Vanmiddag even op bezoek bij mijn zus. Ik wilde net naar huis gaan en stond al bij de auto toen mijn zus een klein ieniemienie hondje voorbij zag rennen zonder baasje.
Ik uit de auto en roepen:" hondje , hoooooondjeeeeee". Beetje
maar het had effect want het beestje kwam na een eerste moment van aarzeling rechtstreeks op me afrennen.Een klein yorkje. Een dametje met een bijzonder opvallen knalroze halsbandje met nepzilveren steentjes en een knalroze bijpassend elastiekje in haar parmantig staartje op haar koppie. De frolic die ik voor Taran in mijn jaszak had vond ze wel interessant maar was een soort van jumbone voor d'r dus dat ging hem niet worden. Maar ze was genoeg afgeleid dat ik haar op kon tillen en mee naar de auto kon nemen.
2 voorbijgangers gevraagd of ze het hondje kenden maar helaas. Ook zus had haar nog nooit gezien en die woont al 20 jaar in die buurt.
Wat nu? Nou ja, in de auto gezet (er pasten wel 6 van die exemplaren op de passagiersstoel
) en mee naar huis dan maar.Kon ik thuis amivedi bellen en asiels enzo.
Wil ik net wegrijden zegt mijn zus:" ehmmm natas, denk dat haar baasje er aan komt".
Ik kijk, komt er werkelijk een knalroze vrouw aanlopen. Hahaha dat moest wel een match zijn
En ja hoor, Chica zoals de kleine roze dame heette werd met haar roze vrouwtje herenigd.
( en stiekem vond ik dat best jammer eigenlijk
, ben dol op roze)
het hondje was overigens nogal stoïcijns en probeerde onder al dat gejuig een hapje roze pak te nemen 
