toen gecastreerd, waarbij, toen ze toch onder narcose was, gelijk 2 melkkliertumortjes verwijderd zijn. De cyste bleek dusdanig groot, dat Gisée daar al langere tijd echt last van moet hebben gehad. Ze is heel snel hersteld en duidelijk opgeknapt van de ingreep. Behalve dan, dat ze nu op haar oude dag toch een castratenvacht krijgt, zijn er voor Gisée geen nadelige gevolgen. Ik heb enorm tegen deze operatie aangehikt, mede vanwege Gisée's leeftijd, maar ik heb er geen dag spijt van gehad.

[Romy_]

Blondie (bouvierxmechelse herder) is op 12 jarige leeftijd geopereerd. Voor haar was het medische noodzaak. (erge baarmoederontsteking en melkkliertumor).

Haar gedrag is wel iets veranderd. Ze is socialer geworden, kan meer hebben. Haar vacht is ietswat ontploft gaan uitzien maar verder geen problemen. Ze lijkt weer jonger qua gedrag. Ze is nu 13.

Dat klinkt wel positief voor Blondie en dat op die leeftijd was het maar voor alle honden zo voorspelbaar plofvacht zal Rox denk ik niet krijgen

Ik snap wel dat het erg positief klinkt en het zeker niet altijd zo makkelijk gaat.

Maar ik wilde alleen zeggen dat wij ook met dat probleem altijd zaten. Wordt ze incontinent? Laten we maar niet doen..

Ze heeft 4-5x baarmoeder ontsteking gehad in al die jaren. Zelfs zo erg een keer dat ze ervan omviel en stuiptrekkingen kreeg (epileptische aanval achtig). En dat haar ogen wegdraaide etc. Steeds met antibiotica e.d. is het overgegaan tot de laatste keer dus. Ze at niet meer, het was óf inslapen óf de narcose en operatie gokken. Dus wij voor het laatste gekozen. (ze had toen 5 liter pus in haar baarmoeder) Wij hadden de keuze niet meer om het eerder te doen, maar bij mijn huidige hond kies ik daar wel voor door deze ervaring.

Ook wij hebben geen dag spijt gehad van de operatie. (ze heeft ons wel 3 weken beledigd aangekeken)
(naast de ontstekingen had zij ook heel veel last van schijnzwanger drama/emotioneel zat ze er helemaal door heen elke keer:P)

Als de nadelen voor het castreren al hoog liggen voor jouw gevoel, zou ik het er zelf wel op gokken. Volgens mij zijn er ook medicijnen voor incontinentie zodat , dat niet zo'n heel groot probleem hoeft te zijn. (maar hier heb ik zelf geen ervaring mee)

[sbientje]

Maupie is (nav baarmoederontsteking) op 11-jarige leeftijd gecastreerd. Qua karakter niets veranderd hoor, was al een makkelijke hond en is het gebleven. Ze was wel een stuk vrolijker na de castratie, denk dat die BMO toch al even sluimerde.. De narcose heeft haar weinig gedaan. Uiteindelijk (toen ze 14 was) is ze wel incontinent geworden, maar toen zat ze ook aan de prednisolon dus dat had er ook wel mee te maken denk ik

[renee-uk]

stel dat ze wel incontinent wordt zijn daar ook medicijnen voor, propalin onder andere, bij gina heeft dat prima geholpen.
en als je geen medicijnen wil geven kun je ook van die puppy pads neerleggen op de plaats waar ze slaapt, die nemen behoorlijk wat vocht op en dan hoef je niet steeds de hele boel te verschonen.
voor zover ik weet en ervaren heb komt die incontinentie het meeste voor als ze (diep) slapen, gina heeft in elk geval niet haar laatste jaren al alles onderplassend doorgebracht

[kipo]

Google eens op suprelorin. Dat kan ook in teven. Dan hoef je over drie jaar pas spijt te hebben Of niet.

Da's een goeie, als ze na deze loopsheid geen bmo krijgt (klopt af), dan zou ik dit zeker eens voorleggen aan de da.

[blacky]

Google eens op suprelorin. Dat kan ook in teven. Dan hoef je over drie jaar pas spijt te hebben Of niet.

Da's een goeie, als ze na deze loopsheid geen bmo krijgt (klopt af), dan zou ik dit zeker eens voorleggen aan de da.

Deze dus, kan zowel bij teven als reuen. Wordt bij poezen al veel gedaan dacht ik.
Werkt toch zeker 1 jaar en misschien wel langer. niet belastend voor de hond (het is net een klein chipje)

[lieke]

Ik heb mijn eerste collieteef op bijna 9-jarige leeftijd laten castreren vanwege een zware baarmoederontsteking die niet overging.
Zij verandere wel iets van karakter in die zin dat het een tamelijk timide hond was die zich vreselijk op de kop liet zitten door andere honden en na de castratie werd ze wat zekerder van zichzelf. Minder zenuwachtig ook.
De vacht veranderde ook. Van een tamelijk korte sluike vacht werd dat ontploft.
Incontinent werd ze het laatste half jaar van haar leven (ze is twaalf geworden) en dan alleen als ze heel diep lag te slapen. Dan lekte ze wat druppels. Niet vreselijk veel, al had zij er meer last van dan ik want ze schrok er iedere keer erg van. De stakker.
De narcose was een ramp, ze is er bijna niet uit wakker geworden. Maar goed, collies en narcose zijn sowieso al niet zo'n beste combinatie en het was ook nog in een tijd (begin jaren '90) dat dit ook niet bekend was en collies dezelfde narcose kregen als andere honden.
Anesthesie bij honden is sowieso al veel beter gedoseerd tegenwoordig dan een jaar of 25 geleden.

[Marion.]

Miep was 9, toen vanwege bmo haar baarmoeder eruit moest. Qua karakter is ze helemaal niet veranderd (misschien juist omdat het op late leeftijd gebeurde ). Ze is wel wat minder zindelijk geworden haha, maar daar heeft ze zelf geen last van en wij ook niet. Haar vacht was al een drama, en is nu drama tot de macht 10 ofzo
Maar het blijft een lief kind

[Browny]

Onwijs bedankt voor alle reacties en ervaringen

Google eens op suprelorin. Dat kan ook in teven. Dan hoef je over drie jaar pas spijt te hebben Of niet.

Dit klinkt echt perfect, wist echt niet dat dit ook voor teven bestond! Dit gaan we maar eens even uitzoeken en met de DA overleggen

Als ik dit allemaal lees dan hoef ik niet bang te zijn voor karakter verandering

stel dat ze wel incontinent wordt zijn daar ook medicijnen voor, propalin onder andere, bij gina heeft dat prima geholpen.
en als je geen medicijnen wil geven kun je ook van die puppy pads neerleggen op de plaats waar ze slaapt, die nemen behoorlijk wat vocht op en dan hoef je niet steeds de hele boel te verschonen.
voor zover ik weet en ervaren heb komt die incontinentie het meeste voor als ze (diep) slapen, gina heeft in elk geval niet haar laatste jaren al alles onderplassend doorgebracht

Dan hoef ik denk ik nauwelijks meer naar buiten voor de piesronde ben ik bang want dan gaan de andere er ook overheen plassen
Al is het lastig, zou ik er wel mee kunnen leven en zijn er zo te lezen wel oplossingen voor, alleen vind ik het zo sneu voor de hond zelf dat ze dan geen controle hier meer over hebben, lijkt mij zo naar voor een hond