Wonend naast een school betekent de hele dag mensen, brommers, fietsen en auto's langs het hek.
Met een lange zomervakantie heerlijk rustig geweest.
Maar nu begon het Suske toch weer wat teveel te waken naar mijn zin.
Dus snoepjes weer in mijn broekzak en roepen, dankjewel, goedgedaan, koekje erin.
Helemaal goed, was na drie keer alweer normaal terug te roepen.
Vervolgens rent ze direct weer naar het hek waar niets of niemand is.
Staat te blaffen en kijkt vervolgens zeer trots en verwachtingsvol om; goed ben ik he?
Lekker wijffie


