Nou, als niemand haar wilde hebben, mocht ze wel bij mij.
Dus is Mies sinds kerstmis vorig jaar bij mij.
En vandaag is ze jarig. Een dag na dierendag. Zes jaar wordt ze. Bij de buurtkinderen is ze helemaal da bomb. Ze is gek van een potje voetbal en dat gebeurt dan ook geregeld in mijn achtertuin. Mijn buurjongetje van 7, was een beetje bang van honden, vliegt met Mies de straat op en neer. Er wordt driftig geknuffeld en in het uitlaatgebied: O, zijn dat poedels? En dan leg ik uit dat Mies en Jet bij dezelfde fokker vandaan komen, maar dat Jet met Canadese ouders meer op lang en slank is gefokt en dat Mies een gewone Hollandse boerenpoedel is.
Gek is ze van dennenappels. Wat zoveel wil zeggen als: elke dag lopen we door het bos in onze achtertuin en dan gooi ik met dennenappels en dan vliegt Mies er achteraan. Het allermooiste is een vette sliding door de dooie blaadjes. Of het ding rolt de bramenstruiken in en dan neemt Mies een halve bramenstruik mee. Of hij keilt omhoog en dan springt Mies erachteraan en hapt ze hem zo uit de lucht. Dat is de zin van haar leven. Soms moet ze tijdens het vangen van dennenappels even poepen. Dan steekt er zo'n dennenappel uit haar bek als de sigaar van Ma Flodder, maar dan is het eerst effe schijten.
Zes jaar wordt ze vandaag en ze is gewoon ronduit de allerfijnste hond die je je maar kunt wensen.
Lieve Miesje, hopelijk mag je nog heel lang bij me blijven
Mies heeft een leuke verjaardag. Er komen twee buurjongetjes een heitje voor een karweitje doen, ze gaan me helpen in de achtertuin. En Mies is daar uiteraard bij.
